Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Uit de Afdeelingen. ALKMAAR. (Corr.) Op de laatstgehouden ledenvergadering zijn besprekingen gewijd aan den op i x September te houden Landdag van het N. V. V. Deze Landdag wordt gehouden in het mooie bosch van Foreest. Ter vergadering waren te weinig leden aanwezig om van de mededeelingen te dezer zake kennis te nemen en het is daarom dat we langs dezen weg een beroep doen op al onze leden om te zorgen dat zij op ii September a.s. present zijn. Zondagmiddag half één zullen de meetinggangers aan de Bierkade te samen komen en vandaar met „Excelsior” voorop naar Heilo trekken. Men raadplege vooral ook de circulaire welke deze week aan alle leden gezonden is. Ons bestuur is nu weer volledig samengesteld en zal alles doen om de afdeeling zoo goed mogelijk te laten functioneeren. De leden op hun beurt hebben tot plicht het bestuur te steunen in zijn taak. Getrouw vergaderingbezoek en volledig medeleven van alle leden is onmisbaar. Laat ons zorgen dat onze afdeeling a.s. Zondag een goed figuur maakt, opdat we de wereld kunnen toonen dat ook de metaalbewerkers van Alkmaar de eischen van de moderne vakbeweging onderschrijven. Op voor 'de wettelijke vacantie! Op voor behoud en verdere doorvoering van den 8-urendag! Op voor medezeggenschap en bedrijfsorganisatie ! BREDA. (C. T.) Bakker en Rueb. Wij deelen onzen leden, werkzaam bij Bakker en Rueb, mede, dat voor de eiectro-technische apparatenafdeeling ook een overwerkvergunning is gegeven, met machtiging van den Directeur-Generaal van den Arbeid, en wel van 8 Augustus j.l. tot 4 November a.s., gedurende respectievelijk negen en een half uur en tien uur per dag en drie en vijftig uur per week. Onder voorwaarde, dat aldus wordt gewerkt: Maandag, Woensdag en Donderdag v.m. 7—12, n.m. 1.15—5.45, Dinsdag en Vrijdag v.m. 7—12, n.m. 1.15—6.15. Zaterdag v.m. 7J—-112. Voor de afdeeling pijpleiding is een overwerkvergunning gegeven van 15 Augustus tot 24 September 1927, gedurende 9I en 10 uur per dag en 53 uur per Ui, week. „Igebe”. Wij deelen onzen leden, werkzaam bij „Igebe”, mede, dat wij bericht ontvangen hebben van de Arbeidsinspectie, dat vergunning is gegeven voor 4 man om in het tijdvak van 29 Augustus tot 10 September 1927 in twee ploegen te werken, en wel: a. Ploeg A van Maandag tot en met Vrijdag v.m. 5—9J, 10—2 n.m. Zaterdag v.m. 5—lOJ. Ploeg B van Maandag tot en met Vrijdag n.m. 2—7—11 n.m. Zaterdag v.m. io|—4 n.m. b. Een lijst, vermeldende de namen der tot iedere ploeg behoorende arbeiders, moet naast deze vergunning geplaatst worden. Wij hopen, om alle misverstand te voorkomen, dat onze leden hiervan nota nemen,

Reisindrukken, VI. Zoo schuivelt het verkeersleven in Berlijn -met beklemmende gejaagdheid voort, een brandpunt vindende op de „Potsdammer Platz”. Met levensgevaar gelukte het ons on» hier eens even „over te steken”. Op de meest drukke punten is echter de Verkeersregeling dik in orde. Automatisch werkende lichtbakken regelen minutieus ' den stroom van aanrollende auto’s en alle mogelijke denkbare vehikels. Een aardig aspect aan het stadsverkeer biedt de aanblik op dein groote snelheid Voortrollende „Imperials”, groote gele ■tweedeks autobussen. * * ♦ Nadat wij moe gedrenteld een vluchtigen indruk van het stadsverkeer hadden Verkregen, waaronder natuurlijk een wan- i deling door de „Sieges allee”, een met i protserig aan weerskanten met marmeren i beelden versierde en op last van keizer Wilhelm aangelegde laan, besloten wij ons hotel maar eens op te zoeken. Een paar uur rust en wij zouden dien avond wel weer zoover opgeknapt zijn om Berlijn bij avond ook eens te leeren kennen. Dies togen wij, na ons tukje, maar weer op pad en belandden inde buurt van de o Potsdammer Platz” in het groote restaurant „Das Vaterland”. t Zou ~ Stahl helm’’-dag worden. Zondag 8 Mei zou Berlijn het middelpunt zijn i 'ener betooging der reactionnaire groepen j iit gansch Duitschland.,

daar dit buiten de vele kleine de voornaamste overwerkvergunningen zijn. j n j j , , •• 1 i onw. ee s eer er maaien wij medmg dat bij Touw een overwerkvergunnmg was gegeven van 1 Augustus tot 1 October en wel voor 53 uur per week onder voorwaarde, dat zou worden gewerkt van v.m. 7a 12 uur> n.m. 1 6 uur. Zaterdag 1 UUr P’?1' . .. . Maanden geleden ontvingen wij al | klachten dat er inde kopergieterij overge- | werkt wordt. En het komt ons voor dat j juist vergunning gevraagd wordt om uit | de handen van de Arbeidsinspectie te j blijven. Terwijl men nu vergunning heeft | om 53 uur te werken, is dat nog niet goed en werkt men maal inde week van ’s morgen zes tot ’s avonds zes plus, op een | enkele maal na, Zaterdagsmiddags. Dat zijn dus weken van 60 uur en meer. Wij vragen : is het op deze manier nog noodig overwerkvergunning te geven? j Deze firma heeft in het voorjaar van 1927 i tal van advertenties geplaatst voor bekwame handvormers en ondanks er tal van vormers zijn aangenomen, kunnen wij ons in- | denken dat een bedrijf op een gegeven j oogenblik niet aan zijn verplichtingen kan voldoen, dus voor korten tijd langer gewerkt zal moeten worden. Maar wij vragen : op welken grond geeft de Arbeidsinspectie vergunning ? Stelt zij wel een voldoend onderzoek in of dit noodzakelijk is? Wij gelooven van niet. Wij meenen dat de meeste werkgevers overwerkvergunning vragen om met het aantal arbeiders dat zij ; in dienst hebben het werk klaar te maken, Meerdere arbeiders aannemen is in dezen tijd loonsverhooging, ook voor de arbeiders die reeds in dienst zijn, omdat anders het verschil te groot wordt en ook de ontevredenheid toeneemt. Ziedaar waarom naar onze meening zoo vaak overwerkvergunnig wordt aangevraagd. Ook zijn er hier nog van die Roomsche werkgevers, die kippenvel krijgen als arbeiders van boven den Moerdijk om werk komen. Dit heeft in het voorjaar de firma Touw getoond. Een kernmaker uit Schiedam, die zonder werk was, kwam ook terecht bij Touw. Begrijpelijk had zij geen werk voor den man, daar de firma uitsluitend handvormers vroeg. De man gaf zijn adres op en zei: „Meneer, waneer U weer vormers noodig hebt, schrijft U mij dan maar. Bij ons in Rotterdam en Schiedam loopen er dikwijls zonder werk.” Wat was het antwoord van de firma? BWven jullie maar in Rotterdam, wat van boven den Moerdijk komt is te duur. Ziedaar het antwoord vaneen wericgever, die mede door de welwillendheid honden Arbeidsinspectie de loonen Hag Lm anderededen Vriend W a°°S Pf1*00!3011, Vrienden, aan den arbeid tot versterking van, e. orSan,satie> opdat wij kunnen eisc en. Medezeggenschap en Bedrijfsorganisatie. nc-xr uaa/ü c \ t . . , i DEN HAAG. (F. S.) Zoowel het kinderfeest als het tuinfeest, welke feesten zijn ge ou en ter gelegenheid van de herden-

Wat aanlokkelijke gelegenheici voor deze mi itainstisch gezinden om elkander te ontmoe en was deze groote cafézaal en dan ie naam ~ as Vaterland ! r g.roepea demonstranten allen ' vaardigden, ui! afgelegen deelen van : m rnrn r6 nj,’■ kwamen stram militair Dat '7al * iLT binnengesmpt. ; Hat zal wat worden Zondag, merkten wij onderling reeds op en vast besloten wij ! HnllLLl ZafteTdag maar Zondagavond naar Holland af te reizen. Natuurlijk wilden wij ooggetuige zijn van de aangekondigde monstermeeting die de ant,-republikeinen m het „roode Berlijn wilden houden. Bij oS?ahfhLL”TllSten Wlj reCdS Van ,deZCn ,Vd?rnn!™Lg.in TT'T.’ °ch ja. l , ,we wat die daarover zegf l I ? gai,Sanarr 1 buitenland vertrekken met de bedoeling ook zoo’n mee- i aarf ,maken’ Het on*rak met 1 ™Lmd • f10651 dingende verzoeken toch i niet ons daaraan „te wagen ’. Je las s het tot demonstratie inde groote wereldi steden kwam, tien tegen een altijd dat er ooden vielen. Veronderstel enz., ja we kennen allen op zulke momenten de bezorgdheid van moeder de vrouw. in Da°s’ ?P'Jt> riJpte in ~Das Vaterland bij ons dneen de ge- dnac.Le, -om’ wat moest. Zondag n Berlijn te blijven. lets romanüeks prikvet het leven. Bij onzen verderen rondgang door Berijn bemerkten wij reeds dat krasse maat- ■ j rege en waren genomen om botsingen, die I I LnIerrde,,jk f)Ud,en bl'Jken- t0 voork°- ! I men. Niet minder, dan 20.000 „Schupo’s” j

king van het 35-jarig bestaan onzer afdeeling, zijn schitterend geslaagd. Het houden vaneen kinderfeest voor deze gelegenheid is een goede gedachte |t v^n het bestuur. D% voorlfereiding de wj waa de kinderen zijn bezi| houdeó en onth^ld) is door deJ ouder| °eer gewaardeerd> Qp bet tuinfeest van Zaterdag j.l. was onze vriend v.d. Houven aanwezig voor het hoofdbestuur en namens ons ELB. wenSchte hij onze afdeeling geluk met het jubileum en stelde onze leden tot voorbeeld voor verschillende afdeelingen, gezien den goeden organisatiegeest, die steeds de afdeeling heeft gekenmerkt. Na de jongeren vooral aangespoord te hebben het werk Voor de organisatie te helpen volbrengen, eindigde hij zijn mooie rede. Een uitbundig applaus volgde. De medewerking van de muziekvereeniging „Kunst en Strijd” en de zangvereeniging „de Stem des Volks” oogstte veel succes. Vooral de strijdliederen-potpourri, die gezamentlijk werd uitgevoerd, lokte een donderend applaus uit, waarna het laatste gedeelte nog eens werd overgedaan. Onzen dank aan beide vereenigingen namens hen die aanwezig waren is hier zeer zeker op zijn plaats. Door het hoofdbestuur, de afd. Leiden en den Haagschen Bestuurdersbond waren mooie bloemstukken gezonden. Van de afd Leiden ontvingen wij tevens een felicitatietelegram. Allen onzen hartelijken dank! Vrienden, het feest is weer voorbij! Er zal weer gewerkt moeten worden om ons ledental grooter te doen worden, waardoor onze invloed nog meer zal stijgen. Binnenkort zal het bestuur weer een beroep op u doen voor huisbezoek tijdens de vvinlerpropaganda. Laai deze oproep dan mei tevergeefs zijn! Vooral op de jongeren rekenen wij! HAARLEM. (C.v.d.’W.) De actie aan de werf „Hubertina” is bevredigend geeindigd. In October a.s. zal de werktijd van uur per week teruggebracht worden op 51 uur per week. De uurloonen zullen dan een evenredige stijging ondergaan. Bovendien zal voor de uren boven de inplaats van 10 pCt., dat tot nog toe werd betaald, 20 pCt. extra loon worden gegeven. Inderdaad nog wel niet dat waarnaar wij heen willen, n.l. de volledige 48-urige werkweek, d°ch een stap inde goede richting, Wanneer de arbeiders aan deze werf dezelfde belangstelling voor hun eigen zaak blijven toonen als inde laatste twee maanden het geval was en de Bond in no£ ster‘ ker mace versterken door toetreding, dan ban de tijd niet ver meer zijn of dat wat wij wenschen zal in vervulling gaan. KRIMPEN a.d. IJSSEL. Vacantie. (j-8.A.R.) Van vacantie was tot nu toe in deze streek weinig te bespeuren, d.w.z. voor de arbeiders. De heeren industrieelen, alsmede hun bazen en opzichters, gingen er inden z°mer wel een poosje tusschen uit en hoe hooger men op de maatschappelijke ladder vvas geklauterd, des te langer duurde zoo’n vacantie. Dat is nu eenmaal de gewone gang van zaken in onze gezegende maatschappij. Immers Jan Boezeroen had pas

waren in Berlijn samengetrokken om Zondags de orde te handhaven. Wij passeerden politiekazernes, waar dagen te voren reeds honderden agenten zwaar bewapend dag en nacht op de been werden gehouden om op het eerste sein uitte kunnen rukken. Op de binnenplaatsen dezer kazernes zagen wij trissen gepantserde auto’s, waarop dag en nacht chauffeurs gereed zaten om wel te kunnen rijden. g Dubbele politieposten doorkruisden reeds de stad. Kortom, alleswas in orde gebracht voor een „waardige” ontvangst van de vertegenwoordigers van het oud! Pruisische re Mem VielLns op dat de bezoekers van deze «sunieplaats der Stahlhelmers matig aandacht schonken aan de troepjes zwaar geridderde ex-veldwebels en officieren, die in luidruchtigen dronk het „hoch”, óp den hemel weet wat niet al, maar zeker niet op de Duitsche Republiek, uitbrachten, Wij vonden het welletjes, betaalden ons gelag en keerden dit groote paleis van Bachus den rug toe, nadat een gegalonneerde ober ons het afgezaagde „auf Wiedersehen” had meegegeven, We besloten den avond met een strooptocht d™r Berlijn, waarbij wij een kijkje waagden ineen z.g.n. „Weinstube”, die ons een beeld gaf van „de wereld waarin men zich vermaakt”. Niets verraadt bij den aanblik van dit gedoe, dat men zich inde hoofdstad be- I vindt vaneen land, dat nauwelijks negen I jaar geleden na een vierjarigen oorlog de j nederlaag moest boeken/ De bourge?isie heeft ook in dit opzicht zich weer geheel |

eenige jaren langs dijken en wegen geslenterd en nu er wat aan hem te verdienen was, konden de ondernetners dat winstje zoo maar niet voor een paar dagen uitschakelen. En dus ging de patroon naar Zwitserland voor een maand, ging daarna baas i, 2 enz. met een dag of 14 verlof en liet i men de winstmachine, den arbeider, thuis | mopperen. S’ Het vorige jaar waren een paar arbeiders van v.d. Giessen over vacantie gaan confereeren. Dat doet men daar zonder macht te vormen. Heel nederig en beleefd vragen eenige ijzerwerkers dan ’t moeten vooraanstaanden zijn den hoofdbaas te spreken, die dan op zijn beurt met den patroon spreekt. Een enkele maal staat zijn majesteit hen zelf te woord. Het antwoord is meestal onherroepelijk. Ongeorganiseerd als de arbeiders daar zijn krijgen zij wat indien er drukte inde bedrijven is en men hen niet : a.' te best kan missen. Zij kunnen echter met leege handen als boodschappenjongens van den werkgever vertrekken indien het wat slapper is. t Vorige jaar vroeg men vacantie. Het antwoord luidde: ~ik heb jullie lang genoeg voor een appel en een ei op de fabriek laten loopen, nu is er werk en moet er gewerkt worden. Tenslotte kreeg 1 men een halven dag-, 1 Uit jaar wam de smeekploeg wéér in j actie en toog er op uit. De smeekbede gold ' I wéér vacantie, maarde hoofdbaas was er niet en de directie wenschte er geen overleg over te plegen. Men moest maar wach! ten tot de hoofdbaas terugkwam. Men boog i nederig het onderdanige hoofd. ( j doen verspreidde ons distnctsbestuur een I manifest aan die fabriek, in welk mahifest | men dit arbeiders onwaardig gesmeek aan ’ de kaak stelde. De directie was boos, de inmiddels teruggekeerde hoofdbaas verleende zijn onmisbare medewerking en men kreeg drie dagen vacantie met behoud van loon. Hiermede was de hoorn van overvloed nog niet leeg. De directie vroeg voor de arbeiders aan de omliggende gemeentebesturen gunsten en men deelde bij aanplakking op de fabriek mede, dat, indien de arbeiders die drie dagen met hun vrouw en kinderen uit wenschten te gaan, de gemeentebesturen hadden goedgevonden, dat de kinderen op school zouden verzuimen. Wat is nu het eigenaardige van dezen gang van zaken ? Dat men als om strijd de goedheid van dezen werkgever roemt, elkander steeds loopt te verzekeren dat men liet niet aan dien Bond en zijn optreden te danken heeft, de drie dagen vacantie fijn meepikt, terwijl men dezen arbeiderseisch nooit ook maarden geringsten steun verleende. Brutaalweg doet men alsof z ij, de ongeorganiseerde van de deur gewezen smeekers, dit alles bereikten. Arbeiders, gij weet het allen wel beter I Weest eens eerlijk! Blijft niet langer klaploopen op wat uw kameraden in ’t gansche land door strijd en organisatie verkregen ! Gij hebt thans gezien dat er behalve snel varende motorbooten en villa’s van f 100.000 ook nog wat voor u af kan. Wij garandeeren u dat er nog veel meer af kan. Gij hebt het in uw hand om deze groote onderneming door uw invloed te maken tot de allerbeste van ons land wat | de arbeidsvoorwaarden betreft. Daartoe is echter noodig, dat ge u organiseert in één hechte, soliede vakvereeniging.

hersteld en leeft het leventje van den vroolijken Frans, terwijl het gelag betaald wordt door de arbeidende klasse die in sterke mate nog te kampen heeft tegen de werkloosheid. Wel schril steekt de verhouding der klassen onderling zich in deze wereldstad af. Een voorspel van wat de Zondag ons te zien zou geven, weerspiegelde zich inde stille demonstratie vanaf de gevels der huizen. De communisten hadden hun roode vlaggen als contra-demonstratie reeds uitgestoken en teekenend voor het roode Berlijn was het feit dat wij slechts sporadisch de oude Duitsche Rijksvlag als vertolkster der sympathie met „Stahlhelm” langs de gevels van de huizen der bezitters zagen wapperen. Met bloedroode letters hadden de communisten op vele plaatsen het „nieder mit der Stahlhelm” neergeklad en van het hoofdgebouw der „Rote Fahne” wapperden hoog op de reusachtige roode lappen. Alles wees er op dat de communisten het er niet bij zouden laten. De sociaalderaokratische partij had de kwestie nuchter opgevat en het consigne was gegeven aan de partijgenooten rustig thuis te blijven én de heeren „in hun vet maar gaar te laten smoren.” Onze Duitsche vrienden vermaanden ons ernstig ons afzijdig te houden, want er zou zeker „geschossen” worden. Een aardige list verzonnen zij om ons, die kostte w-at kost toch wilden zien, van de demonstratie af te leiden. (Slot volgt..)

Sluiten