Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

40ste JAARGANG No. 18 ZATERDAG 6 MEI 1933 OPLAAG 47.250

TT" ABONNEMENT: 1 REDACTEUR: G.VAÏS DER HOU vfersT Bij vooruitbetaling per jaar ƒ1.50 Ka HPMONVI A AKI OA AMCXPDHAM "7 Gewone advertentiën per regel ƒ0.30 ■ Voor Buitenland verhoogd met porto H lc-1 .fTT;1 '._ „ _ * 0 ' '■£; mf Afdeelingsadvertentiën „ „ „0.20

??et resultaat van de 26ste April. Waarom zouden wij nalaten ook in ons blad een nabetrachting te wijden aan de uitslag der verkiezingen voor de Tweede Kamer? Zeker, ’t zou na te laten zijn ons ook maar in ver verwijderd verband met de politiek in te laten, ware het niet dat de politiek zich toch met ons inlaat. Als vakvereeniging kan het ons niet onverschillig zijn door wie en vooral hoe wij in de komende vier jaren zullen worden geregeerd, al hebben wij er niet rechtstreeks mede te maken en al willen wij er zelfs niet rechtstreeks mee te maken hebben. Maar de nieuwe koers zal vermoedelijk ook wel van invloed zijn op ons vakvereenigingswerk en meer speciaal op ons werk dat verband houdt met de zorg voor de werkloozen. Nog altijd ligt er het befaamde rapport-Welter,, waaraan de oude regeering slechts ten deele uitvoering heeft gegeven. De regeeringskoers zal een afspiegeling zijn van de geestesgesteldheid der kiezers zooals ons die in de uitslag-cijfers gedemonstreerd is. Welnu, hoe waren de cijfers en hoe bleek dienovereenkomstig de geestesgesteldheid te zijn? Wij vertellen niets nieuws als we zeggen dat uiterst links en uiterst rechts de wind in de zeilen hebben gehad. De anti-revolutionnairen wonnen twee zetels en het Verbond van Nationaal Herstel deed met één zetel zijn intrede in het parlement. Daartegenover wonnen de communisten twee zetels en deed het R.S.V. zijn intrede. Dienovereenkomstig stellen wij vast, dat de arbeidersklasse bij deze verkiezing niets gewonnen heeft; integendeel, zij heeft verloren doordat aan de S.D.A.P. twee zetels zijn ontnomen. Door de uitslag van 26 April zijn de tegenstellingen verscherpt zonder dat daar ook maar eenig tastbaar voordeel tegenover staat. De groei van de anti-revolutionnaire partij, altijd de meest conservatieve en meest reactionnaire tot zelfs de meest militairistische, zal voor de burgerpartijen het nieuwe tempo en de nieuwe koers aangeven. De communistische fractie van 4 kan evenmin iets ten nutte der arbeidersklasse doen als die van 2 in de oude Kamer. Het feit dat Sneevliet er nog bij komt, is als geneesmiddel erger dan de kwaal. Het verheffende schouwspel waarbij de uiterst linkschen vooral hun best doen om de socialistische tegenstander een hak te zetten, waarbij de burgerlijke afgevaardigden de lachende derde zijn, zal nu nog intenser worden. Voortaan zullen nieuwe kampgevechten tusschen wat zich uiterst revolutionnair noemt, de burgerlijke partijen nog meer doen gnuiven. Men moet dat eenige jaren dag aan dag bijgewoond hebben! Er is geen twijfel mogelijk, de omstandigheid dat uiterst links zijde gesponnen heeft bij de heerschende ellende, zal de burgerlijke partijen op een hoop drijven en zij zullen zich niet ontzien de sterke man achterna te hollen. Nu re,eds wijzen de teekenen er op. Menschen als dominé van Hoogenhuyze worden brutaler, schelden op de communisten en sociaal-democraten en wekken

de toekomstige regeerders op toch vooral meer rekening te houden met het feit dat | der bevolking niet geringeloord wil worden door i. Deze dienaar Gods heeft nog veel meer gezegd, doch dat laten wij nu maar onbesproken. Er is meer. Het „Handelsblad” van 2 Mei j.1. bespreekt de verhouding: „Indië en de Tweede Kamer”, wijst op de intrede van Sneevliet en diens Indisch verleden en vooral op het nieuwe inlandsche fractielid der communisten. De Tweede Kamer wordt aangespoord een en ander te doen om haar getaand aanzien te verhoogen. Wijziging van het „Reglement van Orde” zal zeker noodig zijn, zoo concludeert het blad. Dat zijn enkele tastbare teekenen van verlangen naar een sterker bewind. Maar heel de burgerpers stuwt in die richting. Het linksche extremisme, heel kleine minderheid toch maar in verhouding tot het geheel, kan uiteindelijk de belangen der arbeidersklasse en haar verdere ontwikkeling slechts schaden. Duitschland is wat dit betreft een afschrikwekkend voorbeeld. Uiterst links heeft 3 zetels gewonnen, maar al de arbeiders die daaraan hebben meegewerkt zullen ervaren dat de schade die zij de sociaal-democratie berokkend hebben, op hen zelf terug zal vallen. De groei van uiterst links, biedt uiterst rechts een welkome gelegenheid tot daden die men tot nog toe niet aandurfde. Het ergste is nog dat de het dichtst bij de sociaal-democraten staande O.S.P.-ers dapper hebben meegeholpen om de S.D.A.P., de eenige partij wier groei de burgerlijke partijen waarachtige vrees inboezemt, afbreuk te doen. Van de ruim 27.000 stemmen op de O.S.P. uitgebracht hebben Colijn c.s. geprofiteerd. Zoo worden de waarachtige belangen der arbeiders opgeofferd aan het drijven van eenige blinde leidslieden. De partij die tezamen met het N.V.V. de moderne arbeidersbeweging vormt, zal het verlies van de twee zetels wel te boven komen. Erger is het dat haar verlies tot een brutaler optreden van al wat reactionnair is, zal leiden. In zooverre worden ook de belangen van onze vakbeweging, ook van onze Bond en dus van onze leden, aangetast. Daarom hadden wij behoefte dit alles te zeggen ter waarschuwing aan hen die, door wat men noemt revolutionnair te stemmen, op het verkeerde paard hebben gewed. De tijd zal leeren dat wij gelijk krijgen. Aan de jongeren. (P.D.) De propaganda in onze Bond heeft meestal in het teeken gestaan van drang naar betere levensvoorwaarden. Wij hadden de huidige generatie noodig om daarop invloed uit te oefenen. Het gevolg daarvan is geweest dat de levensvoorwaarden, ook van de jongeren, er thans heel anders uitzien dan die der jongens van vroeger. Toen wij 30 a 40 jaren geleden op 12 a 13-jarige leeftijd in fabriek of werkplaats traden, vonden wij daar niets dat op menschelijkheid geleek. Lage loonen, aanvangende met 50 a 60 cent per week, lange werkdagen, 12-13-14 uur per dag, waren regel, zonder vrije Zaterdagmiddag, zonder

bescherming bij ongeval, ziekte of anderszins. De behandeling van patroons en maats was allerdroevigst. In dit alles is langzamerhand verandering, verbetering gekomen. De organisatie heeft door strijd en taaie volharding het leven in fabriek en werkplaats dragelijker gemaakt, vertrouwen en solidariteit gekweekt. De rechtelooze, getrapte en uitgebuite arbeider van vroeger heeft zich door onze aanhoudende propaganda geïnspireerd, opgetrokken uit het moeras van ellende en is geworden een bewuste strijdbare kracht voor recht en vrijheid. Door deze loop der dingen is de oudere kameraad geneigd het werk der organisatie anders te bezien dan de jongere die deze opgaande periode niet heeft gekend, niet heeft meegemaakt en zoodoende ook niet beseft wat de organisatie voor de arbeidersklasse beteekent. Om dit besef de jongeren bij te brengen, hen op te kweeken tot bewuste strijders in het arbeidersleger, hen rijp te maken voor de taak welke zij van de ouderen hebben over te nemen en voort te zetten, hebben wij noodig nieuwe middelen en nieuwe vormen. Onze jeugdbeweging, onze jeugdgroepen, zijn de aangewezen instanties om deze taak te vervullen en het voorbereidende werk te doen. Sinds eenige jaren is onze Bond bezig om door stichting van jeugdgroepen, het verrichten van jeugdwerk en het doen aan jeugdzorg, nieuwe banen te betreden op de weg der organisatie. Om dit werk te populariseeren, de jongeren te sterken en te schragen en hun bovendien gemeenschapszin bij te brengen, geven wij een speciaal blaadje uit, houden bijeenkomsten en excursies, doen aan sport en spel, brengen ontwikkeling en ontspanning. Dit jaar zal dit werk en dit samengaan bekroning vinden in het houden van een gemeenschappelijk feest der jongeren, zullen de meest militanten onder hen tezamen komen om te getuigen, eenheid en saamhoorigheid te demonstreeren. Jonge kameraden, zorgt dat ge er bij zijt. Op dit eerste landelijke feest van de Bond moogt gij niet mankeeren. Het geld er aan besteed, zal u niet berouwen. Wij zijn er zeker van dat dit Pinksterfeest in het Flevokamp te Huizen bij de deelnemers in aangename herinnering zal blijven, hen zal inspireeren en aansporen tot werken en strijden. De visch wordt duur betaald. Reeds gedurende vele maanden voeren de zeevisschers van IJmuiden een felle strijd tegen de reeders die een zoodanige verlaging van het zuurverdiende inkomen verlangen dat in sommige gevallen zelfs inkomstenvermindering van 25 pCt. het resultaat zou zijn, ongeacht reeds vroeger toegepaste verlagingen. De Centrale Bond van Transportarbeiders, die de leiding der staking heeft omdat de zeevisschers bijna uitsluitend bij deze Bond aangesloten zijn, heeft aanvankelijk alles gedaan wat redelijk was om dit conflict te vermijden. Toen aan het einde van het vorige jaar de contracten. door de ondernemers waren opgezegd, heeft de Bond in de daarna gevoerde onderhandelingen verschillende consessies gedaan. De onderhandelaren,

OFFICIEELE MEDEDEELINCEN Over de week van 8 tot en met 13 Mei 1933 wordt het contributiezegel op de 19de week in het bondsboekje geplakt. doordrongen van het besef dat in deze tijd niets mocht worden nagelaten om een groote strijd te voorkomen, gingen zoover als mogelijk was. Maar de ondernemers eischten het volle pond, met het gevolg dat de Transportar» beidersbond de toegeworpen handschoen moest oprapen. Te betreuren is het dat in deze strijd de christelijke arbeiders aan de kant staan en zelfs geen poging onbenut laten om hem te breken. Een reden te meer voor ons, om, nu de zeevisschers onze hulp gaan behoeven, deze ruimschoots te verleenen. Want hulp van andere buiten het conflict en buiten het Transportbedrijf staande arbeiders, kan niet langer worden ontbeerd. Het N.V.V. besloot, gehoord de vergadering van hoofdbesturen, een steunbeweging voor de stakende zeevisschers te organiseeren. De Transportarbeidersbond, die tot nog toe geheel uit eigen middelen deze strijd financierde, was de laatste jaren zwaar belast, zoodat aan zijn financieele weerkracht schier bovenmenschelijke eischen werden gesteld. Vanaf 1 Januari 1932 tot heden heeft onze Transportarbeidersbond niet minder dan ƒ 700.000.— voor diverse stakingen moeten uitkeeren. En thans wordt wekelijks meer dan ƒ 25.000 van zijn weerkracht gevergd. Dat wordt op de duur ook de allerbest gefundeerde vakbond te erg. De strijd te IJmuiden moet met onverminderde felheid worden voortgezet en derhalve zullen nog groote sommen noodig zijn. De Transportarbeidersbond mag niet z’n laatste oortje versnoepen, want dat zou een al te gunstige gelegenheid bieden aan de ondernemers om hem op een ander front of in de rug aan te vallen. ’t Is wel een akelige oorlogsterm (maar wij kunnen zoo gauw geen betere vinden): wij hebben te zorgen voor dekking in de rug. Makkers, de visch wordt duur betaald, juist omdat de betrokken arbeiders voor toch al niet te hooge belooningen altijd door het gevaar van de dreigende dood omringd zijn. Deze arbeiders van de zee verdienen onze sympathie en in aansluiting daarop onze daadwerkelijke hulp en steun. Teekent op de u aangeboden steunlijsten van het N.V.V.! Doet het naar draagkracht en laat de lust om de IJmuider visschers naar eervolle beëindiging van de strijd te voeren, u tot richtsnoer zijn. Afdeelingsbesturen, vertrouwensleden, vooraanstaande leden, wij wekken u op met de steunlijsten te werken zooveel als in uw vermogen is. Zorgt voor een rijke (financieele) vangst, opdat de IJmuider visschers straks weer tegen een niet al te ondragelijke belooning ter (visch)vangst zullen gaan.

Sluiten