is toegevoegd aan je favorieten.

Maandblad van de Vereeniging voor vrouwenrechten in Nederlandsch-Indië, jrg 6, 1931-1932, no 3, 01-12-1931

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geen echt vrouwelijke vrouw kan een goede leerkracht en goede vrouw en moeder zijn, dan ten ''koste van eigen gezin, eigen kinderen, de school, „zichzelve. En de ander, die alleen ter wille van het „geld, ter wille van de meer dan dubbel belegde boterham in de school blijft, brengt waarlijk niets „van reëele waarde in die school en onthoudt boven„dien een plaats aan een ander.

„Laat zij ander werk kiezen. Dat in de school is „van te groote beteekenis. Daar wordt gewerkt met .vioWiQQi mpl kinderzielen en kinderlicha-

„men. Wat daar verknoeid wordt gaat ten koste van „het kind zelf. Fouten, daar begaan, wreken zich op „het kind, gezin en menschheid".

Zij releveeren, dat tal van gemeenteraden in Holland het verbod van gehuwde ambtenaressen hebben uitgesproken, en dat de vroeger wel eens geuite vrees, dat vrije huwelijken er het gevolg van zouden zijn, ongegrond is gebleken.

En zij grijpen met gretigheid naar de statistieken, waaruit zou blijken, dat de gehuwde vrouw in verschillende takken van dienst meer verzuimdagen zou hebben dan de man.

Ja, zij ontzien zich niet daaraan toe te voegen „dat de gehuwde ambtenaressen ziektecijfers kweeken, om op grond van die cijfers -pensioen aan te vra¬

gen, en op die wijze levenslang nog een jaarlijksch douceurtje in de wacht te sleepen"..

Deze schandelijke insinuatie voor rekening latend van dengene die ze heeft uitgedacht en durven neerschrijven, wil ik hier de vraag stellen: indien dergelijke toestanden inderdaad bestaan, aan wien dan de schuld? Waar men dit zoo openlijk in de courant durft zeggen, moet de overheid er toch ook van op de hoogte zijn, en dan is het haar plicht om daar een eind aan te maken en de betrokken ambtenaressen) te ontslaan, maar niet te wachten tot het kwaad zoo'n grooten omvang heeft genomen, dat het openlijk besproken wordt, en dan te komen met een ontslagvoorstel voor de geheele groep vrouwen zooals de Haagsche Gemeenteraad thans doet en onschuldigen te laten lijden voor fouten, die ze niet hebben begaan.

Waarom is men altijd geneigd om het systeem van massa-ontslag op de vrouw toe te passen?

Het dienstbelang wordt toch ook zeer dikwijls door de mannen geschaad?

Laten we maar eens denken aan de weinige ijver, die men op de verschillende bureaux ook wel bij hen aantreft (het te laat komen op het werk b.v. is een euvel, waaraan meer mannen zich schuldig maken dan vrouwen) de vele fraudes, die voorkomen, door mannen gepleegd.

Komt men dan met statistieken voor den dag en zegt: zooveel procent gebrek aan ijver; zooveel pro¬

cent te laat-komers; zóóveel procent onbetrouwbaarheid vindt men onder de mannen; dus alle mannen

i • J_ o

maar ontslaan, ze deugen niet voor den oienst.

Overigens moet men met de gegevens van statistieken dikwijls voorzichtig zijn. Zij geven niet altijd een zuiver beeld van den toestand.

B.v.: Stel dat in een tak van dienst 10 vrouwen werkzaam zijn, waaronder één, die 50 dagen op de 100 arbeidsdagen verzuimt. Dit geeft voor de geheele groep 5% verzuimdagen.

Nu nemen we 20 mannen bij dezelfde tak van dienst, waarvan ook één 50 dagen verzuimt, dit

geeft 2.5% verzuimdagen.

Gaat het nu aan om hier van grooter verzuim te spreken bij de vrouwen? Immers neen!

In bijna alle bureaux, beroepen en bedrijven — misschien alleen niet bij den telefoondienst, omdat de vrouwelijke stem zich voor dezen arbeid het beste leent — zijn de vrouwen in kleiner aantal werkzaam dan de mannen en zal daardoor het gemiddelde cijfer van de verzuimdagen altijd ongunstiger zijn voor

haar dan voor hem.

Het zuiverste is en blijft, de statistische gegevens

in deze te laten voor wat ze zijn, doch de persoon, die door te veel verzuim den dienst schaadt, te ontslaan, en geen gansche groepen te laten boeten voor de plichtsverzaking of onmacht — want ziekte kan

ook wel niet voorgewend zijn — van eimeieu. (Wordt vervolgd). S. v. Overveldt-Biekart.

VROUWELIJK CHINEESCH ADVOCAAT.

Mejuffrouw mr. D. Tan, dochter van den bekenden landeigenaar Tan, is sedert kort toegelaten als advocaat bij het Hooggerechtshof.

Zij trad 5 Nov. j.1. voor het eerst op ten behoeve van drie slachtoffers van woekerpraktijken, die voor den landraad van Meester Cornelis verschenen.

Dit eerste optreden had uiteraard groote belangstelling, o.m. van de Chineesche pers en bovendien ook, doordat mejuffrouw Tan zich had te verweren tegenover een procureur, die als vertegenwoordiger van den schuldeischer optrad.

De zaak werd door de Chineesche advocate gewonnen, zoodat haar eerste optreden al dadelijk een succes is geweest.

POLEN EN KATHOLIEKE KERK.

Dreigenld conflict over wijziging der huwelijkswet.

Warschau, 30 Nov. (Extra-dienst).

Er dreigt een conflict tusschen den Poolschen staat en de katholieke kerk als gevolg van een hervorming in de huwelijkswet.

Indien deze hervorming wet wordt, dan zal het uitspreken van scheidingen in de voormalige Oostenrijksche en Russische gebieden in Polen officieel