Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ratie door bijzondere vriendschapsbanden gebonden waren. Onze kritiek was tot heden nog niet tegen het politieke, maar tegen het „literaire” en „journalistieke” gedeelte van het jaarverslag gericht. Kritiek op het „literaire” gedeelte wil natuurlijk evenmin zeggen, dat we speciale aandacht zullen wijden aan het kreupelstijltje', waarin dit jaarverslag gesteld is. We vragen slechts: „welke eischen mag men aan een jaarverslag stellen, en voldoet het betreffende jaarverslag aan deze eischen?” Onomwonden moeten we betreffende het voor ons liggende jaarverslag der metaalbewerkersfederatie verklaren, dat het aan de meest bescheiden eischen, die men aan een jaarverslag stellen mag, niet voldoet:. We willen toch wel wat van het politieke gedeelte van dit „jaarverslag” zeggen. Reeds deelden wij mede, dat wij in dit boekje ook een verslag van het 12e congres der syndicalisten in Duitschland vonden. In hoeverre dit verslag, nu werkelijk een „verslag” is, kunnen wij hier niet beoordeelen. De vreemde uitlatingen die sommige sprekers inden mond gelegd worden, doen ons echter het ergste vreezen. We lezen in dit „verslag” uiteen rede yan Rudolf Rocker het volgende : „Over het Radensysteem sprekende, deelde hij mede, dat Lenin nu reeds verklaard moet hebben, dat het radensysteem verouderd is. Lenin c.s. hebben eerst het radensysteem aanlokkelijk gemaakt, ter verovering van het parlementaire stelsel, evenals de adel der middeneeuwen in ruil voor de verovering der parlementaire politieke macht, de lijfeigenschap, het slaventijdperk, vervingen door de thans geldende loonslavernij.” We kunnen niet gelooven dat Rocker een man, die althans weet wat hij zegt, een man, die tóch eenige historische studiën heeft gemaakt, zulken onzin heeft ge- Dat Lenin het radensysteem verouderd zou hebben genoemd, is natuurlijk een malligheid, die misschien in „De Courant” of het pas-opgerichte dagblad „Vandaag” thuis hoort, maar is toch een te grove leugen om in het jaarverslag vaneen zich noemende revolutionaire organisatie als waarheid te worden voorgezet. Nogmaals, we weigeren te gelooven, dat Rocker deze zotheid verkondigd heeft. Maar dat een zoo belezen man als Rocker, ■’n historische belachelijkheid gezegd zou hebben, n.l. „d-at -de adel inde middeneeuwen in ruil voor de verovering der parlementaire politieke macht, de lijfeigenschap, het slaventijdperk „verving” door (de secretaris schrijft „vervingen voor”, maar dat is een taaltje dat niemand begrijpt, althans het is geen Nederiandsch) door de thans .geldende loonslaverij”, is zoo absurd, dat wijden heer A. J. Hooze, die blijkbaar de samensteller van dit verslag is, toch in overweging moeten geven voortaan zijn domme kreukel- en kreupelzinnetjes, niet anderen inden mond te leggen. , De heer Hooze moge ons gelooven ot niet, maar daar latende wat brij van Lenin’s bedoelingen zegt, de adel der middeleeuwen heeft nimmer vrijwillig, nóg wel uit berekening zooals hij feitelijk beweert, het feodalisme door het moderne kapitalisme .vervangen. * * * ,Verder zien wede Nederlandsche onafhankelijke vakbeweging in dit jaarverslag meermalen „onze syndicalistische vakbeweging” genoemd. Wij raden den heer Hooze aan eens de 'toelichting op de beginselverklaring van het N.A.S. te lezen, hoe men daarin omtrent de Nederlandsche Onafhankelijke vakbeweging, voor hem nog veel nieuws .vinden. O.a. ook deze „nieuwigheid”, dat de onafhankelijke vakbeweging in Nederland niet syndicalistisch is. Iri ieder geval leert hij er waarschijnlijk meer dan op de Duitsche congressen en uit Duitsche brochuretjes; want daar schijnt hij niets van te snappen. Ook voor de studie van de Nederlandsche taal is deze brochure van zijn vriend Kolthek, geschikter dan Duitsche congressen en Duitsche brochüretjes. De lezing van deze Nederlandsche brochure kan dus in velerlei opzicht uitstekendexr invloed uitoefenen op de jaarverslagen van de Landelijke Federatie van Metaalbewerkers. Uit de Districten. DISTRICT VII. GORINCHEM. Aan de fabriek van de firma D Vries-Robbé en Co. hebben verkiezingen plaats gehad voor een nieuwe fabriekskem. Heeft deze kern zich gedurende den laatsten tijd niet inde gunst van de arbeiders mogen verheugen, ook van de zijde der Directie is zij nogal eens op een zeer kleine manier behandeld, waar we straks nog even op terug zullen komen. Eerst willen we even de feiten memoree-

ren, welke zich bij deze laatste verkiezing i hebben voorgedaan, en het resultaat daar- j ; van vermelden. In ’t kort komt het resultaat hierop neer, dat er geen kern gekozen is. Immers van de 177 stemgerechtigden, hebben maar 17 hun stem uitgebracht, of nog geen 10 pCt. Met dit resultaat voor oogen, moet zelfs de heer De Vries-Robbé erkennen, dat de kern maar verdwijnen moet. Deze heeft dan ook aan het dugelxjksch bestuur van de oude kern te kennen gegeven, dat het niet mogelijk was, nu dit instituut nog in stand te houden, doch hij deelde mede, dat hij toch gaarne zag, dat een commissie van drie personen werd benoemd; om voeling te houden met Directie en personeel; een verkleinde kern dus. Heeft de heer De Vries-Robbé nu nog niet geleerd, dat dit niets zal veranderen in den toestand en dat, wil er ooit iets. van een kern verwacht knrtnen worden, deze dan zóó moet worden ingericht, dat de werklieden er vertrouwen in kunnen stellen ? Maarde Directie zou dan ook rekening moeten houden met de besluiten en de meerling van die kern. Deze Directie had dan moeten toonen, zooveel respect voor de kern te hebben, om een loonsverlaging, door haar afgewezen, niet den, volgenden dag toch inde fabriek af te kondigen. De liefde voor dit instituut vindt dan ook alleen -zijn oorzaak inde organisafie-vrees van deze directie. Wij willen wel aannemen, dat het beleid van de tegenwoordige directie niet geheel door den heef De Vries-Robbé zal worden goedgekeurd. Över het geheel is de kern welkom voor onderga- _ schikte fabrieksaangelegenheden, doch zoo gauw dit instituut zich bemoeit met loonen en arbeidsvoorwaarden, dan gaat het goed zoolang de kern de voorstellen der directie slikt, doch gaat dit niet meer, dan is de interesse van de. Directie inden regel ver beneden vriespunt. Zoo is het ook hier gegaan met de behandeling der kern door de Directie en -de wijze, waarop deze telkens werd gekozen. Van candidaatstelling door het personeel zelf, was nooit sprake. Ook nu waren de candidaten gesteld door het oude kernbestuur en de Directie. Er waren 27 candidaten gesteld, die allen op drie na voor de eer hadden bedankt. Ondanks dit, liet de Directie toch de verkiezing doorgaan, en de namen der bedankte candidaten werden niet afgevoerd. , Onbeschaamder en met meer minachting kan deze Directie toch haar personeel niet, behandelen. Gelukkig heeft het personeel voor 90 pCt. te kennen gegeven, dat het op die manier niet behandeld wenschte te worden. De kern bij De Vries-Robbé en Co. behoort dus tot het verleden, en niemand zal de overledene betreuren, als misschien alleen de heer De Vries-Robbé zelf. Het personeel heeft dus dien weg afgewezen, dóch nu mag dit niet op den tweesprong blijven staan. De weg voor hen wijst nu naar de organisatie. Niet alleen in tijden van actie, maar voor goed moet nu het personeel van deze fabriek zich inde organisatie begeven. Wil dan de Directie een fabrieksraad, dan kunnen wé daarover praten en de bevoegdheden vaststellen, doch allereerst zullen dan de candidaten door het personeel zelf moeten worden gesteld en zullen ook de besluiten van dien raad moeten worden uitgevoerd. Op die manier zullen de arbeiders van deze firma medezeggenschap in het bedrijf • kunnen bekomen, en de «verantwoordelijkheid daarvan aanvaarden. De Directie van deze firma heeft wat •'geleerd. Zij zal den ouden weg moeten verlaten, doch was voordien al den nieuwen weg opgegaan, door zich inden Metaalbond te oxganiseeren. Laat nu ook het geheele personeel dit doen, om zich tegenover de macht van den Metaalbond een wapen te smeden, dat scherper is door zijn strijdvuur en machtiger door zijn aantal. Het woord is nu aan het personeel. v. H. Uit de Afdeelingen, ENSCHEDE en HENGELO. Aan de leden .Met dezen deelen wij u mede, dat wij op Zondag 21 Aug. een wandeltocht organiseeren naar het „Stroot” te Twekkelo. Van den betreffenden tuinbaas hebben wij reeds toestemming, den tuin enz. te mogen bezichtigen. Hij zelf, of eender knechts zal ons geleiden. Na gepleegd overleg besloten wij er ’s morgens 8 uur te zijn voor gezamenlijk bezoek. Enschedésche leden komen kwart vóór 7 bij „Ons Huis” en vertrekken vandaar precies zeven uur. Hengelosche leden komen kwart vóór 7 bij „’t Station” en vertrekken vandaar precies zeven uur. Wij hopen op gunstig weer, vertrouwen op een prettige wandeling en een aangenamer. morgen.

De Plengeloschen verwachten veel Enschedeërs en de Enschedeschen rekenen op een r ;oote groep Pleng ueërs. DE GEZAMENLIJKE BESTUREN. GRONINGEN. Het personeel van de ; scheepswerf J. Koster Hzn. behoort tot die weinige personeelen of moeten wij zeggen is het eenigste personeel die nog geen last hebben van gebrek aan werk. Ja, zelfs kan hier worden gesproken van drukte. Dit neemt echter niet weg, dat de werkgever probeert van de algemeen heerschende slapte gebruik te maken om op de tarieven te knibbelen en werklieden, die op vast loon werken „omdat zij hun werk niet verstaan” in loon te verlagen. Dit is schijnbaar een nieuwe methode. Tóen er volop werk was, ging men heen en verhoogde de loonen van hen, die in bekwaamheid boven anderen uitstaken, thans gaat Koster heen en verlaagt de loonen van hen, die minder zijn dan de besten. Dit is natuurlijk practisch een loonsverlaging voor, allen. Langzamerhand kwam er dan ook een gisting onder het personeel, die gunstig afstak bij hetgeen, er tot voor kort mogelijk was. Onze Bond besloot in samenwerking met de Federatie, dit personeel eens bijeen te roepen op een openlucht-bijeenkomst. Een zaal is daar inde buurt niet beschikbaar. Inde stad vergaderen is niet mogelijk, omdat dit personeel van heinde en ver moet komen. Deze bijeenkomst vond plaats op Vrijdag 28 Juli, bij storm en regen. En ondanks dat .hondenweer, kwam toch het personeel als één man om te luisteren naar wat Doornebosch en Wacht hun te zeggen hadden. Deze bijeenkomst is, ondanks dat er een baas was als boeman, uitstekend geslaagd. Wanneer nu onze leden, die daar werken, maar zorgen, dat het woord daar gesproken omgezet wordt ineen daad, dan zal het personeel Koster niet anders dan goede vruchten daarvan oogsten. Vooruit, vrienden bij Koster gepropa; geerd, onze organisatie sterk gemaakt. De velden zijn wit om te oogsten. W. SCHIEDAM. Vrijdag 5 Aug. was door onze afdeeling een openlucht-vergadering belegd voor het personeel van de Scheepsbouw-Mij. „Nieuwe Waterweg” in het : middagschaftuur vóór den ingang yan de fabriek. Gedurende den morgen viel een dichte motregen en reeds voorspelden wij ons een schitterend fiasco. Toch luisterden een 15 a 1700 arbeiders naar Spanning, die het besluit van den Metaalbond behandelde, de arbeiders opwekte zich er tegen te verzetten, wanneer men het in toepassing zou willen brengen, maar daarnaast en bovenal wees hij op het groote belang van organisatie om te komen tot nieuwe actie om ook in o n ze industrie te verwezenlijken, hetgeen in andere, beter georganiseerde bedrijven reeds bestaat, n.l. een minimum-loon, vacantie, enz., terwijl door hem.tevens werd gewezen op het groote belang voor de arbeiders bij het verkrijgen van medezeggenschap inde» bedrijven. Eveneens liet spr. uitkomen dat,, alhoewel deze directie niet aangesloten is bij den' Metaalbond, er geen sprake van is, dat de verhoudingen op de onderneming, anders zijn, terwijl daar, waar mogelijk, geprofiteerd wordt van het niet-georganiseerd zijn. Gewezen werd hier op de vacantie, die volgens de directie f 120.000 kost en welke zij niet genegen is aan de werklieden „cadeau” te doen. De werklieden luisterden vol belangstelling naar het gesprokene en het applaus bewees, dat zij het onderschreven. Een 40- tal arbeiders, gróót en klein dooreen, gaf zich onmiddeïlijk als lid van onzen Bond. op. Ondanks den miserygen motregen, was het voor onze afdeeling een beste dag. Wij zullen voort blijven gaan en de metaalbewerkers in onze gelederen brengen. Makkers van „De Waterweg”, wij moeten nog veel meer leden onder u hebben, doch... wij komen nog wel eens terug. Reken daar vast op! DE COR.RESPONDENT, WESTERBROEK. Voortdurend blijft het hier broeien. Eerst waren het een aantal kleine patroons, die voor ongeveer 8 weken hun personeel ontslag aanzegden, terwijl zij later de boodschap gaven, dat de werklieden weer konden blijven, maar met een loonsvermindering van 10 pCt. Momenteel staan we weer voor een ontslagaanzegging, ingaande 13 Augustus. De bedoeling zal wel voorzitten, om opnieuw een aanslag op de loonen te doen. De kleine patroons gaan vóór, de grootere ondernemingen volgen het voorbeeld wel. Dit alles maakt het noodig, dat de metaal. bewerkers terdege op.hun post en schouder aan schouder in ’t .gelid blijven om zoo lang moigelijk tegen eiken aanslag op te treden., V.

Het KinderbijslagstelseL Niets nieuws onder de zon. 11. Precies zoo staat het met de theorie yan de ~bepaalde hoeveelheid”, thans door den heer Smeenk uil het archief van de Kapitalistische Maatschappijleer te voorschijn gehaald. Het is de bepaalde hoeveelheid en de verdeelmgsleer, welke deze heer aan zijn volgelingen voorhoudt. Het is echter weer niets anders, dan het herhalen van hetgeen tal van geleerden lang voor dien betoogden en in hun werken neerschreven. Waren het niet de Engelsche economen Thornton en John Stuart Mill, die in hun politiek-economische werken, welke omstreeks 1854 verschenen, spraken vaneen bepaalde hoeveelheid, overeen bepaald loonfonds, hoewel Mill later daaraan niet meer vasthield ? Het waren de Duitschers Von Schlözer, Plagen, Schmithenner, enz., die allen deze theorie in hun werken behandelden, terwijl ook in sommige Fransche werken, b.v. in die van Say, Sismondi en anderen hierover wordt geschreven. Nu begrijp ik niet, hoewel toch de heer Smeenk een verstandig man is, dat hij, zoo goed als anderen, ook thans weer voorstelt, alsof de ~er is niet meer en dus kan er niet'meer worden verdeeld” juist zou zijn. De zaak is toch deze, dat, hetgeen er is en hetgeen wordt geproduceerd, zich bevindt in handen van hen, die over de productiemiddelen beschikken; dat deze bezitters yan het geproduceerde, hetgeen zij beschouwen als te zijn hun pfivaat-bezit, precies zooveel ter verdeeling afstaan, als waartoe zij door de macht van de niet-bezitters worden gedwongen! Bovendien, wanneer het slechts op rechtvaardige verdeeling aankwam en de maatschappij: niet door zuiver kapitalistische drijfveeren werd overheerscht, zou de schaarschte spoedig genoeg plaats maken voor betrekkelijken overvloed, zou er nu reeds heel wat meer verdeeld kunnen worden dan thans geschiedt. Zeker, er is een tekort, maar dit tekort zou met gebruikmaking van» alle arbeidskrachten en aanwending van alle technische hulpmiddelen, met opzijde-zetting van alle kapitalistische belangen, vrij spoedig zijn aahgevuld. Echter men wil dit niet. Speciale kapitalistische belangen beletten een rationeele productiewijze, belemmeren zeer bewust de zoo noodige aanvulling van het bestaande tekort, ja, zelfs gaat de vernietiging nog steeds voort. Het geval doet zich voor, dat, terwijl men allerwege een tekort constateert, men er heel genoeglijk toe overgaat, groote voorraden te vernietigen of deze vast te houden, terwijl men voorts besluit, om grond, geschikt voor voortbrenging van bepaaldè producten als katoen, tabak, enz., niet meer in cultuur te brengen. Men spreekt overeen tekort, wil de arbeiders met een geringer loon, dus met minder goederen dan zij voor het levensonderhoud noodig hebben, afschepen, en gelijktijdig weigert mén zoowel de arbeidskrachten als de gronden, die dat tekort zouden kunnen opheffen, aan te wenden. Dit alles spruit voort uit het privaat-bezit van grond- en productiemiddelen, waardoor ieder met zijn eigendommen doen kan wat hij zelf verkiest, al wordt daardoor groote schade toegebracht aan de belangen der gansche menschheid. Plet is een zuiver kapitalistisch belang, aan de arbeiders te leeren, dat, als er nu maar „rechtvaardig” wordt verdeeld, zij tevreden moeten zijn. Bijgevolg is het de plicht van ieder die van deze dingen iets af weet, de arbeiders te wijzen op de verspilling van arbeidskracht, kapitaal en producten, die dagelijks plaats heeft, hen voor te gaan inden strijd tegen een dergelijk aan de menschheid vijandig systeem, dat toestanden, als hier genoemd, tracht te bestendigen. Maar dat is van de verdedigers yan den kapitalistischen maatschappijvorm niet te verwachten. Precies zoo staat het met de 'bepaalde groette van de som, welke als loon kan worden betaald, met de zoogenaamde „loonfondstheorie”. Om hier de verdeeling zoo rechtvaardig mogelijk te doen zijn, begint men met aan alle arbeiders wat minder te geven, om daarna, ter wille van de rechtvaardigheid, aan hen met de zwaarste zorgen, dat zijn, volgens de verdedigers van het kinderbijslagstelsel, zij met de groote gezinnen, een toeslag op het loon uitte keeren. Het aantal kinderen vaneen bepaalden leeftijd vormt dan het criterium voor een „rechtvaardige” verdeeling. Echter de aanhangers van de loonfondstheorie weten ook wel, dat hier een oude zaak als nieuw wordt voorgesteld. Marx: heeft reeds in 1865 over dit onderwerp in den „Generalrat der Internationale” een voordracht gehouden, waarin hij den loonstrijd verdedigde tegenover een zekeren heer Weston, die den arbeiders voorhield, dat de loonstrijd onlogisch was. Marx' zeide er dit van: „De bewijsvoering van burgèr Westoff, berust feitelijk op 2 onderstellingen ?

Sluiten