is toegevoegd aan uw favorieten.

Vrouw en gemeenschap; maandblad van de Nederlandsche Vereeniging voor Vrouwenbelangen en Gelijk Staatsburgerschap, jrg 4, 1933-1934, no 8, 01-01-1934

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

will nicht vergehen, denn sie ist das Ursprüngliche und Letzte, nicht Mittel oder Werkzeug.

Sie erhalt sich in ihrer Liebe und ihrem ganzen Frausein. Nie tritt aus dem stillen Ring ihrer Schönheit irgend etwas Einzelnes als „Reiz" heraus. Sie tragt das Geschlecht als Form ihres Seins, die alles, jeden Zug und jede Gebarde pragt.

Ihre Hoheit und Unantastbarkeit ist, dasz sie nicht Teile ihres Wesens als Mittel ausspielt, nicht sich selbst missbraucht.

Ihre Mitte ist geistig, sie ist nicht naiv, sondern bewusst und beherrscht. Mühelos — aber sie umfasst und halt sich selbst. Sie weiss von sich und besitzt sich. Ihre Stirn, ihr seltsam kluger Mund sagen dass sie frei ist. Ihre Haltung drückt es aus — nicht betont wie etwas Errungenes, sondern ganz fraglos und naturhaft. — Das Wunderbarste an ihr ist der Ausdrück einer Geistigkeit, die nicht zwingt und verzehrt, nicht unterdrückt und verdrangt, sondern ruhig und stark flutend bes eelt. Alles an dieser Gestalt ist irgendwie geistig bedingt und getragen — ja die Harmonie selbst dieses Leibes, weit davon entfernt durch diese Geistigkeit gestort und verschoben zu werden, beruht in ihr, stammt von ihr . . .

CARRIE CHAPMAN CATT 9 JANUARI 1859—1934

De eere-presidente van onze Internationale Alliantie voor Vrouwenkiesrecht en gelijk Staatsburgerschap heeft enkele dagen geleden haar 75sten verjaardag mogen herdenken. Indien onze Nederlandsche pers inzake de vrouwenbeweging beter georiënteerd ware, indien er meer echte belangstelling was voor de groote figuren, die een leidende rol hebben gespeeld in de vrijmaking van de vrouw — dan zouden onze leden zonder uitzondering reeds zoo goed op de hoogte zijn van alle bizonderheden dat we ons tot een enkele woord van officieelen gelukwensch aan onze wereldeere-presidente zouden kunnen bepalen.

Wij vreezen echter dat het bij enkele korte berichten in de Nederlandsche dagbladpers zal blijven en wij willen hier dus iets meer uitvoeriger stilstaan vooral bij een merkwaardige betooging, die op initiatief van onze eigen vice-presidente, Rosa Manus. tevens vice-presidente van den Wereldbond, is ontworpen.

In de balzaal van de Cosmopolitan Club in New York zal een receptie worden gegeven, waar niet alleen tal van Amerikanen het woord zullen voeren, maar waar ook door middel van de gramofoon en ingeleid door Ruth Morgan stemmen van over de geheele wereld tot de jarige zullen spreken, stemmen waarvan velen mrs. Catt uit vroegere dagen of uit recenten tijd goed bekend zijn.

Rosa Manus zelf, die het voorrecht heeft mrs. Catt „pleegmoeder" te mogen noemen en die door haar nog dezen zomer naar Amerika werd geroepen om tijdens het verblijf in Chicago voor haar te zorgen, ving de serie gramofoonplaten aldus aan:

Lieve moeder Carrie.

Toen het bleek, dat het voor mij onmogelijk was om bij gelegenheid van uw 7$sten geboortedag met u samen te zijn, toen was het aardigste wat ik bedenken kon, tot u door middel van de gramofoon te spreken.

Ik kan mij u voorstellen, zittend in de balzaal van de Cosmopolitan Club omringd door al uw Amerikaansche vrienden(innen) en bewonderaars(sters). Hoe wensch ik, dat ik daar in persoon kon zijn om de treffende woorden van bewondering die vandaag tot u in deze zaal gesproken zullen worden, te hooren. Lieve Moeder Carrie, aanvaard mijn hartelijkste gelukwenschen, moogt gij nog vele jaren gespaard blijven voor allen, die zoo heel veel van u houden.

Uit naam van den Internationalen Bond voor Vrouwenkiesrecht wensch ik nu tot u te spreken en u te danken voor alles wat gij gedaan hebt voor de vrijmaking van de vrouw over heel de wereld. Toen in 1902 de eerste Internationale Vrouwenconferentie werd gehouden in Washington, was het uw denkbeeld tezamen met