Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Veiligheld boven alles! De barbier was zwart, zijn ogen waren donker. Het was duidelijk, dat hij van Italiaanse afkomst was. „Wat denkt u van de toestand in Italië?” vroeg hij aan een ingezeepten klant. „En wat is uw mening over Mussolini?” „Ik denk net zo over hem als u”, antwoordde de man inde scheerstoel. „Maar hoe weet u, hoe ik over hem denk?” vroeg de verbaasde barbier. „Dat weet ik ook niet”, gaf de man toe, „maar u hébt een scheermes inde hand.” Slaapwandelaars Er was eens een Engelse lord, wiens kleren gedurende de nacht begonnen te verdwijnen. Hij dacht, dat zijn kamerdienaar een dief was en was op het punt hem te ontslaan, toen huisgenoten bemerkten, dat hij het huis verliet met een smoking-overhemd onder zijn arm. Men zag, dat hij slaapwandelde en volgde hem behoedzaam. De lord ging naar de tuin, haalde een spade en begon te graven. Hij groef een diep gat, legde het overhemd erin, en gooide de uitgegraven aarde er weer overheen. Daarna bracht hij de spade weer op zijn plaats en keerde naar zijn bed terug. ’s Morgens wilae hij niet geloven, dat hij des nachts inde tuin geweest was, maar men nam hem mee en al de kleren, die hij gemist had, werden opgegraven. Een ander merkwaardig geval van slaapwandelen werd waargenomen bij een jongen, die normaal niet zwemmen kon en ook helemaal niet van water hield. In zijn slaap was hij gewend te gaan zwemmen ineen brede en gevaarlijke rivier. Een slaapwandelaar verkeert enigszins in dezelfde toestand als iemand, die gehypnotiseerd is. Door suggestie, die in dit geval uitgaat van zijn eigen onderbewustzijn, is hij in staat in zijn slaap dingen te doen, waartoe hij in wakende toestand niet capabel is. De jongen, van wien hierboven sprake is, had onbewust de bewegingen van andere zwemmers waargenomen en tot zijn geestelijk eigendom gemaakt. In zijn slaap kon hij ze toepassen, maar als hij plotseling ontwaakt was, terwijl hij inde rivier aan het zwemmen was, zou hij ongetwijfeld verdronken zijn. Het is een algemeen verbreid geloof, dat een slaapwandelaar, zolang hij slapende blijft, zich niet bezeren kan, hoe gevaarlijk ook zijn ondernemingen zijn. Dit is allerminst waar. Juist is, dat de slaapwandelaar geen vrees kent; het deel van de hersens, waarin de angst zetelt, is in slaap. Daardoor heeft hij een ongewoon zelfvertrouwen en kan gevaarlijke klimpartijen ondernemen en langs diepten wandelen. Maar de slaapwandelaar is niet onkwetsbaar, gelijk uiteen tragische gebeurtenis blijkt. Een mooie, jonge Amerikaanse vrouw was met haar man op de huwelijksreis. Op een nacht werd hij uit zijn bed geklopt: men kwam hem zeggen, dat zijn vrouw dood op straat onder het raam van hun kamer lag. In haar slaap was zij uit het raam gewandeld en acht verdiepingen naar beneden gevallen. De vader van de jonge vrouw moest bij het onderzoek bekennen, dat zij in haar jeugd last had van slaapwandelen, maar hij meende, dat het met de jaren was uitgesleten. De afwezigheid van vrees stelde de vrouw in staat om hoog boven de straat op een smalle balustrade te wandelen, maar het slaapwandelen kon haar niet behoeden voor het wegglijden van haar voet vaneen gladde steen.

Brieven van vrouwen Beste Fie, Zo’n enkele mooie dag als Tweede Paasdag zou je inde waan brengen, dat het werkelijk lente is. Maar we hebben zoveel guurheid nadien genoten, dat ik er nog niet toe gekomen ben om schoon te maken. Ze hebben me altijd verteld, dat je vóór Pasen „schoon” moet zijn, maar dat kan me niets schelen. Het is natuurlijk erg mooi gedacht, dat ter ere van het Paasfeest de mensen moeten verschijnen met nieuwe kleren en de huizen met nieuwe gezichten, maar ik vertik het om schoon te maken als de temperatuur er niet voor geschikt is.

Eerlijk gezegd, zou ik liever helemaal niet schoonmaken. Ik weet wel, dat dit heel erg onvrouwelijk klinkt, want een echte vrouw heet nu eenmaal dol te zijn op de schoonmaak. Ik ben er in ’t minst niet dol op en toch kun je van mij niet zeggen, dat ik mijn huis verwaarloos. Maar ik ben liever geen slavin van mijn huis en vooral geen slavin van de traditie, dat alles moet gebeuren op de daarvoor bij overlevering vastgestelde tijden. Mijn kasten inde keuken krijgen ook zonder grote schoonmaak wel een goeie beurt. En schoon kastpapier komt er regelmatig in, niet alleen in het jaargetijde, waarin luiwagen, dweil en boender in het leven van de vrouw de voornaamste rol heten te spelen. Kijk, als ik nu iets aan traditie zou doen, dan zou ik willen, dat mijn huis er op de Eerste Mei uit zou zien, zoals een huis er na de schoonmaak behoort uitte zien. Bij de Eerste Mei denk ik aan het leven inde natuur, dat zich in jonge, blije kracht ontplooit. Er zit dan iets inde lucht, dat je zelf ook blij maakt en je het gevoel geeft, dat je nieuwe krachten hebt gekregen. Daarom is die Eerste Mei ook zo’n prachtig symbool van de kracht der moderne arbeidersbeweging. Meer dan vijftig jaren hebben de arbeiders over de gehele wereld zich op die dag achter hun vaandels geschaard. Och, die vaandels zijn nu verschoten, of geheel afgedankt, omdat de nieuwe tijd een andere smaak had, maar het verlangen naar een betere samenleving is even sterk gebleven. Het openbaart zich op de Eerste Mei met dezelfde jonge, bruisende kracht als uit de herboren natuur spreekt. Deze Eerste Mei vieren wij ineen voor de gehele mensheid wel zeer sombere tijd. Reden om te juichen hebben wij niet, maar ons geloof en ons vertrouwen zijn even diep gebleven. En zo staan wij ook op deze Eerste Mei ongeschokt naast de mannen en vrouwen, die met ons strijden voor de opgang van de arbeidersklasse uit het duister naar het licht. Nu zie je eens, waartoe bespiegelingen over de schoonmaak je kunnen voeren. Ik zou ook nog wel iets kunnen zeggen over bedompte geesten, voor wie een grote schoonmaak geen weelde zou zijn. Want het zijnde bekrompenen van hart, die de vooruitgang tègenhouden. Maar als ik daarover begin, ben ik nog in geen uur klaar. Daarom zal ik je dat maar besparen. Hartelijk gegroet van je zus Ans

Een uitneembare brug Dicht bij Davos, het bekende bergoord in Zwitserland, is een van de merkwaardigste bruggen inde wereld. Inde vorige herfst is zij afgebroken en eerstdaags wordt zij weer opgebouwd. Dit afbreken en weer opbouwen vindt ieder jaar plaats. De Zwitsers doen dat natuurlijk niet, om te laten zien, dat zij zulke knappe bruggenbouwers zijn. Maar zij hebben met de brug, die over de Steffenbach loopt, de ervaring opgedaan, inde tijd, toen de brug nog niet uitneembaar was, dat zij inde winter verdween. Inde zomer wordt de spoorlijn over deze brug druk gebruikt voor passagiersvervoer, maar inde winter is er geen verkeer. Wanneer men in het voorjaar de lijn weer wilde openen, was de brug er niet meer. De lawines, die met de lentedooi veelvuldig hier voorkomen, lieten van de brug niets over. De Zwitsers waren van mening, dat die jaarlijkse vernieling niet langer kon worden ge-

tolereerd en de ingenieurs slaagden erin, om een brug te ontwerpen, die ’s winters kan worden opgeborgen. Het is de enige uitneembare spoorbrug inde wereld en zij is zo eenvoudig geconstrueerd, dat zij kan worden weggenomen en opnieuw geplaatst door zeven man. Niettegenstaande haar uitneembaarheid biedt zij het maximum van vereiste veiligheid. Twee Iconingen voor één troon In Porto Novo, in Frans West-Afrika (Dahomey) bevinden zich twee inlandse koningen, De ene regeert alleen overdag, de andere uitsluitend ’s nachts. De dag-koning verlaat alleen overdag zijn „paleis”, terwijl de nacht-koning alleen ’s nachts uitgaat. Op deze manier kunnen zij elkaar nooit ontmoeten en zo ontkomen ze aan de oplossing van het moeilijke vraagstuk, wie van hun beiden den andere het eerst moet groeten.

„Want een echte vrouw heet nu eenmaal dol te zijn op de schoonmaak.”

Manus Mikketik en het baksel van Mina Mikketik-Menie

Sluiten