Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

37*te JAARGANG ZATERDAG 13 SEPTEMBER 1930 No 37

g al%ewee«n mtmLnmsmmmet/iiiibewerkersbowpi

1 ABONNEMENT: Bij vooruitbetaling per jaar f 1.50 S Voor Buitenland verhoogd met porto Losse nummers ,0.03 |l

1 HEMOTHXT-AAH 2A AMSTERDAM.!. I IniTTmATM *

ADVERTENTIEN; Gewone advartentiin .... per regel f 0.30 Eh Afdsellngsadvertentiën . . . „ „ „ 0.20 || m Aanvragen voor personeel . . „ „ „ 0.20 ||

OPLAAG 37.500. Officieele Mededeelingen. Deze week wordt het contributiezegel op 'de22e week in het Bondsboekje geplakt. 19e congres van den Duitschen Metaalbewerkersbond. (C. O.) Sedert de oprichting van dezen bond van arbeiders zijn 40 jaren verstreken en was de zetel van het hoofdbestuur gevestigd inde hoofdstad van Württenberg, Stuttgart en niet inde hoofdstad van het Rijk. De reden daarvoor was, dat inde eerste periode van dezen grooten vakbond het in Württenberg wel mogelijk was zich als vakvereeniging staande te houden en inde Pruisische en tevens Rijkshoofdstad Berlijn niet. De tijden zijn echter veranderd, de met groote moeite bijeengehouden duizenden zijn tot honderdduizenden aangegroeid en de niets beteekenende vakvereeniging is tot een millioenenmacht geworden. De beletselen om den zetel van dezen grooten vakbond naar de hoofdstad van het Rijk over te brengen, waren reeds lang verdwenen, doch de oorlog met zijn vernietigende gevolgen maakte het onmogelijk. De verplaatsing vaneen zoo groote organisatie met eigen uitgeverij, groote drukkerij en binderij van bladen, brochures, boeken en alles wat daarmede samenhangt, is geen eenvoudig ding en moest zeer goed voorbereid worden. Het besluit daartoe werd echter eenige jaren geleden reeds genomen en er is iets tot stand gebracht waarop de geheele arbeidersbeweging in Duitschland, in ’t bijzonder de metaalbewerkers, trotsch kunnen zijn. Ter gelegenheid van dit congres waren de vertegenwoordigers van partij en vakbeweging inde hoofdstad en de buitenlandsche metaalbewerkersbonden uitgenoodigd aanwezig te zijn bij de plechtige overdracht van het D.M.V.-huis, waar alle instellingen van den Duitschen Metaalbewerkersbond zijn ondergebracht. Om eenig denkbeeld te geven van dit kolossale gebouw, vermelden wij dat het geheele gebouw vier verdiepingen heeft en dat de voorbouw welke aan een groot plein, geheel vrij tusschen twee breede verkeersstraten ligt, nog twee verdiepingen hoogsr is en geheel in glanzend gepolijsten kalksteen van goudgele kleur is uitgevoerd. De benedenruimte wordt ingenomen dooreen zeer groote hal, eveneens in denzelfden steen uitgevoerd, waarin zich de breede in natuursteen uitgevoerde wenteltrap bevindt die naar alle verdiepingen toegang geeft. De beide vleugels van het gebouw die aan 'de straatzijde ingenomen, of, voor zoover nog niet in gebruik, bestemd zijn voor winkels, zijn naar schatting 50 tot 60 Meter lang. Een deel van de benedenruimte is verder bestemd of reeds geheel ingericht voor de snelpersen, rotatiepersen, stereotypie, pakruimte, boekbinderij en garage. Inden top van den voorbouw ligt de groote vergaderzaal en dan afdalend naar de vierde étage de ruime, doelmatig doch eenvoudig ingerichte kamers van de hoofdleiding, voorzitters en secretarissen, met een kleine vergaderzaal voor de besprekingen van de leiding. Dan volgen de financieele afdeeling, de bibliotheek, de zegelyerzending en een groote reeks van bediendenlokalen met al wat er bij behoort voor secretariaat, administratie, enz. Met de „Vorwarts” zeggen wij, het huis van den Duitschen Metaalbewerkersbond is volledig, schoon in vorm, harmonisch in lijnen en doelmatig tot in het kleinste. Met hellichte corridors en kamers, representeert dit huis een nieuwen geest en een nieuwe wereld, een wereld yan den

zinrijken met het leven verbonden kunstvorm van het scheppende volk. ♦ * ♦ De afdeeling Berlijn van den bond had aan den vooravond van het congres een feestavond georganiseerd, die in alle opzichten voor onze Hollandsche begrippen een evenement genoemd mag worden. In een zaal van geweldige afmeting waren 12.000 bezoekers bijeen, aan wie allen een behoorlijke zitplaats geboden kon worden. Een groot mannenkoor van 400 zangers* begeleid door het beste orkest van Berlijn, bood daar den hoorders en hoorderessen arbeiderskunst van de beste soort. Het congres zelf werd gehouden in lokaal Croll, gelegen inde Thiergarten, een ruime goed ingerichte zaal, omringd door grooten tuin en terrassen, een van de modernste en mooist gelegen ontspanningsoorden van Berlijn. In verband met het Internationaal Metaalbewerkerscongres, dat de week daarna in Kopenhagen zou bijeenkomen, was het aantal gasten uit bijna alle landen van Europa zeer groot. Aan buitenlandsche gasten telden wij er niet minder dan 34. Behalve de behandeling van de verslagen van de algemeene leiding over den financieelen toestand en redactie, waren er niet minder dan 474 voorstellen ter afhandeling voor dit congres ingediend. Van deze laatste had het overgroote deel betrekking op de statuten, n.I. de fondsen voor uitkeering bij invaliditeit, bij werkloosheid en de contributie. Om de afwerking van al deze voorstellen mogelijk te maken, \yas tijdig te voren een statutencommissie ingesteld, bestaande uiteen delegatie uit het hoofdbestuur en de verdere instanties van den bond met een 18-tal leden uit de districten van het land. De behandeling van de verslagen nam weliswaar een groot deel van den tijd van het congres in beslag, n.l. tot Woensdagavond, doch door het voorbereidende werk van de statutencommissie, die haar beslissingen reeds vóór den aanvang van het congres gedrukt aan de afgevaardigden kon voorleggen, bleef er nog alle tijd om alles wat verder aan het congres voorlag, tot zijn recht te doen komen. Hierbij behoorde o.a. een inleiding van één yan de

secretarissen, Schliestedt, over de veranderingen inde wereldhuishouding en productie, in ’t bijzonder betrekking hebbende op de metaalindustrie, verder de ingediende voorstellen inzake de organisatie onder de vrouwen werkzaam inde metaalnijverheid, wier aantal zeer sterk is toegenomen inde laatste jaren, in ’t bijzonder inde apparatenfabrieken en ten slotte de jeugdorganisatie en het leerlingenvraagstuk. Tot commissiewerk werd verder verwezen het vaststellen van de verblijfkosten en het bedrag wat door de afgevaardigden als werkverzuim in rekening kon worden gebracht. Diezelfde commissie had tevens te beraden over de voorstellen die gedaan waren inzake contributievrijstelling voor gedeeltelijk werklooze leden. Voorstellen die alle zeer positief door de penningmeesters van den bond werden afgeraden om de financieele gevolgen. Er waren op dat oogenblik niet minder dan 20 pCt. van de leden geheel en 21 pCt. van de leden gedeeltelijk werkloos. 4- * * Een zeer interessante rede werd gehouden door den voorzitter, collega Brandes, inzake de algemeene leiding van het hoofdbestuur inde afgeloopen 2-jarige periode. In hoofdzaak gold deze rede als antwoord op de critiek van communistische zijde geleverd inde dagen van belangrijke conflicten en acties door den bond gevoerd en geleid. Als een zeer belangrijke verbetering in den inwendigen toestand en verhoudingen inden bond kon Brandes constateeren, dat dezen keer het congres sinds vele jaren, voor het eerst niet in twee fracties uiteenviel, doch als één geheel kon vergaderen en discussieeren. Op vorige congressen n.t. werden steeds van sociaal-democratische en van communistische richting een of twee woordvoerders aangewezen. Over elk onderwerp of voorstel van eenige beteekenis werden twee adviezen uitgebracht. De spreektijd werd tusschen die twee sprekers verdeeld en mochten alle anderen hun wenschen en inzichten voor zich houden. Thans werd de inleiding over leiding en tactiek gehouden dooreen van het hoofdbestuur en iedere afgevaardigde die dit

wenschte, kon het woord voeren, al was dan de spreektijd tot 10 minuten beperkt. De communistische fractie is zeer sterk gedund inde laatste twee jaren. Het zijn nog slechts de Brandlerianen, die een fractie vormen vaneen 8-tal personen. De bond heeft ten slotte den knoop doorgehakt en alle communistische bestuurders voor het feit geplaatst te kiezen tusschen de twee standpunten. Moskou stelde zich herhaaldelijk tusschen de leden en de leiding van den bond. In 1928 besloot de bondsleiding de uitspraak van den scheidsrechter inzake de loonen te Halle te aanvaarden, doch op bevel van Moskou en onder de leiding van een paar communistische bestuurders wezen de arbeiders de aanvaarding van de uitspraak af. Deze bestuurders zijn toen voor de keuze geplaatst de beslissingen van de bondsleiding onvoorwaardelijk voor hun rekening te nemen, of, wanneer zij het bevel van Moskou hooger stelden, ontslagen te worden uit bondsdienst en als lid geroyeerd. De strijd is daarna met wanhoopsmiddelen tegen de bondsleiding van de zijde van de communisten voortgezet. In het voorjaar van 1930 is in Berlijn de laatste poging gedaan om de organisatie te vernietigen. Toen de communisten zagen dat ze in den bond zelf geen kans meer hadden de leiding in handen te krijgen, zijn ze er toe overgegaan zelf vakyereenigingen en vakgroepen te stichten. Zij provoceerden de uitsluiting vaneen aantal communistische leden uit den bond en meenden met die groep geroyeerde leden duizenden anderen uit de afdeeling Berlijn te kunnen meetroonen. Gelijkertijd bevolen zij aan de leden geen contributie meer te betalen om zoodoende de organisatie te laten afsterven. Ook deze dwaasheid gelukte natuurlijk niet. Daarna zouden ze een doorbraakslag organiseeren door middel van de groep pijpenleggers te Berlijn. Deze groep communistisch gezinden meende inde afdeeling Berlijn alles te kunnen maken en breken. Op bevel van Moskou brak de pijpenleggersstaking uit. Om de goedgezinden te dwingen mee te staken, werden de bouwvakarbeiders ook inde staking betrokken. De draaiers en de vormers werden als groepen van de afdeeling afgescheiden. Het heele geval liep echter op een groote nederlaag voor de communisten uit. De bondsleiding stelde er zich vierkant tegenover. Allen, die weigerden zich aan de besluiten van de leiding te houden of geen contributie wenschten te betalen, werden zonder meer als lid afgevoerd. De metaalbewerkers in Berlijn hebben hun communistische afdwalingen wel duur moeten betalen. Doch de sterke houding van de leiding van de afdeeling en die van het hoofdbestuur heeft er toe geleid, dat thans de afdeeling meer leden heeft onder de pijpenleggers, draaiers en vormers dan vóór dezen strijd. Het totale ledental van de afdeeling Berlijn is thans ruim 82.000. Geen wonder, dat na deze ervaringen het voorstel van de communistisch gezinden, om de vroeger geroyeerde leden van die richting thans weer toe te laten als lid,: werd afgewezen. Brandes wees in zijn rede op den geweldigen strijd in het Roergebied in het eind® van 1928, toen 213.000 arbeiders sloten werden. In dezen strijd stelde de Rijksregeering, die onder leiding van de sociaaldemocraten stond, zich voor den eersten keer rechtstreeks aan de zijde van de strijdende arbeiders. Het grootste deel van deze arbeiders was ongeorganiseerd, doch ook de georganiseerden werden uit RijksmicL delen ondersteund. De communisten hebben de regeering-Müller ten val gebracht en bereikt, dat de burgerlijk rpactionnairen ons thans voor nieuwe aanslagen pp de loonen, de uit-i

HET CONGRES VAN DE INTERNATIONALE VAN METAALBEWERKERS te Kopenhagen bijeen op 27, 28 en 29 Augustus 1930, richtte het volgende Manifest: Aan de metaalbewerkers der wereld. KAMERADEN! De afgevaardigden der twee millioen metaalbewerkers, inde stad waar tien jaar geleden na de ramp van den wereldoorlog onze Internationale weer werd opgericht, ineen jubileumcongres van den Internationalen Metaalbewerkersbond bijeen, brengen u en uw vereenigingen een hartelijken proletarengroet. Ook het eenvoudigste onderzoek wijst uit, dat de beteekenis van onzen bond, steeds grooter wordt, dat hetgeen hij tot stand bracht, gericht was op en gewerkt heeft tot heil van het welzijn der metaalbewerkers. In verband met de internationaliseering der kapitalistische werkzaamheid, de revolutionneering der nijverheid en productie, wordt de proletarische Internationale veel belangrijker en groeit tot eender sterkste verwachtingen en een betrouwbaar steunpunt der arbeidersklasse. Derhalve roepen wij u allen toe: Laten wijde gedachte der internationale solidariteit overal aankweeken en verbreiden ! Laten wijde klassebewuste organisaties van proletarisch en afweer en verdediging overal vestigen en vereenvoudigen! Vestigen wij overal de overtuiging, dat de internationale proletarische organisatie niet alleen is geroepen om de gevolgen van de kapitalistische crisis voor het stoffelijke en zedelijke levenspeil der arbeidersklasse te verminderen, doch daarboven tot taak heeft de overwinning op het kapitalisme voor te bereiden. Versterkt uw vakbonden! Werft nieuwe leden voor hen! Schaart u achter de banier van den Internationalen Metaalbewerkersbond! Leve de internationale solidariteit en de actie van het proletariaat!

Sluiten