is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijd en taak; religieus-socialistisch weekblad, jrg 48, 1950, no 39, 01-07-1950

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

krachtig verzet. Gedachtig de ervaring die men met een zwakke houding en „appeasement” heeft opgedaan tegenover Hitler, is dit begrijpelijk. Het staat als een paal boven water, dat Korea niet het einde is van het Russische gewroet, evenmin als het het begin is. Om maar op te noemen, ongeveer in volgorde van „urgentie”: Tibeth, Indo-China, Siam, Birma...; in Europa: Berlijn en Duitsland, Joegoslavië... Deze lijst die gemakkelijk veriengd kan worden, want de Sowjet-Unie streeft onverbiddelijk naar communistische wereldheerschappij vormt een beschuldiging aan het adres van Rusland. Zij is evenzeer een beschuldiging voor het Westen. Immers, in al deze gebieden is een aanval mogelijk, ondanks Westers beheer en Westerse steun, ondanks pogingen tot Westerse democratie. Het dramatische gebeuren in Korea is, nuttig, voorzover hierdoor het Westen opnieuw oog kan krijgen voor de ernstige gebreken in zijn beleid ten aanzien van de minder ontwikkelde landen. Rusland maakt gebruik van zijn bondgenoten-communisten. Laten wij beseffen, dat deze bondgenoten alleen waarde hebben als zij aanzien genieten in hun land; laten wij beseffen, dat deze door Rusland bevolen avonturen alleen mogelijk zijn, omdat de betrokken communisten blijk geven de gebieden die onder hun invloed staan, goed te kunnen beheren althans aanmerkelijk beter dan hun tegen-

Men kan roepen, dat de handschoen Korea opgenomen moet worden, dat men door een krachtige, besliste tegenstand de Russen de lust tot verdere acties moet ontnemen. Natuurlijk, dit is van het grootste belang. Maar Rusland houdt men er niet mee tegen. De Russen zullen hun activiteit haar elders verplaatsen, maar afschrikken kan men hen moeilijk. De enige manier om het communisme te overtroeven is in de gevaarlijke landen welvaart te brengen, door sociale en economische hervormingen, door vergaande steun.

Wat Korea betreft, heeft het Westen de bus gemist. Lange tijd is Zuid-Korea onder beheer van de Amerikaanse troepen geweest. Er zijn mogelijkheden te over geweest om van Zuid-Korea een gezond en sterk land te maken. Maar uit angst voor het Noordelijke communisme, is in Zuid-Korea de macht gegeven aan politici van zeer bedenkelijk gehalte, die wel is waar vijanden van het communisme waren, maar daarmee is dan ook al alles gezegd. Korea geeft in het klein dezelfde mislukking te zien als China in het groot.

De beste manier om het naar wereldheerschappij strevende communisme de voet dwars te zetten, is het te overtroeven, voornamelijk met welvaart. Het is goed zich duidelijk te realiseren, dat het de onontwikkelde volken in de eerste plaats om welvaart gaat moet gaan. Want hun toch veelal ontstellende armoede maakt van het verwerven van meer welvaart een eerste, alles overheersend levensdoel. De simpele en eigenlijk geheel voor de hand

legende maav«fu au de landhervorming, die in de door de communisten beheerste gebieden onmiddellijk een feit werd, is een betere propaganda en een veiliger steunverzekering dan de schijndemocratie, die het Westen aanbiedt. Schijndemocratie, omdat de maatschappelijke structuur van de betrokken samenlevingen niet tegelijk met de politieke bestuursvorm gewijzigd werd, zodat de meeste mogelijkheden voor een normale functionnering van de democratie bleven ontbreken. Politieke democratie heeft voor de achterlijke volken geen zin, als deze niet hecht wordt gekoppeld aan economische democratie. Dit verklaart het succes van de „volksdemocratie”, die de indruk van een economische en sociale revolutie geeft. De Sowjetünie weet, dat de vraag of er meer welvaart komt voor het volk, allesbeheersend Is. Zij hwidelt naar dit materialistische ideaal en met veel succes, dat kan niet worden ontkend.

De Sowjet-Unie weet tegelijk heel goed, misschien beter dan veie Westerse politici, dat de enige kans om de genoemde gebieden gehel of gedeeltelijk te behouden voor het Westen ligt in een snelle en grondige sociale, economische en politieke hervormingsbeweging. Drie jaar geleden was in dit opzicht veel mogelijk geweest. Het behoeft niet te verbazen als het communisme nu alles op alles zal zetten om elke poging van het Westen in deze richting door het scheppen van groter wanorde en feller tegenstellingen te verijdelen.

Het mes snijdt aan twee kanten voor de communisten. Deze actie in Korea, die misschien op een langdurige, kostbare strijd uitloopt, vermoedelijk echter op de volkomen nederlaag van Zuid-Korea in de naaste toekomst, brengt de mislukte Azia-

tische politiek opnieuw in discussie in Amerika. Zoals men weet, wordt van Republikeinse zijde felle critiek geoefend op de zgn. geringe tegenstand van de regering tegen het communisme. Dat er geen verdere steun aan Tsjang Kal Tsjek gegeven is, is het schandaal van het jaar. In deze kringen bestaat geen enkel besef voor het belang van sociale en economische werkzaamheid ten gunste van de Aziatische landen. Het is vooral de invloed geweest van deze provinciaalse bekrompenheid, die heel vaak haar merkteken op het Amerikaanse beleid plaatst, waardoor de nog ai reactionnaire politici en militairen steeds weer het Amerikaanse beleid juist een verkeerde tint gegeven hebben. Juist gesteld, is de mislukking van Korea in de eerste plaats aan de door de Amerikaanse oppositie geïnspireerde bekrompenheid die in het Amerikaanse beleid heeft geschuild, te wijten. Maar aan dergelijke zaken zal een oppositie zich weinig storen. De positie van Dean Acheson, door de heilloze actie tegen zijn persoon toch ai niet sterk, zal er zwakker door worden. Kan het mooier voor het opmarcherende communisme?

Het Westen heeft de beste troeven uit handen gegeven. Haar morele positie in de wereld is ernstig geschokt. Men kan naar herstel zoeken door militair krachtsvertoon, hetgeen zeker kan bijdragen tot iets meer rust. Zo’n maatregel heeft echter een heel tijdelijk effect. Bovendien wordt de werkelijke oorlogskans er op den duur aanmerkelijk door vergroot. Men kan kracht zoeken in een heviger ketterjacht, maar dan is er op de lange duur ook maar één uitweg: werkelijke oorlog om „het land der ketters te onderwerpen”. Misschien staat de derde weg, nl. die van het overtroeven der communisten op hun eigen terrein, door het bieden van sociale rechtvaardigheid en economische expansiemogelijkheid aan de betrokken landen samen met de politieke democratie, die de communisten niet geven, nog open. Zo’n politiek is, aangezien zij in de huidige verscherpte omstandigheden verbonden moet worden aan een allerkrachtigst verweer, uiteraard bijzonder kostbaar geworden. Veel kostbaarder dan drie of twee jaar geleden. Maar geen prijs is te hoog om, zonder strijd te vermijden, een oorlog te voorkomen? Moge dit voldoende beseft worden.

H. VAN VEEN

HUISVROUWENBIJEENKOMST 13 —l7 JUNI OP „DE VONK”

Met een tot de laatste plaats volgeboekte cursus, hebben de huisvrouwen hier weer enkele heerlijke dagen gehad.

De eerste middag en avond waren gewijd aan de kennismaking met elkander en de leiding van „De Vonk”, die in zo perfecte handen is. De volgende dag kregen we een lezing van Mevr. De Vries van Texel, die als onderwerp gekozen had „Het wezensverschil tussen man en vrouw”. De nadruk werd hier gelegd op de wel zeer specifiek manlijke en specifiek vrouwelijke eigenschappen. Het werd zeer duidelijk uiteengezet en de lezing werd met grote aandacht gevolgd.

De derde dag stond op het programma een lezing van dr v. Dommelen uit Winterswijk met een inleiding over de „Psychologie van de Vrouw”. Beginnende met de betekenis van de vrouw als moeder, voor het heel jonge kind in de leeftijd vanaf de geboorte tot het zesde levensjaar. De grote gevoeligheid in deze periode van het leven voor het geestelijk klimaat waarin het jonge kind dan verblijft, is meestal beslissend voor het verdere leven. Het was een zeer boeiende en interessante lezing waar alle aanwezigen veel van hebben genoten. Dit bleek wel uit de daarop volgende discussiemorgen, de dames hadden er veel van begrepen.

’s Middags werd er gewandeld en uitstapjes ge-

maakt naar het strand en pottenbakkerij, met als afsluiting van deze dag een kunstavond waar goede pianomuziek werd gegeven en sprookjes- werden verteld door de heer en mevr. Jansen uit Rijswijk. De manier waarop deze sprookjes werden verteld hebben ons werkelijk doen leven in de sprookjeswereld.

Een zeer gelukkige vondst was wel 0:P de volgende avond een filmvertoning, die aansloot op de lezing van dr Van IDommelen en ons een beeld liet zien van de baby uit inrichtingen, waar ze de moederverzorging moest ontberen door de afwezigheid van de moeder. Daarnaast het beeld van de baby op dezelfde leeftijd en onder dezelfde omstandigheden, maar met dit verschil, dat de moeder daar wèl aanwezig was. Het enorm grote verschil in lichamelijke en geestelijke ontwikkeling kwam op dit beeld wel sterk tot uiting.

De laatste avond werd afgesloten met een kampvuur bulten, waarbij door juffrouw Dommisse een vertelling werd gedaan. Het geheel samenvattende waren het vijf heerlijke dagen waar door alle huisvrouwen innig van genoten is.

Mogen velen deze huisvrouwenbijeenkomsten gaan bezoeken, om daarna weer geheel verkwikt en uitgerust hun dagelijkse arbeid te kunnen verrichten. G. O.—V.