Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

43ste JAARGANG No. 35 ZATERDAG 29 AUGUSTUS 1936 OPLAAG 41550

1 „ ,t , REDACTEUR?g!va"DER HOUVEMH™ Voor buitenland ve rhoog'd' mét 'porto * D HEMofi>o-AAM 2A AMSXERDAM.Z ft Gewone advertenties per regel i 0.30 Jj[^TC^FOON^2gl^^9oo3olJ[

Enzake werklozensteun De minister van Sociale Zaken heeft onlangs met betrekking tot de steunregeling voor werklozen een beslissing genomen, die wij ter kennis van onze leden willen brengen. Aan de desbetreffende circulaire ontlenen wij het volgende: Bij circulaire van 23 October 1934, No. 200—1375, afdeling W. en S. heeft mijn ambtsvoorganger bepaald, dat op de steun vaneen kostwinner vaneen gezin, waarvan één of meer inwonende gezinsleden uitkeringen uiteen werklozenkas ontvangen, niet de volle kasuitkering over de betrokken week, doch de kasuitkering, verminderd met een bedrag van ƒ 0,50 per week, behoeft te worden gekort. Op grond van dezelfde overwegingen, welke tot deze beslissing hebben geleid, keur ik goed, dat ook andere inkomsten van inwonende gezinsleden, die een bijdrage voor een werklozenkas betalen, niet naar de aard dezer inkomsten voor f of geheel op het steunbedrag van den kostwinner in mindering worden gebracht, dan nadat deze inkomsten zijn verminderd voor personen van 18 jaar en ouder met f 0.50 en voor personen beneden 18 jaar met f 0.20 per week. Indien een kostwinner beperkt is tewerkgesteld op grond van inkomsten van inwonende gezinsleden, kan van deze inkomsten, voor zover zij genoten worden door gezinsleden, die een bijdrage voor een werklozenkas betalen, voor zover deze personen 18 jaar of ouder zijn een bedrag van ƒ 0.50 per week en bijaldien zij nog geen 18 jaar zijn een bedrag van ƒ0.20 per week buiten beschouwing worden gelaten. Aangezien de taal van departementale circulaires voor den gemiddelden lezer niet al te duidelijk is, zullen wijde betekenis van de nu genomen beslissing met een voorbeeld verduidelijken. Stel, de vader vaneen gezin of een daarmee gelijkgesteld kostwinner is werkloos en krijgt een maximaal bedrag van ƒ 13.50 als steun toegewezen. Deze vader heeft echter een inwonenden zoon, die ƒl2. per week verdient. Van deze verdienste, wordt §of ƒ B. op de steun van den vader in mindering gebracht, zodat deze niet ƒ 13.50 doch slechts ƒ 5.50 per week toegewezen krijgt. Wij stellen nu eveneens, dat deze zoon lid is van zijn vakvereniging en dus van zijn ƒ 12. inkomsten contributie betalen moet. Bij de oude toestand werd met dit feit geen rekening gehouden. De thans door den minister genomen beslissing houdt daar wel rekening mee. In het geval als hier boven gesteld, zal in het vervolg worden aangenomen, dat de

inkomsten van den zoon niet ƒ 12.— doch ƒ 11.50 bedragen. En dus zal niet -J van ƒ 12.—, doch f van ƒ 11.50 op de steun van den vader in mindering worden gebracht. De man ontvangt in dit geval 34 cent per week meer, hetgeen dan enigszins tegemoet komt aan het bedrag, dat de zoon aan contributie voor zijn vakbond moet opbrengen. De aftrek van 50 cent geldt echter uitsluitend voor de 18-jarigen en ouderen; voor gezinsleden beneden 18 jaar mag slechts 20 cent worden afgetrokken. In elk geval, de minister is na lang aandringen tegemoet gekomen aan de wens, die ook onzerzijds herhaaldelijk is geuit. Bij de oude toestand was het in feite zó, dat de vader, die werkloos was, er voordeel van had, indien zijn zoon ongeorganiseerd was. Deze steen des aanstoots is nu weggenomen en daarmede is voor onze werkers de baan geëffend om met groter kans op succes de propaganda onder de jonge vakgenoten te voeren. Vader zal er in dit enge verband gezien geen nadeel meer van ondervinden, indien zijn zoon z’n plicht doet en zich bij zijn vakbond aansluit. Tot zover wat de ministeriële circulaire met betrekking tot de jongeren inhoudt. Ten overvloede wijzen wij er nog op, dat de vorenstaande beslissing eveneens geldt, indien een vader, of in diens plaats een ander gezinshoofd, beperkt is tewerkgesteld bij een werkverschaffing. Dezelfde hierboven aangehaalde circulaire bevat ook nog een beslissing omtrent de bij werkverschaffingen tewerkgestelden en deze luidt als volgt: „Voorts heb ik, in overeenstemming met hetgeen door mijn ambtsvoorganger bij circulaire van 28 September 1933, No. 3048, afdeling W. en S., ten aanzien van de toepassing van de steunregeling werd bepaald, besloten, bij de vaststelling van het loon, dat bij de werkverschaffing kan worden verdiend, ermede rekening te houden, dat niet-verzekerde arbeiders feitelijk in gunstiger positie verkeren dan verzekerde, aangezien laatstgenoemden van hun loon een bijdrage voor de werklozenkas moeten betalen, waardoor zij voor hun dagelijks levensonderhoud minder overhouden dan de eerstgenoemden. Dienovereenkomstig zal voortaan het loon voor tewerkgestelden, die geen bijdrage voor een werklozenkas verschuldigd zijn, over de week hunner tewerkstelling ƒ 0.50 minder bedragen dan het loon dat verdiend wordt door degenen, die wel zodanige bijdrage betalen. Het loon der eerstbedoelde categorie kan worden bepaald door het op de tot dusverre gebruikelijke wijze te berekenen en het eindbedrag met ƒ 0.50 te verminderen,” Hier in dit geval heeft de minister het gewenste onderscheid tussen georganiseer-

den, die contributie aan hun vakbond moeten betalen en ongeorganiseerden, die deze contributie inde zak houden, gemaakt op een wijze, die weinig waardering verdient. In plaats van de georganiseerden er ƒ 0.50 bij te geven, nam de minister de ongeorganiseerden eenzelfde bedrag af. Het onderscheid is er nu, maar in feite zonder voordeel voor de georganiseerden en mét nadeel voor de ongeorganiseerden. Inderdaad een allerzonderlingste methode om recht te doen. Voor vrijheid en werk Trekt Zondag 6 September mee op tegen aanpassing en dictatuur! Om het geluk der kinderen (L.S.) Al heel spoedig is het de zesde September, de dag waarop tienduizenden zullen betogen voor Plan en democratie. Er zijn geen twee andere eisen te noemen, die zó actueel zijn. Het Plan van de Arbeid moet verwezenlijkt worden. Dat is een volksbelang van de allereerste orde. ledereen, die niet lijdt aan de gevaarlijke ziekte, die chronische aanpassing heet, zal dat moeten toegeven. Want de ontzettende situatie, waarin ons land is geraakt, is zodanig, dat het laatste restje volkskracht dreigt te verdwijnen. Boeren en arbeiders, middenstanders en intellectuelen, zij zijn allen de wanhoop nabij. En wat doet de regering?... Ze neemt onvoldoende maatregelen en probeert ons wijs te maken, dat haar geknutsel „constructieve politiek” is. Ze staat op het standpunt, dat er wel een betere tijd zal komen... als eerst de verarming maar voldoende heeft doorgevreten op het uitgeteerde lichaam van ons volk. Welk denkend mens kan deze aanpasserij nog verdedigen? Het kan anders. Het kan beter. Het Plan van Arbeid wijst ons de weg. Uitvoering van het Plan betekent werk voor tweehonderdduizend man ■— werk en brood voor hand- en hoofdarbeiders, voor boeren en tuinders, voor winkeliers en handelaars. Het Plan wil zeggen; welvaart en orde. Het Plan beoogt: bestaanszekerheid bij een behoorlijk levenspeil. Wie opwaarts wil gaan tot betere tijden, schare zich inde rijen der massa’s, die reeds gekozen hebben en die actievoeren onder de leus: WIJ WILLEN HET PLAN! Tezelfdertijd moet de democratie verdedigd worden tegen de duisterlingen, die haar belagen. Een bende, die onder leiding staat vaneen door de provincie Utrecht ontslagen ingenieur, poogt de vrije Nederlanders te beroven van hun rechten. Deze horde vergiftigt ons volk met laster en leugenpraat, is de gangmaakster van walgelijk anti-semitisme en anti-katholicisme, kent geen andere argumenten dan gummiknuppels en boksbeugels. De nazi’s willen van Nederland een Duitse provincie maken, waar slechts de ouderwets-Pruisische mens die geen hersens, alleen biceps heeft als goed staatsburger zal worden beschouwd.

OFFICIËLE MEDEDELINGEN Over de week van 31 Augustus tot en met 5 September wordt het contributiezegel op de 36e week in het bondsboekje geplakt. ★ De commissie van controle, bedoeld bij artikel 25 der statuten, verklaart in haar zitting van 22 Augustus 1936 kennis genomen te hebben van de verklaring van den accountant, behelzende de mededeling, dat de administratieve controle van de boeken van de Bond, diens instellingen en fondsen, over het tijdvak 1 Januari-30 Juni 1936 volledig heeft plaats gehad en dat zij zich na eigen onderzoek en toelichting van den bondspenningmeester verenigen kan met het gevoerde financiële beheer. C. J. CORNELISSE G. VISSER J. v. CERREVINK Amsterdam, 22 Augustus 1936 Nationaal-socialisten ?... Zij hebben niets met onze nationale idealen vrijheid en recht te maken. Zij noemen zich socialisten, maar willen het bevrijdende socialisme onder hun soldatenlaarzen vertrappen. Neen, wij passen voor hun heilstaat. Wij wijzen het fascisme af, zo goed als wij elke vorm van extremisme afwijzen. Wij willen verlost blijven van de pest der dictatuur. Wie ons op uit de vreemde geïmporteerde manieren „gelukkig” wil maken, stoot op een onwrikbare muur van goede Nederlanders, die de tyrannie verafschuwen en haten. De vrienden der democratie zijn niet alleen de modern georganiseerde arbeiders. Men vindt hen overal, in alle volksgroepen. Het is tot hen Mlen, dat wijde oproep richten, met ons de strijd te voeren tegen hen, die ons land wallens en wetens trachten te knechten. WIJ WILLEN DE DEMOCRATIE! Zondag, 6 September, vinden in alle elf provincies demonstraties plaats, n.l. in Groningen, Leeuwarden, Assen, Deventer, Nijmegen, Utrecht, Amsterdam, Rotterdam, Vlissingen, Eindhoven en Maastricht. Het zullen betogingen zijn voor Plan en democratie, voor levensgeluk voor ons en onze kinderen! Grote belangen staan op het spel. Welaan, blijft dan niet achter; trekt mèt ons op om vrijheid en werk te veroveren voor eiken landgenoot. Wij zijnde fatale aanpassing moe. Wij zullen er in slagen het barbaarse fascisme tegen te houden. Mits... wij kunnen rekenen op allen, wie de toekomst van Nederland ter harte gaat. En daarom: ZONDAG TER DEMONSTRATIE!! (CENTRALE PLAN-COMMISSIE.)

Op 6 September tegen het fascisme! I voor het Plan van de Arbeid!