is toegevoegd aan je favorieten.

Tijdschrift voor volkshuisvesting; orgaan van het Nederlandsch Instituut voor Volkshuisvesting en den Nationalen Woningraad, jrg 15, 1934, no 5, 1934

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

cachet verleenen aan de verschillende wijken; een der groote kwaliteiten „is het voorzien van een kleine haven in het noorden.*’

Maar: de esplanade langs den stroom is te ruim; de parcelleering zal zeer moeilijk zijn, vooral door de zoo vele spitse hoeken en kromme rooilijnen; vele bouwblokken zijn slecht georienteerd; uit liefde voor de symmetrie is er een park-way naar het N.0., die naar niets voert; de voornaamste centra zijn ongelukkig geplaatst in de as van het snelverkeer en te ver verwijderd van den te realiseeren aanzet; een verbinding op Temsche en Burght bestaat niet.

Situatie der tunnels in het net van hoofdverkeerswegen

3e. Plan der Heeren Viret, Marmorat en Monnoyer (Parijs-Brussel).

Volgens de jury is de voornaamste verdienste het 'vlug doorvoeren van het snelverkeer langs een baan in de as voor den voertuigtunnel en het uitschakelen haan voor de stadsvorming; verder het scheppen tusschen de twee groote verkeerswegen van een rustige zone, die uitgeeft op een terras met mooi breed uitzicht op de AntwenscJm nttk.

öe noodzakelijke verbindingen worden allen zeer geloofd,

De lotisseering eveneens; ook de schikking der woonblokken langs rustige zakstraten. De zoning ook, verder de schikking van de scholen, speelplaatsen, enz.

De stad is bedoeld voor 180.000 inwoners.

De kritiek is als volgt uitgevallen.

Voor binnenste zone is een bevolking voorzien van 300 inwoners per ha; dat is te veel. Antwerpen-rechteroever telt er nu slechts 260 per ha.

Verder: er is geen rekening gehouden met de streek; de noordzijde langs de stroom is onnoodig geblokkeerd door woningen zonder speciaal karakter; enkele diagonalen hebben geen zin; het sportcentrum is te geweldig en te afgelegen; de derde verbinding, die voorzien wordt, wordt op die plaats niet aanvaard. Uit de eindconclusie blijkt wel dat dit plan de grootste kans heeft gehad den eersten prijs te verkrijgen.

Het voornaamste goeds en kwaads der ontwerpen, die elk een derden prijs ontvingen, werd door de jury als volgt bepaald: plan Fahrenkamp, Blume, Heinicke, Her-BECK, Jenny Pitzer, Schmidt en Winkelman (Dusseldorf).

Een plan met variant, waarvan de variant, die een vrije bebouwing van den noordhoek voorstelt, aangehouden wordt. Stadsplan „geheel gebaseerd op gestandardiseerde bouwwerken, allen perfekt georienteerd”. „Noch het karakter onzer bevolking, noch ons sociaal regiem zijn aangepast aan zulke oplossing.” De hoofdverkeerswegen zijn zeer interessant behandeld. Het doordringen binnen de woonzone van groenvlakken,