is toegevoegd aan je favorieten.

De syndicalist; weekblad van het Nederlandsch Syndicalistisch Vakverbond, jrg XVI, 1938-1939, no 31, 28-01-1939

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de pot en de ketel

De Arbeid van 20 Januari j.1. vonden wij een °P zichzelf lezenswaardige beschouwing over hetgeen zich rond 12 Januari, naar aanleiding van de ^erschuiving der betaaldag voor de utrechtse werkten van Zaterdag naar Donderdag, heeft afgekat echter dit blad vrijwel onleesbaar maakt en vooral van klasse-standpunt uit zo te veroordelen ^a't, is, dat vrijwel in alle berichten de bestrijding ~er zogenaamde stalinisten de boventoon voert, yver de vragen, door een communist aan B. en W gesteld, geen enkel waarderend woord. Alleen ®en misschien smalend bedoeld kopje: Parlemena're Bemoeiingen, is geplaatst boven een berichtje, baarbij deze communist op een lijn wordt gesteld pet een of andere neutrale vertegenwoordiger van Gemeentebelang. Verder beschuldigt men de CPN. verdeeldheid te hebben gezaaid onder de utrechtse arbeiders, omdat zij een pamflet hebben verspreid,

"aann ze de trotzkisten aanvallen.

In

weer een ander stukje, een verslag van een

^°or het PAS. beleade veraaderinq, wordt de CPN.

°Pnieuw beschuldigd de eenheid te hebben onder9raven, omdat ook de CPN. een vergadering beegd had, terwijl Bastiaanse, het communistisch raadslid, beticht wordt zich te hebben ingespannen om aan de directeur van M.H. en aan B. en W. ^e onaangenaamheid van een demonstratie te bedaren. Verder heet het dat de C.P.-leiders, op buik kruipende naar een accoord met de so^aal-democraten, de karakter-eigenschappen van druipende dieren vertonen.

^ij vragen ons af, hoe men een dergelije vragenstelling beoordeeld zou hebben, indien b.v. Kitz U1 Amsterdam dat zou hebben gedaan, of indien ^e RSAP. in ütrecht zelf eens een vertegenwoordiger zou hebben gehad.

n een ander artikel in hetzelfde blad, over de s*aking in de amsterdamse haven, vinden wij nog ^eer eens de ondertitel: Verachtelijk optreden van ^alinisten. Hetzelfde in andere woorden nog eens 'n een correspondentie uitgesproken. Kortom, overa' Worden de stalinisten in de hoek getrapt en voor

wat lelijk is, uitgemaakt.

^ hiertegen is het, dat wij stelling nemen, omdat ^ij van mening zijn, dat men zo geen klasse-strijd y°ert en dus de strijdwillende arbeiders benadeelt, ^ier speelt blinde partijhaat de hoofdrol. Inplaats Van alle arbeiders te zamen zich aaneen te doen sluiten tegenover B. en W., of wie dan ook, wakert men ongelukkige politieke tegenstellingen aan Sn verricht daarmede naar onze overtuiging een u'termate reactionnair, zo niet contra-revolutionaire arbeid.

Reeds eerder wezen wij erop, dat op deze wijze door het NAS. een rol wordt gespeeld, die schadelijk is voor de gehele arbeidersklasse in Nederland. Altijd weer zijn het de tegenstellingen trotzkisten— stalinisten, die bij vrijwel elk conflict de naar eenheid zoekende arbeiders van elkander vervreemden. Altijd weer opnieuw wordt een stuk strijd, begonnen door arbeiders van de straat, vaak zonder enige politieke scholing, de twistappel der proselieten van de beide bolsjewistische leiders.

In dit opzicht is er maar één weg, n.1. alle partijpolitiek buiten dergelijke actie. Maar daartoe is het NAS., dank zij de partij-politieke instelling van haar leiders, helaas niet meer in staat.

Met de mond beleiden deze heren het raden-socialisme, maar metterdaad nekken zij de klasse-strijd ten bate van hun partij-politiek.

Wil men bewijzen? Goed, die zijn er te over. Neem willekeurig een der grotere conflicten van de laatste jaren en gij zult zien, dat de NAS.-leiding het uit communisten- (stalinisten) vrees, vertikte om b.v. met lijsten van de door de stakers gekozen comité's te werken.

Men trachtte b.v. de op een na laatste visserijstaking te IJmuiden te kopen, en toen dat niet lukte, weigerde men de lijsten van het comité af te dragen.

Thans is het niet zo ver gekomen, maar wij vragen ons af, waarom of b.v. de „heer" Bastiaanse het nu moest ontgelden, terwijl n.b. in hetzelfde nummer PAS.-Zutphen zo verheerlijkt wordt, omdat ze een adres aan de raad heeft gericht en dus dezelfde methode toepast als hij?

Wil men parlementaire onmacht kapittelen. Goed, maar dan niet alleen bij stalinisten! Dan ook de hand in trotzkistische boezem gestoken.

Trouwens, enige zelfkennis zou de redactie van De Arbeid ook niet schaden.

Zij vindt het n.1. gewenst aan het hoofdartikel nog een noot toe te voegen, waarin gezegd wordt: De stakkerds (van communisten) krijgen nachtmerrie van trotzkisten!

Maar ze verloor daarbij uit het oog, dat ook het omgekeerde wel eens blijken kon, waar n.b. op een achttal plaatsen in drie verschillende artikelen en een correspondentie die stalinisten het moeten ontgelden. Met recht konden wij dus spreken van de pot en de ketel.

Beiden zijn ze even zwart en ten aanzien van de strijd der arbeidersklasse geldt nog onverminderd het parool:

Geen partij- maar klasse-politiek. BROUWER.

de minister beknibbelt

dat de verdienste zowel van inwonende als uitwonende meisjes mag worden vrijgelaten;

en ten slotte:

dat alle inkomsten toch op de daarvoor bestemde formulieren moeten worden vermeld.

Vooral het laatste wijst er weer duidelijk op dat met deze inkomsten wel degelijk vroeg of laat rekening gehouden zal worden.

Of het nu zijn zal met het verstrekken van kleding, schoeisel of dekking, dan wel b.v. boter- of vetbonnen of versterkende levensmiddelen, dan wel dat men deze gegevens bewaard om de meisjes later te kunnen dwingen voor hetzelfde inkomen te zorgen, hoe dan ook, dat is een tweede, maar indien deze gegevens niet van waarde waren, zou men ze niet vragen.

Resumerende moeten we dus vaststellen, dat nog voordat de maatregel in werking is, de minister al weer beperkende en beknibbelende uitleg aan zijn oorspronkelijk royaal gebaar geeft, waaruit dus duidelijk blijkt, dat niet het belang der werkloze gezinnen hier uitgangspunt was, maar de nood der bourgeoisie-dames, die al vreesden hun eigen po te moeten legen. H. A. D.

OPEN BRIEF |

Aan de Minister van Justitie te Den Haag en aan het Militair Gerechtshof te 's-Hertogenbosch en Den Haag.

Waarde Heren,

Volgens een in De Telegraaf voorkomend bericht, dd. 4 Januari 1939, werd door de Krijgsraad te 's-Hertogenbosch op die dag de dienstweigeraar Remmet Hooijberg veroordeeld.

Het bericht geeft een resumé van het vonnis door de Krijgsraad, wat hier op neerkomt, dat deze dienstweigeraar werd veroordeeld tot de maximumstraf van 15 maanden gevangenis, op grond van het feit, dat hij uit een familie komt, welke reeds eerder wegens dienstweigering met de rechter in aanraking was gekomen en een broer van hem eveneens wegens dienstweigering werd veroordeeld, plus een mededeling omtrent zijn moeder, welke geheel onjuist is.

Doch op z'n zachtst uitgedrukt, is het niet zeer „wettig" om de een te veroordelen of een zwaardere straf op te leggen op grond van de daad en de levenshouding van een ander.

Ondergetekende, broer van de veroordeelde R.H. en bedoelde voorganger uit deze familie, die, naar het oordeel van de Krijgsraad, de hoofdoorzaak wordt geacht voor de houding van R.H. en dus de schuldige, wenst zichzelf hierbij aan te bieden en zich beschikbaar te stellen, om de aan R.H. opgelegde straf in zijn plaats te ondergaan.

Ik ontken en ontzeg u het recht iemand te veroordelen, maar het schijnt, dat gij over dé macht beschikt — uit hoofde uwer functie — èn over de nodige barbaarse onbeschaamdheid om alle menselijk recht te verkrachten en te vertreden „in naam der wet".

En indien gij dan juist het volle pond wilt hebben en uw wraakzucht uit moet vieren, dan wil ik u de schande besparen, u te vergrijpen en uwe handen te bezoedelen aan een minderjarige.

Want ik wens de volle verantwoordelijkheid te dragen voor mijn daad en levenshouding, ook nu!!! Juist nu, in deze tijd van waanzin en verdwazing, in deze tijd van onzinnige energie- en grondstof-

~r>

■ erecht werden verleden week in ons blad de werk°zen gewaarschuwd om voorzichtig te zijn als de Minister royaal werd, zoals b.v. door het vrijlaten

gezinsinkomsten van huishoudelijk werk. ^en had er nog aan toe kunnen voegen dat we a'tijd nog eerst afwachten moeten, hoe zo'n maathei wordt uitgevoerd.

Y's het gaat, zoals bij de vrijlating van 2 of 4 gulden bij verdienende kinderen, dan zullen de meesen er niets beter op worden. Want dan blijft ar'kel 10a van de steunregeling van kracht, n.1. dat eer* gesteunde aan inkomsten plus steun nooit J^eer hebben mag dan anderhalf maal de voor , ern geldende norm. Doordat deze maxima's des,'Jds werden gehandhaafd, ging voor zeker 70 van e 100 gesteunden alle voordeel van de met zo^eel bombarie aangekondigde herziening, verloren.

't keer verschenen direct na de circulaire van de ?'nister in de pers verschillende uiteenzettingen, j^r Waren er die meenden, dat alles buiten het maxi/"Jrn omging, anderen meenden dat het ook nu -jfeer gehandhaafd zou blijven.

,,°t op heden is er echter nog geen beslissing, alJjans niet in Amsterdam en Utrecht1).

P zichzelf is het reeds een schandaal dat het uiterken van deze circulaire zo lang op zich laat /achten, maar als men dan hoort welke nadere j^ecisering de minister moet geven omdat de gemeentelijke ambtenaren bang zijn te ver te gaan, an blijkt eerst recht met welk een bekrompenheid j.eZe pennelikkers te werk gaan.

e circulaire waarin de maatregel werd bekend ^ernaakt spreekt duidelijk van:

alle verdiensten door gezinsleden van ondersteunden, verkregen met het verrichten van y gezinsarbeid van huishoudelijke aard. i°°r ieder die dit leest is duidelijk dat ook moe-

rrr de vrouw hieronder ressorteert en dat dus elke 'Jksdaalder die zij als werkster voor deze of gene

w W 1«- -C.1J UI J VVV.UVOH-1 VUW1 VJV-Z.V- V-»

J^evrouw verdient, mag worden gehouden.

s * schijnt echter de heren ambtenaren in verkillende gemeente overdreven te zijn voortkomen. Dat was nou helemaal niet nodig want Waren vrouwen genoeg ingeschreven als werk^ er- Die behoefde men er dus niet bij te kweken y°°r 'n extra-beloning.

.P°r dergelijke opmerkingen heeft de minister 'jd een willig oor en zo verscheen een vervolgrculaire waarin gezegd wordt,

^ de vrouwen niet als gezinslid mogen worden d afhouwt;

werksters alleen maar worden vrijgesteld als v°or mevrouwen werken, dus niet op kantoren, ^olen of fabrieken;

Inmiddels blijkt dat artikel 10a ditmaal buiten werking worden gelaten. O.i. zou de hele maatregel zijn uitging ook hebben indien dit niet het geval was.

^EDEWERKERS OPGELET!

deze doen wij een beroep op u, ons blad in de ^Tiende weken actueel en strijdvaardig te doen 'Jtl als altijd.

J verzoeken u, uwe bijdragen zo tijdig te verQ ^den, dat deze uiterlijk op Maandagmorgen in 118 bezit zijn.

Hef

c adres is tot nader order: L. Madlener, Plantage '^denlaan 38, Amsterdam C.

fenvermorsing in de algemene oorlogs- en bewapeningsrazemij. Men wil geen oorlog? Doch waarom voert men hem dan?

Wij willen niet en wij doen het niet!

Doch wij eisen het recht om zélf in deze te beslissen; wij eisen het zelfbeschikkingsrecht om over eigen leven en persoonlijkheid, om over eigen levenshouding te beslissen.

Ben ik het voorbeeld voor mijn jongere broer geweest?

Welnu, ik wens ten volle de verantwoording daarvan te dragen en bied mij hiermee aan om zijn straf te ondergaan of deze met hem te delen. Gij kunt ons straffen, gij kunt ons martelen, gij kunt ons aan stukken schieten met uw mitrailleurs en kanonnen, doch nimmer zult gij daarmee onze opvattingen kunnen wijzigen, want die laten zich niet dwingen, ook al zijn er nóg zo weinigen, die over voldoende kracht van overtuiging beschikken, om uw dwingende macht te kunnen weerstaan.

Ten slotte zijn het altijd de enkelingen geweest, zijn het altijd de weinige persoonlijkheden geweest, die in de loop der tijden de dragers bleken der cultuur en de pioniers der vooruitgang.

Zomin als de gifbeker in staat bleek om de gedachten van Socrates te vernietigen, zomin kerker en brandstapel bij machte waren om de opvattingen van een Gallileï, een Copernicus, een Giordano Bruno e.d. te stuiten, zomin zullen ook uw machtsen geweldsmiddelen in staat blijken om ónze inzichten te vernietigen, om de waarde onzer overtuiging te verminderen.

En ééns zullen alle barbaarse machten ondergaan aan een menselijke en menswaardige cultuur. Ten volle de verantwoording van eigen levenshouding aanvaardend en deze verantwoording niet willende afwentelen op zijn jongere broer, stelt zich met deze nogmaals te uwer beschikking,

de oud-dienstweigeraar, Bertus Hooyberg. Amsterdam, Januari 1939.

Andere bladen worden verzocht dit schrijven over te nemen. B. H.

KRONIEK

TOM MOONEY ONGEBROKEN

Niet alleen dat Mooney na 22 jaar onschuldig opgesloten te zijn geweest, niets van zijn geestkracht en toewijding heeft verloren, uit onderstaand bericht, voorkomend in de NRCt. van 11 Januari j.1. blijkt wel, dat hij evenmin verleerd heeft wat solidariteit van ons eist.

De in vrijheid gestelde Tom Mooney, die volle 22 jaar in de gevangenis heeft doorgebracht, schijnt zijn sympathieën voor de zaak van de arbeiders — zoals hij die dan bekijkt — in al die jaren geenszins te hebben gewijzigd. Er is op het ogenblik te San Francisco een staking aan de gang en in verband daarmee wordt er voor een warenhuis gepost. Mooney begaf zich naar een van die posten, sprak de mannen toe en overhandigde hun een vijfdollar-biljet. Dat is precies de helft van zijn uitgaanskas van 10 dollar, die hem bij het vertrek uit de gevangenis waren ter hand gesteld. De uitgaanskas zal uit de aard der zaak heel wat groter zijn geweest, maar is waarschijnlijk niet'dadelijk ten volle uitbetaald.

Na enkele minuten bij de postende stakers te hebben doorgebracht, ging Mooney zijns weegs.

Verder commentaar achten wij overbodig. Volgt zijn voorbeeld, kameraden. Toen hij gevangen was, was het allen voor één. Thans bewijst hij het omgekeerd: één voor allen.

ZWITSERLAND

Dat boycot wel een doeltreffend wapen is, wordt bewezen door het feit, dat de Zwitserse Bondsraad een decreet uitvaardigde, waarbij de economische boycot van buitenlandse mogendheden wordt verboden.

Het schijnt dat de propaganda, die door de linkssocialisten aldaar gemaakt wordt om Duitsland en Italië te boycotten, invloed heeft, en dat de Zwitserse regering bij de spil Rome-Berlijn in het gevlei wil komen.

DALENDE VEILIGHEID ONDER HITLER

In de eerste 9 maanden van 1938 steeg bij de Duitse Staatsspoorwegen het aantal bedrijfsongevallen 14 pet. Het aantal botsingen en ontsporingen was in de eerste maanden van 1937 reeds 33 pet. groter dan het jaar te voren. Dit voor duitse toestanden zo afschrikwekkend hoge cijfer van botsingen en ontsporingen is niet gedaald, het steeg met het aantal afgelegde trein-km. In de eerste 9 maanden van 1938 was het aantal verongelukt spoorwegpersoneel 23 pet. en dat van de reizigers 30 pet. groter dan in dezelfde maanden van het vorige jaar. Van jaar tot jaar nemen de spoorwegongelukken in nazi-Duitsland toe. Het officiële, door het Rijksministerie van Verkeer uitgegeven blad, Die Reichsbahn, geeft de volgende cijfers over de ongelukken bij de Duitse Staatsspoorwegen:

in de maanden Jan.—Sept. 1937 1938

Totaal aantal bedrijfsongevallen 2.113 2.413 = 14% meer!

hiervan ontspor. en botsingen 677 729= 8% meer! Verongelukt personeel

(gedood of gewond) 939 1.159=23% meer!

Verongelukte reizigers

(gedood of gewond) 685 889=30% meer!

op 10 millioen persoon-km ... 0,20 0,24

Gedurende 4 jaar van nazi-wanbeheer steeg het aantal verongelukt spoorwegpersoneel me.er dan 40 pet., dat van de reizigers is meer dan verdubbeld. (ITF)

ONDERBEMANNING IN DE DUITSE BINNESCHEEPVAART

Een vergadering van voor de nazi-propaganda onder de duitse binnenschippers verantwoordelijke secretarissen van het Duitse Arbeidsfront op 15 December 1938 besprak het gebrek aan personeel en de bemanningstoestanden in de duitse binnenscheepvaart. „Men is het erover eens, dat het tekort aan personeel in de binnenscheepvaart hoofdzakelijk met de sociale toestand samenhangt", vertelt het nazi-blad „Arbeit und Staat" van 11 Januari 1939. „Men had de opvatting, dat de bestaande bemanningsvoorschriften voor de Rijn en de WestDuitse kanalen zowel op het gebied van de veiligheidsvoorschriften als dat van de sociaalpolitiek het

laagste peil hebben bereikt."

Maar „nauwelijks de helft van alle Rijnschippers vaart tegenwoordig met het voorgeschreven aantal personeel", bericht het dagblad van het Duitse Arbeidsfront, „Der Angriff" van 7 Januari 1939. Op meer dan de helft van alle duitse Rijnschepen bekommert men zich niet om het lage peil, noch wat veiligheids-, noch wat sociaalpolitieke voorschriften betreft. (ITF)

GEEN ACHTURENDAG MEER

Op papier bestaat de achturendag nog altijd in Duitsland. In de practijk is echter „in vele bedrijven de achturendag overschreden", erkent de verantwoordelijke hoofdambtenaar in het nazi-Arbeidsministerie in het Januari-nummer van „Deutsches Arbeitsrecht". „In de bedrijven, waar het het drukst is, moet practisch belangrijk meer dan acht uur

worden gewerkt , voor sommige beroepen is

de gemiddelde arbeidstijd ongeveer 10 uur". En „er moet (in Duitsland) tegenwoordig in een tempo worden gewerkt, waarvan men vroeger geen voorstelling had".

In vele bedrijven stijgt het verzet tegen deze uitbuiting. In het Roerdistrikt is de oppositie tegen de tienurendag reeds zo sterk, dat het blad van het Arbeidsfront aldaar schrijft: „Het zij verre van ons de verlenging van de arbeidstijd tot een onderwerp van bijzondere critiek te maken." Maar „het vraagstuk van de overuren is thans reeds in vele gevallen een vraagstuk van huiselijk geluk, een vraagstuk van gezondheid en een vraagstuk van zenuwen geworden Het heeft met gemopper en

pessimisme niets te maken, wanneer wij constateren, dat het te veel inspannen van werkende mensen wel eens de vreedzame samenwerking in de bedrijfsgemeenschap onzeker zou kunnen maken".

Het Arbeidsfront vreest openlijke verzetacties tegen de nazi-opzweperij. (ITF)

DE OORLOG IN DE LUCHT

Koortsachtig wordt alom aan de oorlogsvoorbereiding gewerkt. Elk land meent daarbij haast te moeten maken, en de getallen, die natuurlijk nog lang niet de juiste zijn, nemen bijna astronomische vormen aan.

Frankrijk

Dank zij de energieke minister Cuy de la Chambre is de productie van vliegtuigen voortdurend stijgende. Was van 1 Januari tot 1 September 1938 het gemiddelde slechts 41 legertoestellen per maand, in December was het reeds gestegen tot 70 stuks. Thans kan reeds worden vastgesteld, dat in Januari 1939 de 100 zullen worden bereikt, terwijl in uitzicht wordt gesteld, dat in Maart het gemiddelde van 200 machines per maand zal zijn bereikt.

In het geheel worden voor het franse leger 5000 toestellen en 12.000 motoren nodig geacht. Om deze binnen 2 jaar tijds te kunnen vervaardigen heeft de minister „plan 5" ontworpen, waarbij de Staat in 1938 maar eventjes 1 millirad francs belegde in moderne machinerieën.

Oorlogsleningen zijn dus blijkbaar nog altijd zeer gewild.

Groter moeilijkheden heeft men echter met de opleiding van piloten.

In 1938 konden slechts 130 piloten worden gebreveteerd, terwijl voor 1939 op 413 kan worden gerekend.

Men heeft dus materiaal genoeg, maar tekort aan geoefende moordenaars.

In dit opzicht kan Frankrijk nog wel wat leren van Duitsland.

Naast het bestaande legerscorps van vliegeniers, etc., heeft Hitier n.1. nog de beschikking over het Nationaal-Socialistische Vliegercorps, met 138.000 werkende en 350.000 niet-werkende leden.

Het corps zelf beschikt over 5000 zweefvliegtuigen, 600 motorvliegtuigen en 1900 transportmiddelen, zoals auto's, lastwagens, motorfietsen. Voor de opleiding zijn 30 vliegscholen, 465 kampen voor zweefvliegen en 1000 oefenterreinen.

Vandaar dan ook dat men in Duitsland de boeren op het land, als zij zo'n sportvlieger zien passeren, hoort zeggen: „Daar gaat onze boter!"

Amerika

doet als van ouds de zaken in het groot. Volgens generaal majoor Arnold, opperbevelhebber van het luchtcorps, zullen de Verenigde Staten binnen drie jaar 12.000 toestellen per jaar kunnen produceren. Op z'n minst moet de bestaande productie van 2500 per jaar worden verdubbeld. Bovendien zullen binnen 2 jaren 4 luchtbanen moeten worden aangelegd en wel te Puerto, Rico, een in Alaska en twee in de Verenigde Staten, en die op Hawaiï zal moeten worden vergroot.

Er zijn dan ook verschillende wets-ontwerpen aan het congres voorgelegd.

Een ervan houdt een machtiging in om 60 millioen dollars te bestemmen voor de aanleg van vlootbasis in de Atlantische Oceaan, en is reeds door Rooseveld goedgekeurd.

Een ander, behelzende het aantal legervliegtuigen uit te breiden tot 3680, werd ingediend door de voorzitter uit het Huis van Afgevaardigden.

Of de democratie ook de vrede beschermt!

JAARGANG 1938

Organisaties en abonnees die er prijs op stellen een ingebonden jaargang te ontvangen, kunnen deze bestellen bij de administratie van De Syndicalist. De prijs bedraagt ƒ 2.50 per jaargang. Ook zijn er nog enkele jaargangen vanaf 1930 beschikbaar. M. VLEGGAAR, Administrateur.

CORRESPONDENTIE

P. v. L. te D. H. Potloodgekrabbel kunnen we niet opnemen. J. V. te R. Ander stukje ongeschikt? Schrijf eens wat nader.

BETAALT PER GIRO

Zouden de abonnees, in afwijking van de voorgaande jaren, het abonnementsgeld van het 1ste kwartaal 1939, dus ƒ 0.75, vóór 14 Januari 1939 op onze girorekening 119609 willen storten? Het bespaart mij veel tijd, en onnodige uitgaven aan porti. Hopende dat u aan mijn verzoek gehoor geeft. Voor De Syndicalist, M. Vleggaar, administrateur.