is toegevoegd aan je favorieten.

Tijdschrift voor volkshuisvesting; orgaan van het Nederlandsch Instituut voor Volkshuisvesting en den Nationalen Woningraad, jrg 29, 1948, no 12, 1948

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ook h zakenpanden geprojecteerd zijn. Ook gemeenschappelijke speeltuinen, die overigens met de aard onzer bevolkmg niet stroken worden met vergeten, maar het blijft waar, dat de beste speelplaats voor de kinderen is het vrije tuintje achter het eigen huis. Moeilijker is het met de aankoop van terreinen voor te big ven. Indien de nood gaat dringen, zal men opnieuw het K.B. No. F 67 moeten gaan

bouw de parochiale school, dat zich van de kloostertuin af uitstrekt'in de richïing va''n sT'n het langgerekte gegevonden, vermoedelijk een voorraadkelder. Onder het pand van Rutten Brouwerij Stokstraat L 24 lanen 0,, ff ’ Romeinse kelder met hadinrichting Op de noord-oostelijke hoek bij de snijding Gr. Stokstmat-Eksterstraat bevindt ziïh Lt Tekïïfe nanT 7o ?7°”efn d patriciërshuis met 24 grote vertrekken, waarin geregeld 22 gezinnen gehuisvest waren bekende pand no. 37, een oud

In het bouwplan 1949 zullen vermoedelijk o.a. in aanbouw afzonderlijke opgang voor elke Tn dp H -7 van den Haag uit wordt gepropageerd.

VII. Het woningvraagstuk voor de huwelijkscandidaten

yj Het zal wellicht verwondering baren, dat aan de huisvesting van de huwelijkscandidaten extra aandacht wordt besteed. e belangen te behartigen van de toekomstige gezinnen, waarop de gemeenschap steunt, is wel van het allergrootste gewicht. Zoals reeds is medegedeeld, is deze categorie van woningzoekenden ondergebracht, in zekere zin terecht, in klasse C, o-w.z. wanneer zij niet zelf bij toeval een bescheiden kwartier vinden, dat zij voorlopig wel niet aan de beurt zullen komen voor het verkrijgen ener wonina Dit werkt L,- , J. J , exiei woning, rjlt werkt b zonder ontmoedigend en het zou een zegen zijn voor hen en voor de maatschappij, indien deze categorie beter kon geholpen worden. Wat blijft er over van de idealen die elk jong paar zich van het stichten van een eiaen oezin had “ eigen gezin Iracl

voorgesteld, wanneer de misschien reeds langdurige verkering maar steeds geen uitzicht op een huwelijk verkrijgt, omdat er geen woning, hoe bescheiden ook, te vinden is? Wat blijft er van de levensblijheid over, als een huwelijk telkens moet worden uitgesteld van week tot week, van maand tot maand? En wanneer er dan eindelijk een woning wordt toegewezen, dan moet zij in korte tijd worden betrokken. Het lijdt geen twijfel, dat een en ander een slechte invloed heeft op de mentaliteit onzer jeugdige bevolking; bovendien dreigen er ook vele morele gevaren. Terwijl voor de katholieke bevolking het kerkelijk gesloten huwelijk slechts als huwelijk wordt erkend, gaan velen over tot het sluiten van een burgerlijk huwelijk, niet onmiddellijk gevolgd door het kerkelijke. Sommigen war-en nog niet eens van plan reeds te huwen, bijna geen heeft reeds de beschikking over een woning, men sluit juist een burgerlijk huwelijk om op de wachtlijst van de woningzoekenden te komen en in het bezit te worden gesteld van de overigens onmisbare vergunningen. Deze ene zijde van het woningprobleem tot oplossing te brengen, is wel van uitermate groot belang. Een idee werd mij aan de hand gedaan i) en ik acht mij gelukkig.

Blijkens de courantenberichten van omstreeks half November ziet de Minister de zgn. duplexwoningen a’s redster in de woningnood. Die duplexwoningen zijn tame'ijk grote ééngezinshuizcn. die tijde’ijk door middel van een aparte keuken, W.C. en opgang voor bewoning door twee gezinnen geschikt gemaakt worden. Men spreekt van telkens 30.000 woningen, waarvan er 60.000 kunnen gemcakt worden. Dit wordt .—■ het is spijtig zulks te moeten zeggen een hopeloze verspilling van materiaal,