is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijd en taak; religieus-socialistisch weekblad, jrg 50, 1952, no 19, 09-02-1952

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Conservatief Engeland

Een verschil in nuance

Het levert meestal een nogal belachelijk resultaat op, als men de praktijk van een politiek bewind gaat vergelijken met de verkiezingsbeloften, die gedaan zijn om tot dat bewind te komen. Want, vooral in moeilijke omstandigheden, zoals wij thans ook weer meemaken, lijkt het wel of er bij de verkiezingspropaganda geenszins rekening gehouden wordt met de werkelijke omstandigheden. Men verplaatst zich liever in de fictieve entourage van „mogelijkheden als wij maar aan het bewind zijn”; een droomwereld die steeds weer een aantal onnozele kiezers weet te boeien, totdat de ontgoocheling komt.

voor Conservatief Engeland bewoog de droom zich rond het einde van de „auiSterity”. Met Churchill aan het roer zou het schip van staat regelrecht ‘'ansturen op malse biefstukken, kostelijke ham in elke hoeveelheid, voldoende tabak en wat al niet meer. De ontgoocheling is minister Butler, die besloten heeft de buikriem der Engelsen weer wat strakker aan te halen. Het vleesrantsoen is verminderd, het bonvrije fruit- en vlees-in-blik zal waarschijnlijk goeddeels van de marktwerdwijnen,,omdat het niet meer wordt aangekocht. Bovendien zal Engeland nog minder tabak kopen in het buitenland. De honderd pond sterling, die de Labourregering nog altijd beschikbaar had gesteld voor reizen naar het buitenland, worden besnoeid tot vijf en twintig.

Voorts zal, om de opsomming compleet te maken, op de Nationale Gezondheidsdienst, op het onderwijs en op de „bureau-

cratie” worden bezuinigd. Elk recept gaat één shilling kosten (dus circa ƒ0,50); tandheelkundige hulp zal voor het eerste pond ƒ 10,—) teni laste van de patiënt komen, etc. Het onderwijs moet 5% goedkoper en 10.000 ambtenaren moeten de laan uit; moeten dus een ander baantje zoeken, hetgeen niet eenvoudig is.

Het leven van de Engelsman, dat door laatstgenoemde maatregelen reeds duurder wordt, wordt thans niet meer door de „austerity” beheerst. Neen, de krapheid is er voor in de plaats gekomen, een politiek waarbij het aantal koopbare producten eigenlijk net iets te klein wordt gehouden. Er zal voor de gewone man nu iets minder te krijgen zijn dan tijdens het Labourregime, en tegen iets hogere prijzen. De distributie zal iets minder precies, maar de beurs iets nauwkeuriger verdelen.

Churchill zal het in het parlement dan ook niet gemakkelijk krijgen. Hij bezit een kleine meerderheid, maar het zal heel wat partijdiscipline eisen om deze bij elkaar te houden. Bovendien is Engeland al weer min of meer in verkiezingsstemming. De wijze, waarop Labour, met de in aanzien stijgende Aneurin Be van aan het hoofd, oppositie voert, heeft veel met verkiezingspropaganda te maken. Het overigens zeer belangrijke nuance-verschil tussen het sociaal-economische bewind van Churchill en Attlee wordt opgeblazen tot het verschil tussen een systeem van kapitalistische uitbuiting en dat van de socialistische welfare-staat. Deze storm zal, zodra minister Butler in Maart met het

vervolg op zijn maatregelen komt, aanwakkeren tot een orkaan. In hoeverre terecht? Och, het is stellig volkomen waar, dat de gezindheid van de wetgever in tijden van grote schaarste hoogs belangryk is. Maar tegelijk zal Labour dankbaar zijn eens een tydje van de regeringsverantwoordelijkheid ontheven te zijn.

Dit geldt vooral voor de komende maanden, want de verse problemen zijn legio. De bezuinigingen in de aankoop van artikelen uit het buitenland dient om het dollartekort te helpen dekken. De soberheidsmaatregelen voor wat de consumptie van het eigen binnenlandse product betreft, zijn genomen om nog meer te kunnen exporteren en dus het dollartekort nog meer in te krimpen.

De nieuwe tegenslag is nu, dat de concurrentie op de buitenlandse markten met de dag gevoeliger wordt. De Duitse industrie levert een steeds wassende stroom producten af, waarvoor het natuurlijk afzetgebied in Oost- en Centraal-Europa is weggevallen. De textiel- en aardewerkindustrie vindt in het herlevende Japan een geduchte concurrent.

Ook over de Britse buitenlandse politiek zal menig harde noot gekraakt worden. Ook hier tekent zich een nuance-verschil af, dat zeer belangrijk is. lets meer op Amerika georiënteerd, iets minder geporteerd voor de vrijheidszin der ontwakende volkeren. Bij het schrijven van dit overzicht is het debat over het buitenlands beleid nog niet begonnen. De aard ervan is wel duidelijk, de uitslag ook. Er zijn tal van sentimentskwesties bovendien, zoals het aan de leiband van Amerika lopen, of het Amerikaanse commando over de Engelse vloot, die door Labour zullen worden uitgebuit. Belangrijker is echter in hoeverre de vrees gerechtvaardigd is, dat Churchill zich met een „Mac Arthurpolitiek” ten aanzien van het Middenoosten heeft verenigd. Als dat zo is, past terecht verontwaardiging.

H. VAN VEEN

RpnfVplrl V V,IU. A-ICCIL LIW XlLllO 1. nOCllff O

no Arhoirinrc! T»r brS>ketfheefrzom?n ons werk fs S voEde van oL wrk is Ser ieïer Taa; gewordL

Wii begrijpen dat dP aicrPTnpnp ~prvwa ring asten ?ok VOO? ook voor ons werk een Ze Jaar «ZtaZ mZ S n?pf 1 gestuit binnen ?erriSï:vaïkoSt

Er moet dus iets gedaan worden. Mogelijk is dit naar onze overtuiging zeker Onze „bloedarmoede” is namelijk ten dele een gevolg van de „bezettingsschade”, ten dele van de toestand van onze gebouwen te Bentveld. Aan de eerste valt weinig of niets te veranderen, aan het tweede kan van alles gedaan worden.

Ons eigen cursus-werk vraagt dringend verbetering van de accomodatie onzer gebouwen. Willen wij onze gebouwen voorts

productief maken door deze aan anderen te verhuren, dan zal mterieur en accomodatie verbeterd moeten worden. Twintig jaar geleden waren zij misschien modem, thans kunnen zy de toenemende concurrentie met later gebouwde en ingerichte huizen niet meer volhouden.

Het behoort tot het wezen van de A.G. om op beslissende momenten stoutmoedige plannen te maken. Op grond van bovenge-Hoemde overwegingen heeft het bestuur na goedkeuring van de ledenvergadering besloten tot een inwendige verbouwing en tot vernieuwing van meubilermg en aankleding. Het belanginterne veranderingen van de huidige bibliotheek met de bestuurskamer en een conversatie™”.,.“''B:eveer 80 mensen, vooralen eenvoudige en gemakkelijke stoelen.

De bedoeling heeft voorgezeten het aldus verbouwde huis in het najaar van 1951 ter gelegenheid van het twintigjarig bestaan St r lS;Srï

th”“ T'Z? ™ " – CeTlfSrdeTZS ï=erroZ.Jt^t”aïeZo“SZk,j£

Het lijkt dwaas in deze tijd een bedrag

van ƒ30.000 bijeen te willen bedelen Alleen... wat doorgaans dwaas is, kan in onze kring op onverwachte wijze resultaat hebben. Is de geschiedenis van de A.G. soms iets anders dan een haast onbegrijpelijke trouw, toewijding en offerbereidheid van een vrij kleine kring? Door die trouw en toewyding bemoedigd wij vergeten nooit hoe onze vrienden in 1946 by de heropening van onze gebouwen een ontroerende offerbereidheid toonden door allerlei toen schaarse artikelen mee te brengen of te zenden en zo de hervatting van ons werk mogeiyk te maken – leggen wij u onze plannen en overwegingen voor. Op de laatste ledenvergadering hebben wy besloten de verbouwing door te zetten in de stellige verwachting dat onze leden ons zouden steunen waar zij maar konden Het nlan was als voS: “

Wij tellen ruim 500 leden en begunstigers. Schonk ieder lid ons ƒ 60 dan waren wij uit de zorgen. Wij begrijpen best, dat niet ieder lid ons op korte termijn ƒ 60 kan zenden. Er zullen er misschien ook zijn, die dit bedrag wel kunnen geven: ja zelfs meer dan dat kunnen én willen geven. Anderen daarentegen zullen minder kunnen bijdragen. Overigens heeft de A.G. altijd gewerkt met enkele grote en vele kleine bijdragen.

Dat er veel mogelijk is, waar goede wil aanwezig is bleek intussen wel. Eén zond ons prompt ƒ 200, een ander ƒ 100, weer een ander beloofde 3 jaren lang maandelijks twee gulden van haar giro te laten overschrijven. Eén van onze oude, trouwe vrien-