is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijd en taak; religieus-socialistisch weekblad, jrg 37, 1939, no 50, 23-09-1939

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De wereld van nu

Bespiegelingen voor deze tijd

De feiten van dit ogenblik kan men ook op afstand pogen te zien en dan zijn wellicht deze overwegingen nuttig, die we in een emigrantenblad vonden:

Elke waarheid heeft een profetisch karakter, reeds daarom alleen, wijl een waarheid voor aiie tijden geldt, dus ook voor de toekomst. Maar we denken nog aan iets anders, wanneer we waarheden bedoelen, welke verbonden zijn met de zin van het leven. Het zijn die waarheden, welke heersend ons zedelijk willen richten. Het zijn de levenswaarden in hun verscheidene gradaties. Als zich ergens een leven op de zedelijke waardering grondvest, dan komen vanzelf allerlei practische eisen aan de orde. Men kan bij een moreel-hoogstaand mens gemakkelijk een reeks van vruchten opnoemen, die in hem krachtens de waarheid tot rijpheid komen. Men kan profeteren, dat zo’n mens niet zal stelen, niet zal moorden, en dat hij zijn erewoord niet zal breken. Als een gehele volksgemeenschap door de idee van het zedelijk goede bewogen wordt, dan kan men over dat land ook de koenste profetieën wagen. Zo’n volk zal een schone zin van liefde en gerechtigheid ontwikkelen, het zal in het samenleven der volkeren een volk des vredes zijn. Omgekeerd is het duidelijk, dat daar, waar de richting van het leven op valse beginselen, derhalve op de verloochening van de waarheid wordt gebaseerd, geen heiligen gedijen, maar tuchthuisboeven. Ja, de waarheid heeft een profetisch karakter en iedereen, die het menselijk handelen in de spiegel der waarheid beschouwt, kan heel ver in de toekomst zien

Lichtenberg schreef in de 18e eeuw:

„Veronderstel, dat men op een ver eiland een volk aantrof, bij wie uit alle huizen scherp geladen geweren staken en waar men altijd ’s nachts de wacht hield wat zou de reiziger dan anders denken kunnen, dan dat het hele eiland door rovers bewoond werd. Hij zou zijn patronentas nazien, en ijiings elders beenvuren.”

Big business De zaken gaan goed (Tekening van Arthur Stad.'er uit „1914-?"

Wil men nationaal-socialisme en bolsjewisme op één noemer brengen, laat men dan voortaan spreken van terroristisch collectivisme Dit begrip kan daarom zo verhelderend werken, omdat het tegengesteld begrippenpaar persoonlijkheid en vrijheid is.

Laat men niet van een heilige kruistocht spreken, maar door de leidende staatslieden der democratieën en door hun volken is heel dit oorlogsgebeuren onder het veldteken der ideën gesteld. Zolang het Bolsjewisme het „vredesfront” van binnen aantastte, was dat veel moellijker. Maar nu Nazisme en Bolsjewisme zich ook politiek verenigd hebben, kon men eerlijk en ondubbelzinnig de idealen van vrijheid en persoonlijkheid uitdragen, en daarom ook grote offers brengen. Dit is, onder zedelijk oogpunt, de belangrijkste ontwikkeling

Wij voegen er aan toe, dat dan nog altijd de strengste controle gevorderd is op lieden, die onder deze vlag opmarcheren. Als in Christus’ tijd sjacheraars in de tempel zaken konden doen, dan zeker vandaag aan een oorlogsfront, waar idealisten hun leven wagen, maar kapitalisten goede zaken pogen te maken en mensenlevens opvorderen ter bescherming van een brandkast.

Mein Kampf

De lectuur van dit boek blijkt griezelig-interessant te zijn. Voor deze keer citeren we:

~Een Leider, die het piatform van zijn algemene wereldbeschouwing veriaten moet, wijl als onjuist erkend, handelt slechts dan fatsoenlijk, wanneer hij bereid is, uit de'erkenning van zijn tot nu toe gebrekkig inzicht de laatste consequenties te trekken. Hij moet in zo’n geval minstens de openbare uitoefening van zijn politieke loopbaan staken. Want, omdat hij al eenmaal tot dwaling verviel op het terrein der fundamentele inzichten, is de mogelijkheid ook voor een tweede keer niet uitgesloten. In geen geval heeft zo iemand nog het recht voortaan het vertrouwen van zijn medeburgers op te vorderen.

Hoe weinig men zich tegenwoordig ook van een dergelijke fatsoensregel aantrekt, bewijst slechts de algemene verworpenheid van de bende, die zich tegenwoordig geroepen voelt politiek te beoefenen.”

(„Mein Kampf”, p. 73.) Het wachten is nu op het trekken van de iaatste consequenties.

Zinvolle ceremonie

Uit Riga verneemt men, dat reizigers uit Moskou enige details meebrachten, die tot nu toe niet bekend waren. Toen Herr von Ribbentrop in Moskou vertoefde, bezocht hij in gezelschap van Molotov het mausoleum van Lenin. Herr von Ribbentrop heeft zich gebogen en met de Hitlergroet gegroet. („De Figaro”, 1 September.)

De Paus zwijgt

Bij de opening van het congres van „Modern Churchman” te Cambridge, heeft Sir Cyrii Norwood o.a. gezegd:

~Wat iemand verwacht zou hebben in het aanschijn van deze gevaren is, dat een oproen tot weerstand zou uitgegaan zijn van de hoofden van alle Christelijke gemeenschappen en dat het Vaticaan samen met Canterbury en met al de vrije Kerken getuigenis af zou leggen, dat de centrale citadel der Mensheid in gevaar is.”

De katholieke bladen in Engeland hebben hier vinnig op geantwoord, dat de Paus zeker ook een verbond met de Bolsjewieken had moeten sluiten, zoals Engeland gepoogd heeft. (Hoe langer hoe meer blijkt uit de Roomse bladen, dat de geheime Vaticaanse diplomatie dit pogen met alle middelen heeft tegengegaan en speciaal Polen heeft gestijfd in zijn weerzin tegen Rusland.)

Dr. Norwood vervolgde: „Het mag dan schijnen dat de Roomse Kerk een sterke positie heeft in Italië en in Spanje, maar die positie is ondermijnd. Geen klaroengeschal gaat uit van het Vaticaan. Overal is nationalisme ster – ker dan Christendom.”

En hiermee heeft de genoemde spreker inderdaad een der redenen aangewezen, waarom de Kerken, speciaal de Roomse zwegen. Erg con-

sequent overigens kunnen we dan niet vinden, dat op een andere plaats van zijn speech hij over de Kerk van Engeland aldus sprak:

~De Kerk was de natie, gezien van uit het religieuze standpunt en was daarmee voldoende gerechtvaardigd. Ze werd bestuurd door het parlement en zijn hoogste Rechtbank was de Judicial Committee of the privy Council. Op de dag, dat de Kerk zich los zou maken van deze controle, zou ze ophouden nationaal en alomvattend („comprehensive”) te zijn. Het zou niet meer dan een secte wezen. De Kerk is daarom nationaal!”

Maar toen hij betoogde, dat de Kerken nu zwegen, weet hij het aan het nationalisme.

Werk van het propaganda-ministerie

In een Zweedse krant „Dagens Nyheter”, aldus „Le Jour-Echo de Paris” heeft een uitvoerige reportage gestaan van een journaliste, die juist uit Duitsland komt. We vatten samen: 10. Er gaan geruchten over een revolutie in Frankrijk.

20. Men zegt, dat de Franse soldaten een boodschap hebben gezonden aan de Duitse om niet te schieten en dat het Komintern de Franse arbeidende klasse bewerkt om geen vijandelijkheden te openen tegen het Reich. 30. Sedert het pact met Hitler is het bestuur van de Sovjetstaten niet meer communistisch.

Men ziet het; Dr. Goebbels blijft actief; ofschoon de man dezer dagen zijn pret wel op kon, nu hem van alle kanten verweten wordt, dat hij milliarden goud-marken verkwist heeft aan een propaganda in landen, die vandaag uitgesproken vijandig staan tegenover Duitsland.

Dat Egjrpte, Irak en Zuid-Afrika in ooriog zijn gegaan, beschouwt men als een zeer ernstige tegenslag voor Dr. Goebbels en zijn propagandadienst, wijl immers zijn knapste medewerkers juist reeds sedert lange ttld in deze landen zeer actief gebruikt zijn.

Een koloniaal leger?

Een uiterst pijnlijk vraagstuk vinden wii aangesneden iii een Duits tijdschrift. Om misverstand te vermijden, laat ons er snel aan