is toegevoegd aan uw favorieten.

De metaalbewerker; orgaan van de Metaalbewerkersbond in Nederland, jrg 41, 1934, no 3, 20-01-1934

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bank en Vakvereenigingskas. (Vs.) Redacteur, wilt u tot de zetter zeggen dat hij Vakvereenigingskas met een hoofdletter moet schrijven? Niet omdat wij de gewoonte der Duitschers, die alle zelfstandige naamwoorden met een hóófdletter schrijven, ineen min of meer verwijderde toekomst willen gaan navolgen. O neen! De reden, dat wij Vakvereenigingskas met een hoofdletter geschreven hebben en gedrukt willen zien, is, dat deze kas in vergelijking met andere kassen iets grootsch, iets verhevens, iets ideaals, iets heiligs is. Dat is gebleken uit de wijze waarop deze Kassen worden beheerd. De lezer zal wellicht vragen: „lets grootsch, iets verhevens? En heeft de „heer” Zimmerman nog niet kortgeleden met groote stelligheid beweerd dat deze Kassen door het bonzenpubliek zoo schandelijk beheerd worden?” Ja, geachte lezer, dat heeft hij. En zijn betoog heeft op vele van onze penningmeesters en naar wij meenen ook op onze bondspenningmeester zoo’n sterke indruk gemaakt, dat zij vele dagen en nachten aan het zoeken zijn gegaan om te zien of Zimmerman toch gelijk kon hebben. Als de resultaten van dat onderzoek bekend zijn, zullen wij onze redacteur vragen deze te publiceeren. Nog even geduld dus! Wij wagen het echter thans reeds, dus zonder bekend te zijn met wat inde diverse financieele bescheiden van onze organisaties zal worden gevonden, om te zeggen, dat de Kassen der Vakvereenigingen vele tientallen malen beter en met een veel grooter plichtsbesef worden beheerd dan de financiën van vele duizenden banken of de geldswaarden van even zoovele partjculiere bedrijven, We hebben n.l. „Schetsen van Geld en Fondsenmarkt”, een artikel voorkomende inde N.R.C. van j.l. Zaterdag, gelezen. In dit nummer bespreekt de redactie de toestand der banken in Amerika zooals president Roosevelt deze bij zijn ambtsaanvaarding heeft gevonden. Met ontzetting vertelt het blad, dat genoemde president of wel de regeering door het overnemen van preferente aandeelen reeds de controle heeft gekregen over niet minder dan 5000 banken. De regeering grijpt op zeer krasse wijze in in het beleid dier banken, wat o.a. bleek toen één der hooge regeeringsambtenaren met de leiding van Chicago’s grootste bank werd belast. (Chicago is, zooals onze lezers zullen weten, één der landen die gezamenlijk de Vereenigde Staten van Amerika vormen). De N.R.c, schrijft dan verder dat op deze wijze zonder twijfel zal worden doorgegaan. En waarom? Luister, lezer. De redactie van dit orgaan, het orgaan van handelaar, bankier en beursman, zal het u vertellen: En als men dan vraagt, hoe de publieke meening op dit alles reageert, behoeft men slechts de verslagen over de thans gehouden bank-enquête (bank-onderzoek) inde groote bladen te lezen, om tot het inzicht te komen dat het publiek zeker geen groote achting meer kan hebben voor hen die door wanbeheer een toestand van vérgaande ontbinding in het particuliere bankwezen hebben veroorzaakt. Denk er aan, zetter, dat deze laatste zin zeer ruim gespatieerd moet worden, want op deze komt hét aan! Vérgaande ontbinding door wanbeheer. De redactie van het geciteerde blad is nog welwillend genoeg om te spreken van „ontbinding in het particuliere bankwezen”, maarde Amerikaansche arbeiders, de Amerikaansche werkloozen en groote groepen der Amerikaansche burgerij, hebben de „ontbinding” dezer banken zien verkeeren ineen „ontbinding” van het geheele economische leven. Zij hebben de „ontbinding” aan de lijve ondervonden en sommige zelfs ineen zoo afschuwelijke mate, dat zij inmiddels zelf tot „ontbinding” zijn overgegaan. En als zulke feiten het materiaal gaan vormen voor een rapport dat een ontstellende aanklacht vormt tegen de mannen, neen laten wij liever schrijven de onmenschen, die in deze hooggeprezen kapitalistische samenleving aan de touwtjes trekken, dan maakt een Zimmerman zich op om de bestuurders onzer vakvereenigingen te bekladden. Dan betreedt een Mussert het oorlogsveld om met volledig behoud van het particuliere initiatief de nooden der arbeiders te gaan lenigen. (Voor het particuliere initiatief zie boven.) En verduiveld, er zijn nog vinkjes, die zich door het zoet gefluit dezer vogelaars laten lokken. Hoe het mogelijk is, mag Joost weten!! .

UIT DE AFDEELINCEN AMSTERDAM. De volksconcerten in gevaar? (v. Z.) Een aantal jaren geleden is op verlangen der vakbeweging besloten, dat het Concertgebouw-orkest een aantal volksconcerten geven zou. Het bijwonen der uitvoeringen door di orkest, eender beste ter wereld, kost nor maal zóóveel, dat een arbeidersbudget da niet dragen kan, terwijl goede kunst stelli voor ons groote opvoedende waarde bezi Dit was dan ook oorzaak, dat het Am sterdamsch Comité voor Arbeiders-Ontwik keling er op aandrong, dat concerten ge geven zouden worden . voor een toegangs prijs die ook de arbeiders konden betalen Deze aandrang had resultaat en meer dere concerten zijn gegeven, waarbij d helft der zaal beschikbaar gesteld werc voor georganiseerde arbeiders tegen ster verlaagde prijs en de andere helft voor he gewone publiek. Inde beginne was dit een groot succe en als de kaartverkoop een aanvang nam stond men daarop inde rij te wachten en waren de kaarten binnen enkele uren uit verkocht. Deze belangstelling is echter sterk ver minderd, zoodat nu bij. dergelijke gelegen heden slechts enkele honderden kaarten verkocht worden, of er komen bezoeker die wel de normale prijs kunnen betalen Natuurlijk zijn daarvoor wel argumenten aan te voeren. De omvangrijke werkloosheid, de dalende loonen; wellicht muziek die tot de leeken zonder voldoende toelichting niet spreekt de radio. Doch dat neemt niet weg, dat dientengevolge deze volksuitvoeringen in gevaar komen en stopzetting dreigt. Makkers, dat zou taeteekenen een verlies van groote cultureele waarde voor de Amsterdamsche georganiseerden, dat niet zoo gemakkelijk te heroveren zou zijn. Nu is besloten een proef te nemen, waarbij met enkele der genoemde bezwaren rekening wordt gehouden. Op Zondag 28 Januari zal opnieuw een concert plaats vinden onder leiding van Ed. van Beinum, waaraan als solisten meewerken Louis Zimmerman en Ferdinand Helmann. Het programma luidt: Vierde Symphonie, L. van Beethoven; Concerten voor 2 violen, J. S. Bach; (Pauze.) Taras Bulba, Rhapsodie voor orkest (met orgel), L. Janacèk; Ouverture „Der fliegendé Hollander”, R. Wagner. De toegangsprijs bedraagt, alles inbegrepen, 50 cents, terwijl voor de georganiseerden het programma inplaats van 20 slechts 10 cents zal kosten. Bovendien heeft P. F. Sanders, de bekende muziekrecensent van „De Arbeiderspers”, zich bereid verklaard over die concerten vooraf te schrijven en het programma te bespreken. Vrienden, verleent uw medewerking tot het welslagen dezer poging! Mislukking beteekent een ernstig gevaar voor de instandhouding der volksconcerten, met veel moeite verkregen. En wij wekken onze leden, die zich deze uitgave kunnen getroosten, dan ook van harte op tot een bezoek. Kaarten zijn van Vrijdag 19 tot en met Woensdag 24 Januari verkrijgbaar aan het kantoor van de Amsterdamsche Bestuurdersbond, Frederiksplein 14 en bovendien nog aan de navolgende adressen: R.K. Volksbond, 3e Hugo de Grootstr. 7. Plaatselijk Arbeidssecretariaat, 3e Helmersstraat 64. Bestuurdersbond Amsterdam, 2e Helmersstraat 32. Synd. Arbeidssecretariaat, Commelinstraat 81. Komaan kameraden, toont dat ook onze leden prijs stellen op geestelijk genot, wat hier in zoo groote mate wordt geboden! DELFT. In memoriam. (C. T.) Eén onzer besten is heengegaan. Kalis dood! Wij konden het haast niet gelooven toen ons Donderdag 11 Januari deze droeve tijding bereikte. Nog slechts twee weken daarvoor hadden wij met hem éen bespreking over eenige zaken welke de Bond en de onderneming betroffen. Het was zoo zijn manier van handelen om steeds eerst overleg te plegen als het ’t belang der organisatie, dat zijner kameraden of dat der onderneming gold. Diep hebben wij dit verscheiden aangevoeld, want van hem kunnen wij zeggen dat éen der besten van ons is heengegaan. Nooit hebben wij tevergeefs een beroep op hem gedaan, steeds stond hij klaar om zijn plicht te doen. Wij hebben hem eenige jaren als tweede secretaris in ons midden gehad en hem leeren kennen en waardeeren. Toen hij uit het bestuur trad, bleef

| Vraag Uw leveranciers net J | zoolang: „Is dat Duitsch?", | j tot zij op de winkelruiten j schilderen: „In deze zaak | verkoopt men geen Duitsche ! i if# i I waren! hij de organisatie als vertrouwensman dienen. Gedurende de 15 jaren van lidmaatschap heeft hij zijn beste krachten gegeven. Hij was één van die stille werkers die niet op de voorgrond treden, maar waaraan onze beweging zooveel te danken heeft. Geen man van veel woorden, doch een van de daad. Inde kracht Van zijn leven hij was nog slechts 40 jaar is hij dooreen kwaadaardige ziekte van ons weggerukt. De onverbiddelijke dood, die niemand ontziet, heeft aan dit nog betrekkelijk jonge leven een einde gemaakt. Diep voelen wij het zware verlies wat ons getroffen heeft, maar eveneens de diepe rouw waarin zijn vrouw en kinderen zijn gedompeld. Onze gevoelens gaan uit naar zijn vrouw en twee kinderen die bij dit verscheiden een trouwe man en een liefdevolle vader hebben verloren. Groot is de droefheid in dit gezin, omdat van hen is weggerukt het dierbaarste wat zij bezaten. Wij kunnen geen woorden vinden om de nabestaanden te troosten. Mogen zij de moed en de kracht weten te vinden die noodig is om dit zware verlies te boven te komen. Wij, zijn kameraden, kunnen van hem getuigen dat van ons is weggegaan een trouwe kameraad, wiens levensdoel waste werken voor de opheffing van de klasse waartoe hij behoorde. * * * Bijna tegelijk met dit overlijden lazen wij het droeve ongeluk aan de „Vulcaanhaven” te Vlaardingen, waarbij onze oudbestuurder D. Schepen op zoo’n noodlottige wijze om het leven is gekomen. Allen die Dirk gekend hebben weten, welk een stuwende kracht hij voor onze afdeeling. tot het oogenblik dat hij Delft verliet om naar Vlaardingen te verhuizen en daar de werkkring te aanvaarden welke hem noodlottig is geworden, is geweest. Veel zagen wij hem niet meer, maarde keeren dat hij nog te Delft kwam, ging zijn hart uit naar de kameraden waarmede hij vele jaren had samengewerkt en die nog steeds zijn volle aandacht hadden. Ook hier gevoelen wij het groote verlies wat vrouw en kind treft, die op zoo’n droeve wijze hun man en vader verloren. Ook van hem kunnen wij getuigen dat hij was een trouwe werker, een goed kameraad en een steun voor de Bond. Ook hier voelen wij het groote verlies wat dit gezin heeft getroffen en de diepe rouw die dit verscheiden achterlaat. Moge ook zijn vrouw de kracht vinden om dit verlies te böven te komen. Zijn oude kameraden te Delft zullen hem steeds blijven gedenken als de trouwe strijder voor een betere samenleving. DEVENTER. Voortzetting van het bedrijf der DAVO- Haardenfabriek. (B. H.) Dezer dagen vermeldde het „Deventer Dagblad”, dat het destijds goed ingerichte bedrijf van de „Davo”-Haardenfabriek, hetwelk o.i, door te voorkomen oorzaken aan het kwijnen is gegaan en zeker voorgoed zou zijn verdwenen, onder andere leiding wordt voortgezet. Hierdoor bestaat de kans, dat dit bedrijf op het gebied van het vervaardigen van haarden enz., weldra arbeid kan geven aan het ontslagen personeel, indien de leiding in handen komt van degenen die beter dan de voorgangers van juist inzicht der veranderde omstandigheden blijk hebben gegeven. Indien dit het geval is, dan kan het verloren afzetgebied, gesteund dooreen goed onderlegd vakkundig personeel dat beschikbaar is. herwonnen worden. DOESBURG. (Th. v. D.) De arbeidersklasse van Doesburg komt bijna nimmer inde gelegenheid een goede tooneelavond bij te wonen. Van werkelijke tooneelkunst heeft zij, geheel buiten haar schuld, geen flauw begrip. Eén van de voornaamste oorzaken hiervan is wel, dat een goed tooneelgezelschap in ons stadje maar zeer sporadisch optreedt, omdat de kosten, die een dergelijk gezelschap moet maken, door de inkomsten niet gedekt worden, hetwelk een gevolg is van het feit, dat de beter gesitueerden op dergelijke tooneelavonden niet verschijnen. Het laatste vindt waarschijnlijk zijn oorzaak in het ontbreken vaneen goede schouwburgzaal. Het gemis aan goede kunst in ons stadje is echter voor de beter gesitueerden geenszins een bezwaar, want zoodra zij behoefte hebben aan een gezellige kunstavond of iets anders van

dien aard, gaan zij naar Arnhem of Zutphen. Anders is dit met de arbeiders. Die zijn ook weer in dit geval de dupe. Daarom is het van harte toe te juichen, dat de moderne arbeidersbeweging van Doesburg „De Jonge Spelers” inde gelegenheid heeft gesteld om op 20 Januari a.s. een opvoering te geven van het tooneelspel „Kindertragédie” van K. Schönherr. Daarmede biedt zij de arbeiders de gelegenheid een avond van hoogstaande kunst te beleven. Kameraden, nu is het uw beurt! Uw beurt, om uw waardeering uitte drukken voor dit werk. Dit kunt u het beste doen. door te zorgen, dat die avond de concert zaal stampvol is. MUIDEN. (Corr.). Dinsdag 9 Januari hield onze afdeeling een propaganda-filmavond met als spreker vriend Stokman van Hilversum. De film, die wij te zien kregen, was getiteld „Niemandsland”, een anti-oorlogsfilm, die, na vertoond te zijn, op al de aanwezigen een diepe indruk heeft , achtergelaten. Het was voor onze afdeeling een prachtig geslaagde avond. De zaal was geheel bezet met ruim 150 belangstellenden, die met interesse zoowel de film als het gesproken woord volgden. Een woord van dank aan het hoofdbestuur voor de medewerking onze afdeeling verleend, is dan ook wel op zijn plaats. Vrienden van Muiden, het was een uitstekend geslaagde avond, die niet zal nalaten invloed uitte oefenen op de gang van zaken in onze afdeeling. Het bestuur is van plan nog meerdere zulke avonden te organiseeren. Het rekent hierbij op de steun der leden door alle deze vergaderingen te bezoeken. Makkers, zoo moet het gaan! Met elkander, voor elkander! SLIEDRECHT. (A.8.) Door de plaatselijke afdeeling van het Instituut voor Arbeidersontwikkeling is besloten tot het oprichten vaneen arbeiders-avondschool. Het ligt inde bedoeling deze school in het begin van Februari te laten aanvangen. Voorloopig zal één avond per week les worden gegeven in drie vakk~n. Hét schoolgeld bedraagt voor leden van het Instituut 12 ets., voor niet-leden 15 ■ ets. per week; hierbij is 10 ets. inbegrepen voor boeken. Wij wekken onze leden hiermede op, deze zeer nuttige ontwikkelingsarbeid te gaan volgen. Zij kunnen zich opgeven bij A. Boer, die ook nadere inlichtingen verstrekt. WINTERSWIJK. (D. J. O.) Zaterdag 20 Januari a.s. houden wij een propaganda-avond, waar C Oosterhoorn, de bondssecretaris, zal komen spreken. Medewerking zal worden verleend dooi de tooneelvereeniging „Tot steun inde Strijd, Excelsior” en verder zal er zijn declamatie. Na afloop een dansje. De toegangsprijs bedraagt 25 cent. Aanvang halfacht, zaal open zeven uur. Al onze leden worden opgewekt deze bijeenkomst bij te wonen. ZWOLLE. (8.J.8.) Als inzet voor de winterpropaganda zal op Vrijdag 26 Januari een cursusvergadering worden gehouden in „Palvu” (benedenzaal), aanvang halt acht. De bondsvoorzitter P. Danz zal dan het onderwerp „Blank en bruin” behandelen, zulks naar aanleiding van zijn Indische reis. Aangezien Danz uit eigen ervaring spreekt, belooft het een mooie avond te worden. Wij doen dan ook een dringend beroep op al onze leden om aanwezig te zijn. Wij zijn voornemens nog andere cursussen in dit seizoen te houden, mits deze eerste bijeenkomst op behoorlijke wijze bezocht wordt. Toont uw belangstelling voor het ontwikkelingswerk! liillllililii Ons maatschappelijk systeem is er één var verkwisting op groote schaal. Om de verbruikers verdringen zich talrijke handelaren, winkeliers, enz., terwijl in elke branche slechts één noodig is. Dit maakt 't levensonderhoud noodeloos duur. Daarom: wordt lid en verbruiker van d< coöperatie, iillliliillllllllllllllllllllllllllllllllllllli