Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HERENIGING DER NEDERLANDSE ARREIDERS Nieuwe sociale orde voor alle werkenden wordt verwezenlijkt.

Ineen op 8 September te Amsterdam gehouden bijeenkomst van het Nederlands Verbond van Vakverenigingen, waartoe alle hoofdbesturen van aangesloten vakverenigingen waren opgeroepen, heeft Commissaris Woudenberg een uiteenzetting gegeven van de gebeurtenissen bij het Ned. Verbond van Vakverenigingen, over de oorzaken, welke dit ingrijpen noodzakelijk maakten en de gevolgen, welke uit dit ingrijpen zijn voortgevloeid. Daarnaast zette Commissaris Woudenberg uitvoerig uiteen langs welke wegen gewandeld zal moeten worden om tot een nieuwe sociale orde te komen, welke de herenigipg der Nederlandse arbeiders verzekert. De Commissaris zette uiteen, dat de genomen maatregelen noodzakelijk waren, teneinde de nieuw te scheppen vormen inde organisatie te kunnen consolideren. Spreker heeft de hem opgedragen taak aanvaard in het welbegrepen belang der Nederlandse arbeiders en wil met alle krachten medewerken aan nieuwe welvaart, aan de verheffing van de werkers inde nieuwe Europese orde, met werkelijkheidszin en inachtneming van de gewijzigde verhoudingen, gedreven door zijn liefde voor het volk en gedragen door de socialistische idealen. Voor een ieder, die bereid is op deze basis mee te werken, dient inde eerste plaats echter duidelijk te zijn, dat op 10 Mei een periode beslissend is afgesloten en wie ook inde vakbeweging wil medewerken moet' zoveel werkelijkheidszin hebben, dat hij inziet, dat de wapensuccessen van Duitsland of liever de nederlaag van de plutocratieën – de oude orde hebben omvergeworpen en ook ons economisch en sociale leven in nieuwe banen worden geleid. Deze grote oorlog is een revolutie, waarin de jonge bruisende volkskracht, steunende op de arbeid, de kluisters afwerpt en triumfeert over de heersende machten, die met hun oude afgeleefde krachten steunen op een stelsel, dat we kapitalisme noemen. Regeren is vooruit zien. De geschiedenis is anders geschreven dan door velen was verwacht en het besef dringt langzamerhand meer door, dat het anders zal moeten, dat er eenheid en concentratie moet komen. Het is echter logisch en het ligt inde natuur der dingen, dat diegenen, die ook voor de oorlog het juiste inzicht en geloof hadden inde ontwikkeling der historisch aan de orde zijnde krachten, de leidende en betrouwbaarste figuren zulen zijn inde opbouw op alle fronten van de nieuwe werkgemeenschap, waarin ook de vakbeweging zijn juiste plaats moet hebben. De juiste houding. Op grond van het feit, dat wij een oorlog hebben verloren en een bezet gebied zijn geworden, hebben wij als Nederlanders de keuze tussen loyaliteit, medewerking, samenwerking of bewuste tegenwerking en ondermijning. Er is maar een juist standpunt, dat door alle Nederlandse instanties en ook de vakbeweging is ingenomen; de loyale medewerking en samenwerking niet alleen met de bezetting, maar verderstrekkend tussen Nederland en Duitsland, tussen het Nederlandse en het Duitse volk. Daarom vraagt de nieuw geboren toestand de sociale en economische oriëntering naar en op Duitsland, dat reeds thans het vasteland van Europa beheerst. Het heeft geen zin om thans nog te jammeren om terugkeer tot het oude, want een 10e Mei mag en zal nooit meer terugkeren. Hoe het lot zich ook wenden en keren mag, een oorlog tussen onze broedervolkeren moet voorgoed tot het verleden behoren. Dat is de wens van den Rijkscommissaris, dat is de wens van Duitsland, dat is de wens van het Duitse volk! Het voorkomen vaneen dergelijke herhaling kan op verschillende manieren bereikt worden. Het kan door de instelling vaneen Gouvernement als Polen, een Protectoraat als Slowakije, of enige andere vorm, waarop onze zelfstandigheid een einde neemt, doch wij mogen ons gelukkig prijzen dat de Rijkscommissaris een andere weg kiest, de weg van vriendschap en rede. Daarop hebben wij recht, omdat wij geen Polen zijn en ook geen Slowaken, maar een cultuurvolk, een volk, dat zijn toekomstige plaats in het nieuwe door Duitsland geleide Europa zal

willen innemen, dat door dezelfde belangen aan dat nieuwe Europa zal zijn gehecht, en vöoral ook omdat dit Duitse volk ons inden bloede zo na staat. Nederland kan en mag nimmer meer de springplank worden voor Engeland, d.w.z. het wereldkapitalisme. De taak van de vakorganisatie. Komende tot de taak van de vakorganisatie, zeide spreker, dat de medewerking van de vakorganisatie loyaal moét zijn, actief bezield met de strijdbare wil naar een betere toekomst voor den arbeider en positief inde richting van het nieuwe groeiende Europa, in het besef en de erkenning, dat daarin het belang der Nederlandse arbeiders ligt. In het algemeen is tot een dergelijke loyale samenwerking bereidheid bij de meeste hoofdbestuurders gevonden; er waren er echter onder de bestuurders, die krachtens hun belast verleden of om andere redenen, die waarborg niet konden geven, dat wil zeggen, het volstrekt nodige vertrouwen niet konden geven. Het is nu eenmaal zo, dat men de consequenties van elke uiting, elke houding, elk standpunt, heeft te aanvaarden. Uit iedere nederlaag, uit iedere overwinning, vloeien consequenties voort, die noodzakelijk en logisch zijn. Als b.v. de voorzitter van het N.V.V. op een internationaal congres te Parijs nog niet lang geleden (reeds inde oorlog) verklaarde, dat de Nederlandse arbeiders aan de zijde stonden der westerse plutocratieën, dan schaarde hij de Nederlandse arbeiders dus in slagorde tegen Duitsland. Het is begrijpelijk, dat aan een dergelijk optreden, dat oorlogvoering betekent, bij een nederlaag consequenties vastzitten. Ook hier moet men de verantwoordelijkheid dragen van zijn woorden en daden. Deze voorzitter, die zelfs nu nog zijn salaris ontvangt, kan hoogstens de edelmoedigheid van de Duitse bezetting prijzen..Ware de geestesgesteldheid, zoals ook bedoelde voorzitter die toonde, niet zo stelselmatig door regering en pers in ons volk gedruppeld, dan ware de oorlog, zoals die thans ons volk getroffen heeft, zeker achterwege gebleven. De weinig fraaie wijze waarop 5 millioen naar Engeland is gebracht van het vermogen der vakbonden, toont intussen de stemming en de gezindheid, die weinig waarborg biedt voor de toekomstige loyale, actieve, positieve samenwerking in vriendschap met Duitsland. Het was daarom noodzakelijk, dat enkele personen zich uit de vakbeweging moesten terugtrekken, teneinde de vakorganisatie zelf te kunnen handhaven en haar doel nader te kunnen bereiken. Toen spreker in functie trad, heeft hij er naar gestreefd zoveel mogelijk de beproefde krachten op hun plaatsen te laten. Alleen waar noodzakelijk de plaats door hem moest worden bezet, heeft hij mannen aangesteld, die krachtens hun levensgang en verleden de waarborgen, die vereist zijn, in zich dragen. Men kan niet zeggen, dat gezien het aantal personen inde hoofdbesturen willekeurig is ingegrepen. Een aantal van 28 op de ruim 300 zegt voldoende! Deze tijd echter zo vervolgde Commissaris Woudenberg zal veel van ons vergen en kan niet verdragen dat er met personen geëxperimenteerd wordt. Het ligt dan ook niet inde bedoeling, zolang ieder hier inderdaad loyaal, actief en positief medewerkt, nog verder maatregelen te, nemen of nog een van de thans zitting hebbende hoofdbestuurders van hun ambt te ontheffen, met de thans gegeven ontslagen zijn alle noodzakelijke ontheffingen geschied. Spreker zette vervolgens uiteen hoe voor de arbeidende bevolking een tijdwende is aangebroken. Het licht van de nieuwe tijd daarvan zal hij, die met zijn geest aan het verleden geklonken blijft, niet zien. In deze nieuwe tijd zal het N.V.V. inde vakbeweging geenszins het stiefkind zijn. Met waardering maakte de Commissaris vervolgens gewag van de inrichting en in het algemeen ook de wijze van administratie van de organ en van het N.V.V. Het dwingt respect af, dat meestentijds zeer eenvoudige personen dit

tot stand hebben kunnen brengen en in stand hebben kunnen houden. Het ligt dan ook niet aan het mensenmateriaal en niet aan het gebrek aan toewijding en overgave, maar aan de heersende gedachtengang uit de voor-oorlogse tijd, dat de vakbeweging geen grotere machtsontplooiing en eenheid tot stand heeft kunnen brengen. De noodzaak van eenheid. Deze eenheid, waarnaar door allen is gestreefd, is noodzakelijk inde vakbeweging om de juiste plaats van den arbeider inde maatschappij te bereiken. In verband met deze noodzakelijke eenheid is het toe te juichen, dat bereids fusie tussen N.V.V. en N.V.C. tot stand kwam, terwijl anderzijds door maatregelen, regelende de verhoudingen tussen kop-organisaties en aangesloten bonden, en interne maatregelen een meer productief werken zowel naar binnen als naar buiten mogelijk is geworden. Juist dit sterker maken van het N.V.V. is het grondbeginsel van alle tot op heden getroffen maatregelen. Deze maatregelen, zowel als de buitengewone belangstelling van de bezettende overheid voor het N.V.V. zijn waarborgen voor de toekomst van het N.V.V., een bewijs, dat deze organisatie als het ware het fundament is voor wat er verder op het gebied der vakbeweging zal worden gebouwd. Op het moment, dat dit volkomen doordringt en begrepen wordt, zal ieder weldenkend vakbestuurder juichen, dat dooreen schok van buiten aan de verstarring een einde is gekomen, en dat zich, op de weg naar eenheid en socialisme, perspectieven openen, waarvan de laatste j aren zelfs niet is gedroomd. Spreker was er van overtuigd, dat de tijd niet meer ver is, dat de welwillende en weldenkende arbeider en vakbondsbestuurder dankbaar zullen zijn, dat door het vertrouwen, dat de Rijkscommissaris hem heeft geschonken, de mogelijkheid voor het N.V.V. is geboden, niet alleen om voort te bestaan, maar om te komen tot grote bloei waardoor oude reeds gedoofde verlangens in ons weer gaan leven, en tot werkelijkheid zullen ivorden. De Commissaris richtte vervolgens een meer persoonlijk woord tot alle aanwezige hoofdbestuurders en verklaarde, dat hij in goede harmoniesamenwerking wil bereiken en zich met kracht zou verzetten tegen iedere aanval van andere zijde. De organisatie, zowel als de bestuurders zullen niet vogelvrij zijn en ongepaste aanvallen, van welke kant ook, zullen afgeweerd worden. Na in het kort nog uiteengezet te hebben hoe ook door verdere concentratie de eenheid inde Nederlandse vakbeweging dient te worden verkregen, besloot spreker zijn rede met de conclusie, dat de-tijd voor een nieuwe sociale orde, nieuwe economische opvattingen, is aangebroken en persoonlijke belangen dienen te wijken om voor deze tijd ruim baan te maken. (Persdienst N.V.V.) Gemiste vacantiebons (I.B.) Bij de gedemobiliseerden, die niet bij de Opbouwdienst zijn ingedeeld, en te wier aanzien gedurende hun verblijf in werkelijke dienst kostwinnersvergoeding werd genoten, is een aantal bouwarbeiders (waaronder ook leden van onze Bond, zoals de loodgieters, electriciens) aan wie, waren zij in het vrije bedrijf in hun vak werkzaam geweest, vacantiebons zouden zijn uitgereikt. Zij, die door hun verblijf in werkelijke dienst deze vacantiebons missen, zullen, althans indien zij over de vacantieweek geen kasuitkering hebben ontvangen of in steun of werkverruiming waren opgenomen, door tussenkomst van hun burgemeester schadeloos worden gesteld door toekenning vaneen vergoeding. Leden, die dus vacantiebonnen gemist hebben en daarvoor inde vacantieweek niets inde plaats hadden, kunnen zich te dien aanzien het beste over de schijf van het afdelingsbestuur tot hun burgemeester wenden.

Sluiten