is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijd en taak; religieus-socialistisch weekblad, jrg 47, 1949, no 20, 12-02-1949

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

krachtig-dwingende met het eerbiedig vrij-laten, dat inhaerent is aan alle waarachtig geloofsleven.

Door deze mensen, en velen om hen, kreeg de A.G. haar gestalte.

De huizen verrezen: Bentveld, Kortehemmen. Jonge werklozen dronken weken lang het klimaat van de A.G. in. Hoe het hen vormde, weet niemand. Vermoeide vrouwen vonden er rust en een open hart. Werklozen, met hun grimmigheid en verslagenheid voelden een uitgestoken hand. Jonge onderwijzers werden getild uit de beklemming van hun opleiding. Totdat de oorlog alles stil legde. Vandalen betrokken de huizen en hoonden hun bestemming.

Moeizaam herstelde zich het werk daarna. In Nederland werd zichtbaar, dat de A.G. niet vruchteloos gewerkt had. De Partij van de Arbeid is ondenkbaar zonder het voorbereidend werk van zoveel jaren in Bentveld. Als Duitse socialisten vragen, hoe het in Nederland mogelijk was, als Belgische socialisten ongelovig kijken naar het feit dat het Nederlandse socialisme een nieuw gezicht kreeg, dan komt dat, omdat zij het werk van de A.G. niet kennen. Nergens in Nederland is zo geduldig, zo met verre visie heen-gedacht naar een nieuw socialisme, als in Bentveld.

En ook de Nederlandse kerk, In het bijzonder In de Hervormde kerk ziet men sporen van dit werk. Hier Is de , stof onnoemelijk veel weerbarstiger, omdat traditie taal Is en geestelijke verschuivingen langzaam gaan. Maar dat de Hervormde Kerk thans vormen tracht te vinden voor het sociale getuigen, dat zij het actieve belijden gaat stellen boven het erkennen van de belijdenisgeschriften, Is mede het werk van Banning en zijn werk Is niet denkbaar zonder de A.G., zonder de vorming, die hij daar, al vormende, ontving.

Maar Is de A.G. In die dertig jaren dezelfde gebleven?

Naar methode wel. Naar blikrichting niet. Men doet goed de richtlijnen van de A.G. van 1939 te leggen naast die van 1947. „Wij trachtefi te verstaan, wat ons het Evangelie van Jezus Christus te zeggen heeft” staat er nu, en dat stond er toen niet. Het woord „rellgleus-soclallsme” zal men echter nu niet meer vinden. D.w.z.: de bijbel Is meer In het centrum gekomen en elke zweem van het streven naar een eigen „richting”, een eigen godsdienstige kring Is tegengegaan. De A.G. Is open én meer gericht geworden.

Bovendien Is het merkwaardig, dat sinds de oorlog de bezoekers der conferenties een ander beeld gaan vertonen. Waren de deelnemers vóór de oorlog voor ongeveer 2/3 vrouwen, thans Is het half-om-half. Bovendien Is de leeftijdsgrens aanzienlijk gedaald. De gemiddelde leeftijd ligt omstreeks 35 jaar.

De A.G., gedragen door een handjevol leden thans even meer dan 500 heeft het vermogen gehad, duizenden tot zich te trekken en lets mee te geven. Zij ontvingen In leder geval een herinnering aan gesprekken en discussies van zulk een openheid, zulk een verlangen naar waarheid en waarachtigheid, dat de sporen nimmer geheel verdwijnen. Misschien hebben zij mogen ontdekken, dat het sporen zijn van Gods liefde.

Het Is dienend werk geweest, In onbaatzuchtigheid verricht. Het Is werk van de lange baan. En daarom gaan wij verder. Want dertig jaren zijn kort, zéér kort In de geschiedenis der geestelijke bewegingen. Dat te weten maakt taal, rustig en blij.

L. H. RUITENBERG

J. H. Leopold (1865 1925) woonde te Rotterdam, waar hij leraar aan het Gymnasium was. Het machtige gedicht Cheops beeldt uit hoe de grote Pharao na zijn aards verscheiden zijn weg zoekt door de oneindigheid. (Hierop zinspeelt dus het eerste „Kwatrijn”).

Heel Rotterdam, zijn huizen en zijn kaden, Bestond voor mij bij Leopolds genade.

Ik zag een kind hem in de avondstad Als Cheops door de sterrentuinen waden.

De uitgebrande stad blijft hem herhalen. Ik zag zijn voetstap om de puinen dwalen;

Om de doorschoten toren waait zijn stem, De driftige stroom schrijft zijn initialen.

Ida G. M. Gerhardt

Uit de weldra verschijnende bundel „Kwatrijnen in opdracht” (uitgave De Bezige Bij, Amsterdam.)