is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijd en taak; religieus-socialistisch weekblad, jrg 44, 1946, no 41, 13-07-1946

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aan God behoort de aarde en haar volheid. Psalm 24:1

Tijd en Taak

ZATERDAG 13 JULI 1946 _ No. 4!

ONAFHANKELIJK WEEKBLAD VOOR EVANGELIE EN SOCIALISME

ONDER REDACTIE VAN Dr.W. BANNING EN Ds. J. J. BUSKES Jr. ADRES DER REDACfiE: HEKELVELD 15, AMSTERDAM-CENTR.

VERSCHIJNT VIJFTIG MAAL PER JAAR – 44ste JAARGANG VAN DE BLIJDE WERELD

ABONNEMENT BIJ VOORUITBETALING PER JAAR ƒB.OO, HALFJAAR ƒ4.25, KWARTAAL ƒ 2.30 PLUS ƒ 0.15 INCASSO. LOSSE NUMMERS ƒ0.15 POSTGIRO 21876 GEMEENTE GIRO V 4500 ADMINISTRATIE: N.V. DE ARBEIDERSPERS, HEKELVELD 15, AMSTERDAM-CENTRUM

De Stem des Volks

Ik zet, betrekkelijk willekeurig, een paar uitingen die mij dezer dagen troffen, naast elkaar. Eerst een brief van een nog jongen arbeider van + 30 jaar, die door ziekte met eeft kunnen stemmen, die wel op de .V. . .zou hebben gestemd, maar zich toch zeer onbehaaglijk voelt: „Toen ik 17 jaar was, ben ik, komende uit een nietsocialistisch gezin, in aanraking gekomen met de arbeidersbeweging en tot het uitbrekep van de oorlog heb ik er met hart en ziel m gewerkt. Ik heb geprobeerd inzicht te krijgen inde maatschappelijke verhoudmgen en heb voorzover mij mogelijk was aan de scholing meegedaan, en er toch wel iets opgestoken. Maar ondanks dit alles ben ik toch als de meeste arbeiders gevoelssocialist. En dit gevoel zegt mij, dat er in de P. V. d A. geen plaats voor mij is. Het wPiïf welks verhouding ik vrees: het grote aangemaakt, dat de ITvoerat S Daar komt Lfw t''"" hm . Daar komt het wantrouwen in de leiorérlchTkrmlken”'"" H' van df nartii . . ’ .. propa- Sden r t t daden zijn, die spreken tot de "" het verwezenlijkt zou worden, de arbeiders opditgebiedhebbendesociahstischemimsmT heen f Tn Tn gel met 5 van een gezin met 5 kinderen, die door langdurige ziekie uitgetrokken zijn van de ziektewet, krijgen een ondersteuning van f9l r?-- <--11 , ƒ . per week. Zij stikken van de zorgen. Zatn “ r” voeaLreveneens ten Dropte v t, ° arroereZe L ditTeLrt f““ tuberculose. En dit gebeurt onder een

socialistischen minister van sociale zaken.” Daarnaast een aanhaling uit een artikel dat wij niet konden plaatsen, maar waarin toch waardevolle opmerkingen staan. De schr. merkt op, dat de regering-Schermerhorn niet getapt was bij een groot deel van het Nederlandse volk, dat in het oordeel ook vervloekingen zijn gemengd, en zegt dan: „Laat ons proberen, ook vloeken te verstaan. De eerste zorg van het werkende volk gaat naar het gezin. De kinderen, ze zijn het spilletje waar alles om draait. Een paar nieuwe stappertjes, een jasje, een fleurig jurkje. Een boterham met iets, een bekertje melk. Voor vader een hartigheidje. Voor moeder een schepje suiker in de thee. Voor opoe een beschuitje. Kleine dingen van alle dag, ze zijn de fleur van het arbeidersleven. En nu moet men eerlijk durven bekennen, dat van deze fleur weimg te bespeuren valt. Het voedselpakket is er met beter op geworden, nog steeds geval besmeerd met ’n likje jam Nog – de textielvoorziening hopeloos '''' eenvoudig geluk, na vijf jaar zware zorg. En het vraagt ook gen tegemoet wil komen. Deed de vorige met getwijfeld aan haar goede gezindheid, deze gezindheid over te dragen op de masproletarisch Ü''’ waarachtige volksregering haar werk ten volle kan verrichten.

Beide uitingen geven aanleiding genoeg r ta„tteKe„inge„. Maar éer * ''olledig recht doen “ dlMraltklng wordt gebracht. We mogen de waarheid daarvan

ook nog wel uitbreiden. Niet alleen de socialistische beweging, niet alleen een socialistische regering, maar elke regering behoort zeker in een democratie zich ten diepste verantwoordelijk te weten voor de noden der brede volksmassa en dus aandachtig en met bewogenheid te luisteren naar de stem des volks.

Nu ben ik er diep van overtuigd, dat het niet „alweer een probleem van een intellectueel” is, wanneer ik daarbij opmerk: de vraag is echter welke waarde men aan de stem des volks toekent en hoe men haar beantwoordt. Hitler en Mussolini hebben het op hun wijze óók gedaan, en zo het verbijsterend knappe stuk klaar gespeeld om de massa te knevelen en haar te doen juichen om haar boeien. Men kan óok zeggen: de massa-democratie waarin wij nu eenmaal leven, eist een vergaande medezeggenschap der massa, zowel in binnenals buitenlandse aangelegenheden: er kan nu eenmaal niet meer over het volk worden beslist, zonder dat het volk meespreekt. Menigeen zal aan deze politieke motivering reeds genoeg hebben. Naar mijn mening is hij echter oppervlakkig en gevaarlijk, in wezen opportunistisch. Het Evangelie geeft een volkomen andere opvatting: Christus gaat in volstrekte solidariteit leven met„den gewonen man”, defte midden van de wereld en haar nood, om de heilige wil van God duidelijk te maken, de mens te bevrijvan het Koninkrijk aan te kondigen, en op te roepen tot bekéring. Anders gezegd: de diepste liefde tot „den gewonen man” is voistrekte solidariteit – maar tevens het besliste critisch beginsel voelen van dien gewonen man. Nog anders- nooit mag solidariteit met den arbeider ontbreken: maar ook: nooit mag denken en voelen van dien arbeider het kenmerk der waarheid zijn. „De stem des volks” moet worden gehoord, in oprechte solidariteit en bewo oprecnte solidariteit en bewo~ de Stem van God.

Eerst nu ik dit gezegd heb komt hoon ae weg vr« ,oo?c~aan«e„r gen. die géén geschoolmeester of gecritigaster van een Intellectueel sljn. cLover volgende week nader W B