is toegevoegd aan uw favorieten.

Maandblad van de Nederlandsch-Indische vereeniging voor vrouwenbelangen en gelijk staatsburgerschap, jrg 9, 1937, no 9, 01-09-1937

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de vrouw in het algemeen, tegenover het kiesrecht".

Bij de mannen is dit alles blijkbaar geheel anders. Immers — zoo vervolgt de Java-Bode — „het is wel zeer duidelijk, dat stemplicht volkomen misplaatst zou zijn in deze samenleving. Er zouden tienduizenden wetsovertredingen worden begaan en de wet zou een aanfluiting van de werkelijkheid worden".

Zou het dan niet consequenter zijn ook aan de mannen geen kiesrecht te geven ?

L. H. G. H.-C.

BETALING LIDMAATSCHAP 1937.

Onze penningmeesteresse, Mevrouw D. Hartelust-Boonzaier, deelt ons mede dat zij van eenige buitenleden onzer vereeniging tot dusverre nog geen betaling van het lidmaatschap over 1937 mocht ontvangen.

Mogen wij deze leden nog eens tot het remitteeren van het "bedrag ad ƒ 5.— aansporen ? Adres : Nieuwe Tamarindelaan 8, Batavia-C.

DE NAAM VAN DE GEHUWDE VROUW

Ontmoet U iemand, die, laat ons zeggen, Jansen heet, zoo zal die mijnheer Jansen vermoedelijk ook wel onder dien naam in de registers van den Burgerlijken Stand ingeschreven staan. Noodzakelijk is dit echter geenszins en mocht de heer Jansen als zoodanig in die registers niet verschenen, zoo pleegt hij met het dragen van dien naam nog geen strafbaar feit. Anders wordt de zaak evenwel wanneer een andere naam dan die, waaronder men ingeschreven is. aangenomen wordt met de bedoeling een ander te benadeelen, die naam gebruikt wordt in officieele stukken of met dien naam onderteekend wordt met de bedoeling een ander te benadeelen, in welke gevallen men wel degelijk met den strafrechter in aanraking kan komen.

Ook de gehuwde vrouw is geheel vrij in de keuze van haar naam.

Meer algemeen heerscht echter de opvatting, dat een vrouw, zoodra zij in het huwelijk treedt, haar eigen familienaam verliest en dien van den man aanneemt. Men is de meening toegedaan, dat door haar huwelijk de vrouw herdoopt wordt en voor haar voortaan slechts de naam van haar man geldig is.

Zooals dit met zoovele door de gewoonte vastgeroeste ideeën gaat, is men langzamerhand gaan denken dat hier sprake van een wettelijke verplichting is. De Nederlandsche wet. die overigens de vrouw bij huwelijk alle zelfstandigheid ontneemt, verpücht haar echter niet tot aanneming van den naam van haar man, welke verplichting enkele andere landen, b.v. Duitschland, („Die Frau enthallt den Familiennamen des Mannes") wel kennen. Onze wetgeving bevat geen enkele bepaling omtrent den naam van de gehuwde vrouw en in officieele stukken als akten van den Burgerlijken Stand, strafrechtelijke stukken e.d. zal men een gehuwde vrouw dan ook steeds onder haar eigen familienaam, met de toevoeging van „huisvrouw van ", zien verschijnen.

Speciaal voor die vrouwen, wier naam op zakelijk of wetenschappelijk gebied, als kunstenares, schrijfster of anderszins reeds bekendheid verworven heeft, is het een voorrecht, dat de wetgever haar toelaat dezen naam ook na haar huwelijk te blijven voeren. Van dit voorrecht wordt door dergelijke vrouwen dan ook herhaaldelijk gebruik gemaakt en het groote publiek kent haar niet anders dan onder haar eigen familienaam.

Het zijn slechts het algemeen gebruik, vermoedelijk de vergemakkelijking in het maatschappelijk verkeer en het willen voorkomen van verwarring, welke de gehuwde vrouw ertoe hebben geleid in het dagelijksch leven den naam van haar man aan te nemen.

L. H. G. H.-C.