Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heidsmaniakken te steunen. Als ze de waarheid onder de oogen krijgen, dan zeker niet. Arnhem. M. W.—L. Buitenland. Polen. Ondanks de Poolsche valuta iets gerezen is, verslechtert de economische toestand Aan het rapport van den Minister van Arbeid ontleent de „Robotink” de volgende cijfers: Inde stad Warschau werden 14 ondernemingen met 1141 arbeiders gesloten, de werktijd in 13 bedrijven met 808 arbeiders verkort. Inde provincie Warschau sloten 15 fabrieken met 3000 arbeiders de poorten, 10 bedrijven met ongeveer 10.000 arbeiders krompen de werkzaamheden in. Soortgelijke crisiscijfers werden gemeld uit Lodz, Kielce, Krakau eh andere districten. Inde laatste werken de textielarbeiders maar 3 dagen per week. In iets geringere mate werden tot nu de provincies Lubelsk, Bialystock, Lemberg, Tarnopol en Stanislau door de crisis getroffen. In ’t geheel zijn er tegenwoordig in Polen ca. 146.000 werkioozen, voor de helft gedemobiliseerde soldaten. Het scherpst lijden de textiel-, de mineraal- en de papierindustrie, dan volgt de mijnbouw (bruinkolen), de metallurgische industrie, de leerlooierijen, de kleeding- en gklante.riewarenbranche en de bouwvakken. De Poolsche Minister4'van Arbeid verklaart, dat helpend moet worden ingegrepen door onmiddellijke verleening van crediet aan de industrie en door vergemakkelijking van den uitvoer. Verder moet geëischt worden, dat de werkplaatsen in gang gehouden worden, verder moest er gewerkt worden op een verlaging der 100 n en , vergezeld dooreen uitgebreide werkloozenvoorzorg, waarbij een loonminimum gehandhaafd moet blijven. Ons Poolsch zusterorgaan ~Metalowicz” (Metaalarbeider) publiceerde 19 Nov. 1.1. een pakkenden oproep aan de Poolsche metaalbewerkers, om zich inden Metaalbewerkers Bond aaneen te sluiten, om den strijd voor den acht-urendag, tegen de reactie en uitbuiting met succes te kunnen voeren. Zooals uit den oproep blijkt, zal nu, nadat den Poolschen arbeiders de achturendag onttrokken is, ook hun doon verlaagd worden, teneinde de Poolsche huishouding omhoog te voeren. De koers der Poolsche mark is stijgende, maarde duurte eveneens. Warschau wordt de duurste stad van Europa genoemd. Toch is niet licht te constateeren of dat juist is. Wel kost b.v. bet pond boter (409 gram) f2OO Mk., de 50 kgr. aardappelen 2000 Mk., 1 pond suiker 208 Mk., een tramritje door Warschau 30 Mk.,. maarde 1000 Poolsche marken golden nog voor enkele weken in verkoop f 1.20. Toch zullen ook wel vergelijkingen met onzen munt (b.v. 1 pond boter = f 1.44; 1 tramrit =, 3.6 ets.) mank gaan. A. J. Ingezonden. (Buiten verantwoordelijkheid der Redactie.) „De geschonden beloften”. Door zeer velen is reeds geschreven en nog meer gesproken over de aanleiding, tot en het verloop ,en de resultaten van „de staking” in onze industrie. In bet breed© worden dan de voor-, soms ook wel de nadeèlen uitgemeten, waardoor ik mij de moeite, hierover te schrijven, besparen kan. De aanleiding tot dit artikel is meerde houding der patroons inzake het overeengekomene op de conferentié(s) van afgevaardigden der verschillende vakbonden van metaalbewerkers en van den Metaalbond. Eén der punten, waarom tot opheffing der staking werd besloten, was toch zeer zeker de belofte der patroons, dat geen rancunemaatregelen zouden worden genomen. Dat een staking niet het gewenschte resultaat brengt, is voor een betrokken yakvereeniging en nog in sterkere mate voor de leden, ineen conflict betrokken, een moeilijk te slikken pil niet een bitteren nasmaak. De gedachte evenwel, dat de patroons wraak zullen nemen op enkelen of meerderen, misschien wel op het geheele personeel, doet den betrokken stakers een gevoel van angst bekruipen, waardoor niet gemakkelijk tot opheffing vaneen staking wórdt besloten, tenzij dan dat de toezegging wordt verkregen : „Er zullen geen rancunemaatregelen worden genomen”. Dit alles is bij de patroons in het algemeenen was ook zeer zeker bij den Metaalbond bekend, .en daar ik meen de veronderstelling, dat déze hunkerde naar het einde van den strijd, niet te gewaagd te moeten achten, was een toezegging, als boven genoemd, niet al te moeilijk van de afgevaardigden van den Metaalbond te verkrijgen. • Welnu dan; Zie hier de belofte: „Geen rancunemaatregelen. ’ ’

Maar nu de daad. Eerstens kregen we op vele zaken de narigheid met de uitkeeringen uit de ziekenkassen... Het personeel was nieuw, ergo: eerst den wachttijd doórmaken. Dit was o.a. het geval bij „.Burgerhout” te Rotterdaïn. Bij deze is dit besluit echter weer herroepen. Of meerderen in dit besluit hebben volhard is, daar mijn observatieferrein beperkt is, mij niet bekend. Zoo zal het ook gaan met vacantie-dagen e.d. bij meerdere ondernemingen, dividenduitkeeringen niet te vergeten. Maar het ergerlijkste is wel . . ~ dat vele leden van het personeel niet op hun plaats konden, terugkeeren, hoor ik zeggen. Mis, dat is het niét, dat is m.i. zeer logisch, gelet op het feit dat vóór de staking week in w~eek. uit meerderen wegens slapte werden ontslagen, is het zeer goed te begrijpen, dat een overcompleet aan personeel werd geannuleerd door velen niet tewerk te stellen. Neen, ik bedoel dit, dat bij voorgewende werkloosheid enkelen wegens hun actief optreden voor de organisatie of dergelijke redenen werden geweerd, terwijl dan later de opengebleven plaatsen werden bezet dóór anderen. Dit waste Rotterdam op vele zaken het geval. Namen te noemen of misschien wel getallen, lijkt mij niet gewenscht. Dat het zoo is, is bij alle metaalbewerkers en toch zeker ook bij alle bestuurders voldoende bekend. Laat ik echter de reeks van grieven 'omtrent de naleving van de „belofte” door den Metaalbond met één vermeerderen door de volgende aan de vergetelheid te ontrukken, alvorens tot een nadere formuleering van het eigenlijke doel van dit artikel te komen. Bij de Rott. Droogd. Mij. waren bij het begin der staking enkele schepen in reparatie, welke reparatie door de staking een groote vertraging onderging. Voor reparatie-werk werd door genoemde Mij. aan de werklieden, die naar de meening van het opzichthebbend personeel hun plicht hadden gedaan, steeds tarief betaald. Dezer dagen kwam echter eender schepen zooeven genoemd, gereed, tarief werd echter niet of tot een zeer gering bedrag gegeven. Vele arbeiders togen op informatie uit, en het bescheid dat ze ontvingen ? Jullie hebben ons zooveel schade berokkend door te staken, waarom wij je dan ook speciaal voor deze booten niets zullen geven ! Toch . . . geen rancunemaatregel! ? Dit zijn ongehoorde toestanden, die absoluut niet in staat zijn het vertrouwen in onze tegenpartij te doen herwinnen. Dit is schending van belofte met voorbedachten rade. . ' ' En nu datgene wat m.i. naar aanleiding hiervan gedaan moet worden. ie. Het is ten zeerste gewenscht, dat doof de verschillende organisaties een zeer uitgebreid onderzoek wordt ingesteld teneinde vast te stellen, in welken vorm en aan welke ondernemingen de beloften werden geschonden, om daarna een uitvoerig- rapport samen te stellen teneinde den Metaalbond in verzuim te stellen en bij eventueele latere onderhandelingen met dien bond sterk te staan. 2e. Geen contract of overeenkomst met den Metaalbond inde toekomst aan te gaan op losse gronden als bij de opheffing dér staking is geschied, doch waarborgen eischen en desgewenscht ook geven dat de overeenkomst zal worden nageleefd. Teneinde een te lang artikel te voorkomen, wil ik me over den vorm der waarborgen niet uitlaten. Anderen, of misschien de redacteur, zullen ook nog wel het één of ander hierover te zeggen hebben. Tot dusverre! G. V. Onderschrift. Het heeft geen zin om alle klachten en grieven, die er zijn, breed uitte meten. Geen enkel voorval ontgaat ons en de enkele grieven, door den inzender aangéhaald, kunnen we met talloos velen vermeerderen. .Als we uit hetgeen sedert de opheffing . van de staking gepasseerd is, een les hebben te putten, dan is het deze, dat bok de Metaalbond zijn leden, ja, misschien wel opgevoed heeft, maar dan toch in ieder geval nog heel weinig resultaat van die opvoeding kan boeken. We hebben in 1919 hier en daar conflicten gehad, die buiten de leiding om ontstonden, maar waarbij door den Metaalbond zulk optreden van de arbeiders scherp werd gelaakt. Het heette dan dat wijde arbeiders nog niet voldoende opgevoéd hadden. Het is nu gebleken, dat de Metaalbond eerst eens in eigen tuin moet gaan wieden, alvorens de aandacht op ons ,onkruid te vestigen. Alles wordt tenslotte beheerscht door de machtspositie. Laat ons dat niet vergeten. Etiséhe overwegingen en beginselen moét mén in onze kapitalistische maatschappij op economisch terrein niet zoeken. R e c h ,t zullen we al onzen, léden, kunnen laten wedervaren, als we ra a c h t hebben. Hét is geen schande, dat we ia dat opzicht nog

tekort komen! ’t Is alleen verduiveld lastig waarde G. V. En daarom, de kop er voor, aangepakt met dat optimisme, waarmee we altijd onzen vooruitgang hebben bevochten. Red. Ie dit die juist® w£g? Thans, nu reactie allenvege hoogtij viert en de bestaanspositie van de arbeiders steeds meer en meer in het gedrang komt, is het zeker niet ondienstig de middelen, die ter verweer dienen en toegepast kunnen worden, eens van nabij te bezien. Want, niet elk middel wat wordt aangegrepen, om zich maar een dragelijk bestaan te verzekeren, kan door ons, modern georganiseerde arbeiders, als juist erkend worden; ook al schijnt het, dat tiet te aanvaarden middel ons voordeelen brengt. S c h ij n t het! En dat is het, lezers, wat ik onder uw aandacht wensch te brengen. Immers, het moderne arbeidsleger, saamgevat in zijn politieke-, economische- en coöperatieve organisatie, kent het middel, waarmede de machtspositie van de arbeiders zal moeten worden omhoog gebracht. En in dagen van strijd en hoon, zooals we in dezen tijd meemaken, is het niet ondienstig deze eenheid van beweging te prediken en den arbeiders voor te houden. Was het niet bij den strijd der metaalbewerkers, dat het gevoel van kameraadschap en solidariteit zich sterk uitte en elk onzer zich op eigen terrein trachtte verdienstelijk te maken en hulp te bieden, waar dit mogelijk was ? Zagen wij niet hoe politieke partij en vakbeweging door woord, geschrift en daad, al datgene deden wat noodig was om de positie van dein strijd zijnde organisatie te versterken, hoe de coöperatieve beweging hier en elders haar waren leverde tegen sterk gereduceerde prijzen, of door het ter beschikking stellen vanuit haar kassen getrokken bedragen datgene deed, wat kameraadschap gebood, voorzoo ver haar machtspositie dit toeliet. Wanneer dus in dagen van strijd het gevoel van kameraadschap en solidariteit zich op dergelijke wijze uit, dan doet het altijd vreemd aan waanneer na het beëindigen van zoo’n worsteling, deze solidariteit verflauwt en zelfs groepen arbeiders daden doen welke rechtstreeks ingaan tegen dat gevoel van saamhoorigheid en hun eigen organisatie inden rug aanvallen. Want dat is het toch wat si aai te gebeuren. indien onze arbeiders, in plaats van zich te org'aniseeïen inde bestaande coöperaties, zich en dan,nog wel met steun van hun werkgevers ineen aparte consumentenvereeniging gaan organiseeren; hierdoor dus het verwachte oogenblikkelijke groepsbelang stellend boven het gemeenschapsbelang ; alzoo hun eigen strijdorganen den rug toekeerend. Zonder zich af te vragen, in hoeverre hun gestelde eischen de positie van hun medearbeiders in gevaar brengt, zonder zich er rekenschap van te geven, wat voor drijfveeren het zijn die hun broodheer er toe brengt zich moeite en financieele offers te getroosten, om den pas door hun neergeslagen arbeiders eenige schijnvoordeelen te bezorgen inden vorm van goedkoope prijzen van consumptieartikelen, zonder zich af te vragen in hoeverre zij hier een gedeelte van hun zelfstandigheid en strijdpositie prijsgeven en alzoo medewerken hun eigen machtspositie te ondergraven. ’t Is daarom, dat wij nog eens een ernstig beroep op u doen, om toch vooral te bezinnen, eer gij: zooiets begint. Want buiten eenigen twijfel is, dat niet één particuliere handelaar, hetzij winkelier of bakker, zijn zaken drijft uit idealistische overwegingen om de gemeenschap te dienen. Zijn eenigst doel ,is: winst te maken. Winst is de drijfveer, ook al komt men met schijnaanbiedingen van waren met cadeaux, of brood tegen verlaagde prijzen, altijd weer zal dit de vergulde pil zijn; het middel om u van uw eigen strijdmiddelen te vervreemden. Kan er ook voor uw eigen werkgevers geen belang in gelegen zijn, de aandacht even van hen af te wenden door uw egoïsme in hun richting te leiden ? Hoorden wij ook niet telkens van die zijde, dat de coöperatieve beweging niets waardwas en in haar taak tekort schoot, omdat zij haar waren niet goedkooper leverde dan andere winkeliers; dat haar prijsdrukkende werking nimmer werd bewezen ? Deze theorieën zijn niet nieuw. Het is hun dan ook nergens anders om te doen, dan de arbeiders van eigen machtsformatie af te houden. Dat zij daarin gedeeltelijk slagen, bewijst de richting waarin een gedeelte van onze arbeiders zich beweegt. T Spijt ons dan ook,, dat de coöperatie als zoodanig niëf begrepen wordt :, zij hééft

een grootscher taak dan het dienen vaneen enkel groepsbelang. Wanneer dan ook inde coöperatie de eene groep arbeiders bevoorrecht zou worden boven de andere, zou dit in strijd zijn met het geheele karakter van de coöperatieve beweging. Zij heeft toch een algemeene taak, n.l. haar waren le verkooptn tegen den billijkst mogelijken prijs, waarbij het maken van winst als doel is uitge= sloten. Mocht er nu al eens een winkelier of bakker gevonden worden die tegen lagere prijzen wenscht te leveren, dan is het zaak te bedenken dat het eigenbelang deze menseden. drijft, om door uitbuiting van hun personeel, door warenvervalsching of te weinig geleverd gewicht, op den consument te verhalen, wat deze schijnbaar als voordeel ziet. Er is echter-nog' meer gevaar. Wanneer toch de door de machtspositie der arbeiders verkregen wetten en arbeidsbescherming voor deze een positie hebben geschapen als thans inde groote bedrijven geldende is, dan zien wij daarnaast het klein-bedrijf, waar de invloed van de vakbeweging .geen vat op heeft, zich welig ontwikkelen, en door terzijdestelling van onze ideajen en door uitbuiting van personeel en gezin in staat gestéld goedkooper te produceercn. Dat wil dus zeggen, dat onze arbeiders eenerzijds aan de coöperatieve bedrijven lasten opleggen, vastgesteld iri behoorlijke arbeidsovereenkomsten voor het personeel, anderzijds aangetrokken door lagere prijzen of anderszins profiteeren willen van die menschen, . die ter wille van.het grofste egoïsme al het; schoone werk onzer organisaties tot een bespotting maken. Mochten er onder u zijn, die dus verblijd door schreeuwende reclame of door andere voorspiegelingen hun eigen klasse ontrouw worden, 'laten zij; dan bedenken, dat zij door die daad hun eigen positie en die hunner kameraden ondergraven en later zullen ontdekken bedrogen te zij n u i tgekomen. Daarom vragen wij: Zijn we op den juisten weg, wanneer ons solidarisme verflauwt en plaats maakt voor. egoïsme ? Elk organisatorisch werken wordt dan onmogelijk; dan is het vertrouwen in onze beweging geschokt en heeft hét kapitalisme bereikt, wat het zich had voórgesteld. Daarom roepen wij u toe: Bezint eer gij begint! Laat u niet afhouden van uw eigen organisaties, ook al wordt u door. schijn verblind. Houd hoog, kameraad, het vaandel van de'moderne arbeidersbeweging, neetn deel aan de politieke beweging, neem deel aan de vakbeweging, neem deel aan de coöperatieve beweging, de eenheid van middelen, die de arbeiders in hun bevrijdihgsstrijd noodig hebben, om te komen tot een betere samenleving. 14 CORRESPONDENTIE. . • Zooals nu is ’t beter. Er moet samenhang ïn zitten. AD VERTENTIEN. Inde functie van Beambte voor Rotterdam is door den Bondsraad voorzien door benoeming van G. Visser, Voorzitter-Penningmeester der afdeeling Ridderkerk. Wij .volstaan met deze algemeene kennisgeving, omdat wij niet aan ieder van de talrijke sollicitanten afzonderlijk mededée-Hng kunnen doen. Afdeeling Rotterdam. BUITENGEWONE LEDENVERGADERING op Dinsdag 28 Maart, des avonds 8 uur, inde Veilingzaal van’t Verkoopiokaal. Spreker: F, v.d. WALLE, Secretaris van het N. V. V. Onderwerp ; „De taak van de Vakbeweging nu en inde naaste toekomst”. Toegang alleen op vertoon van Bondsboekje. HET BESTUUR. SCHIEDAM. DE SNARENZANGERS VOLKSGEBOUW – Tuinlaan 50. ZONDAG 26 MAART, *sav. 8 u. Rotatiedruk „Vooruitgang”, Keizersgracht 375, A’daan.

Sluiten