is toegevoegd aan uw favorieten.

De proletarische vrouw; blad voor arbeidsters en arbeidersvrouwen, jrg 34, 1940, no 1271, 31-01-1940

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BINNENHOF

Onze neutraliteit

Al enige keren zijn wij gedurende deze oorlogsmaanden opgeschrikt door militaire maatregelen, die er op wezen, dat het gevaar van oorlog, ook voor Nederland, niet denkbeeldig is. De spannende Novemberdagen en ook weer de onrust van begin Januari liggen ieder nog vers in het geheugen.

Bij de behandeling van de begroting van Buitenlandse Zaken in de Eerste Kamer werd de moeilijke positie van ons land, als kleine mogendheid temidden van het ontzettende oorlogsrumoer, nog eens scherp in het licht gesteld. Verschillende sprekers prezen het beleid deiRegering in de internationale aangelegenheden. Van overal dreigen de gevaren en het eist grote stuurmanskunst, daar tussen door te laveren.

Nog pas verwekte de rede van den Engelsen minister Churchill, minister van Marine, hevige deining in de internationale pers; zeer bijzonder bij de kleine neutralen.

In het kort komt die veelbesproken rede hierop neer, dat Churchill de neutralen hun onzijdigheid verwijt. Hij zou willen: één front van de West-Europese democratiën tegen Duitsland.

Verschillende sprekers in de Eerste Kamer hebben zich tegen deze rede gekant. Men achtte het niet billijk, dat Churchill zijn verwijten wèl tot de kleine, maar niet tot de grote neutrale staten, als Amerika, Japan en Italië, richtte. Nederland doet in deze gevaarvolle tijden precies, wat volgens hel? volkenrecht van ons geëist kan worden. Nederland is neutraal en wenst dat te blijven.

Onze partijvoorzitter Vorrink heeft bij deze debatten nog eens een hartstochtelijk betoog gehouden voor de Volkenbondsgedachte. Hij heeft gewaarschuwd voor de kleinering, waarmee men nu zo vaak over de Volkenbond spreekt. Het is juist, dat er grote fouten zijn gemaakt in organisatie en werkwijze; maar dit is geen reden om de internationale samenwerking voorgoed uit te sluiten. Vorrink sprak de wens uit, dat de Nederlandse Regering de idee van internationale rechtsorde krachtig zal bevorderen.

De minister van Buitenlandse Zaken, mi-, Kleffens, heeft tenslotte een rede gehouden, waarvoor wij in vele opzichten dankbaar mogen zijn.

Ten eerste heeft de minister krachtig onze neutrale houding verdedigd en haar als een Europees belang vooropgesteld. België en Nederland; beide staan zij volkomen op het standpunt der neutraliteit. Het verlaten van dat standpunt zou slechts de oorlog nóg ingewikkelder maken, waarbij geen enkel land is gediend. Wel heeft de minister met nadruk verzekerd:

„Wie de wapenen tegen ons opheft, stuit op onze wapenen."

Verder heeft minister Kleffens uitvoerig stilgestaan bij de Volkenbond.

Ons land heeft deze organisatie met vreugde begroet in de tijd na de wereldoorlog en ons land kan niet lichtvaardig tot haar val meewerken. De teleurstellingen mogen geen reden zijn, dat Nederland zich uit de Bond terugtrekt. De gedachten, die Vorrink uitsprak ten opzichte van internationale samenwerking, werden door mr. Kleffens met sympathie begroet.

Tenslotte heeft de minister zich beziggehouden met de levensmogelijkheden van ons volk. Deze mogelijkheden worden op allerlei wijzen door de gevaarvolle omstandigheden bemoeilijkt. Ons land, als zeevarende natie, ondervindt

wel uiterst grote belemmeringen door blokkade, duikboten, mijnen, enz. Maar onze beste volkseigenschappen, kloekheid en doorzettingsvermogen zullen hier de natie diensten bewijzen. Doelend op deze prachtige karaktereigenschappen, zei mr. Kleffens:

Wij móeten varen,

Wij móeten handeldrijven, Wij móeten anderen diensten bewijzen.

Dit mogen de oorlogvoerende landen niet voorbijzien.

De rede van minister Kleffens, rustig en moedig, heeft terecht grote indruk gemaakt. H. W.

De huisvrouw in haar hoekje

Huisvrouwen waakt!

Pge. W. H. H.—S. te H. schrijft het volgende, waarin men zeer veel wijze raad vindt; ieder kan het in toepassing brengen. E. J. W.—B.

Hoe graag willen wij huismoeders een ideale huisvrouw zijn, maar helaas wij zijn geen van allen volmaakt. De ene huisvrouw kan heerlijk koken, maar heeft aan naaien een broertje dood. De ander is vóór alles keurig op haar „boeltje" en waakt angstvallig voor iedere vlek of kras, verzorgt echter haar diner maar zó zó, anders wordt de schone keuken vet, en zo kunnen wij doorgaan. Wij zullen allemaal wel voorkeur hebben voor bepaalde werkjes. Probeert nü echter eens een beetje te geven en te nemen en doe hier iets af en daar iets bij. Is het geen vreugde, wanneer al onze huisgenoten tevreden zijn, zowel met eten als met hun kleding en evenzeer wat betreft hun vrijheid om nu eens een beetje rommel te mogen maken in de huiskamer.'

Wanneer wij proberen ons huishouden doelmatig in te richten, zodat ieder werk met de minst mogelijke moeite voor elkaar komt, dan zijn wij al een heel eind in de goede richting.

Dus in de eerste plaats, goed voor uw materialen zorgen en deze op een vaste plaats wegbergen. Zet wat veel gebruikt wordt dichtbij, dat bespaart u een loopje. Schrijf desnoods eens op hoeveel maal u van de keuken naar de kamer wandelt en probeer dit aantal te verminderen Een handig dienblad doet het tafel-afruimen veel vlugger gaan

En hoe is het met uw naaidoos gesteld? Bij veel huismoeders is deze een vergaarbak van klosjes garen, kaartjes wol, spelden, zijde, knopen en wat al niet meer. Begin daar nu ook eens een systeem in te brengen, heus het spaart u tijd en moeite. Heeft u > geen knutselende kinderen, die iets voor u kunnen maken, schaf u dan een paar dozen aan en overtrek die desnoods zelf met een aardig lapje cretonne. Maak dan vakjes, zodat u klosjes en wol en knopen allemaal ajDart kunt opbergen. Zijn er veel knopen, maak dan een knopendoos met een vakje voor ieder soort. Ook

rolletjes zij en borduurzijde kunnen soms heel handig kleur bij kleur worden opgeborgen.

En hoe is het met uw recepten voor de keuken? Hier wat en daar wat, soms in een keurig schrift ingeschreven. Het allerbeste is een kaartsysteem. Ook dit is gemakkelijk zelf te maken en kan tot in het oneindige uitgebreid worden. Het is prettig om veel variaties in uw menu te brengen en met een beetje moeite kan eenzelfde gerecht op wel vijf verschillende manieren klaar gemaakt worden.

De kinderen hebben speelgoed, maar hoe is dit opgeborgen? Vaak is het heel erg moeilijk om voor al deze heterogene dingen een goede bergplaats te vinden. Hoewel er wel enig timmertalent bij nodig is, is een kastje met laadjes erg gemakkelijk. Dit voorkomt, dat al die kleine dingen, zoals knikkers, tollen, krijtjes, meccanoonderdelen en dergelijke soms de kast uittuimelen.

Heeft u een schuur en een tuin, dan kan daar ook het een en ander worden gemaakt, zodat alle harken en tuingereedschap opgehangen worden, terwijl een kleine werkbank voor den kleinen timmerman een hele hulp zijn kan Want hoe meer u zelf kan verbeteren en zetf in elkaar kan knutselen, des to groter uw vreugde, als alles nu eens echt prettig voor elkaar is.

W. H. H.—S.

't Lammetje in 't groen

I. Naar aanleiding van een brief van pge. C. v. R.—K. te A dam het volgende.

Inderdaad 2 K.G. vlees was een vergissing. De bedoeling was vlees voor 2 dagen voor 5 pers. en dan is 1 K.G. vlees ruim voldoende.

Het lamsvlees werd tegen de opgegeven prijzen verkocht in een slagerij op de Oude Binnenweg te Rotterdam.

Ik geloof wel op de hoogte te zijn van de financiële toestand van een proletarisch gezin. Wanneer u geregeld mijn artikelen leest, zal u blijken, dat ik steeds met de krappe beurzen rekening houdt.

II. Wat het protest van mevr. Wibaut in het vorig nr. betreft, de naam van dit gerecht komt uit de oude doos. Vroeger werd lamsvlees met snij- en witte bonen in 't Zuiden van 't land zo genoemd. Is de naam nu zo misplaatst?

Bij „Jan in de zak" (een meelspijs) denkt men toch niet aan een mens die levend gekookt wordt! E. J. WILZEN—BRUINS.