is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijd en taak; religieus-socialistisch weekblad, jrg 52, 1954, no 33, 21-08-1954

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Attlee’s reis

De reis van Attlee, Bevan en de andere Labour-leiders naar communistisch China is een kwestie die men op het vasteland van Europa kennelijk moeilijk kan plaatsen. Men voelt wel aan, dat het op zich zelf zeer nuttig is een nauwer contact met het grootste en weldra stellig machtigste Aziatische land te onderhouden, maar men weet anderzijds dit gebaar van (zij het gereserveerde) vriendschap niet goed te plaatsen.

Er mag met zekerheid worden aangenomen dat deze reis plaatsvindt met toe-, en zelfs waarschijnlijk instemming van Churchill. Ook het Engeland onder conservatieve leiding is er namelijk steeds op uit tot een redelijke samenleving te komen met China. De bindingen met de Verenigde Staten leggen in dit opzicht echter een aantal beperkingen op. Vandaar dat nu Attlee deze taak op zich heeft genomen, hij daarbij uitgesproken Engelse belangen dient.

Het mes snijdt voor hem aan twee kanten. Hij zal met deze reis in staat zijn om ook de linkervleugel van zijn partij op spectaculaire wijze te bevredigen. De aanwezigheid van Bevan in het gezelschap spreekt daarvoor boekdelen. Ook dit is een aspect waaraan officieel Engeland geen aandacht zOu hebben kunnen besteden, maar een oppositie-partij wel-

Er is intussen reeds een resultaat geboekt: China zal een zaakgelastigde naar Londen sturen. Daarmede wordt het vroegere gebaar van Engeland, dat een zaakgelastigde in Peking heeft, recht gegeven. Uit dit feit vloeit de mogelijkheid voort van verdere commerciële contacten. Zulks is namelijk voor Engeland van essentieel belang. Engeland heeft steeds een vrij grote markt in China gevonden, zowel voor de leverantie van grondstoffen als voor het verkopen van industriële producten. Elke hervatting van de Brits-Chinese handel betekent een verruiming van Engelands mogelijkheden, en ook dit mogen wij niet uit het oog verliezen een vergroting van de economische mogelijkheden der westelijke sterling-landen.

Titiaan (1477-1576) Vrouwenfiguur

De Chinese regering is er overigens bepaald niet op uit geweest ’t de Britse missie gemakkelijk te maken. Vlak voor de aankomst van Attlee en de zijnen heeft de Chinese minister van Buitenlandse Zaken bijzonder krachtige taal laten horen over Formosa, het eiland dat naar men weet in handen is van het restant der Chinese nationalisten.

Uiteraard ligt China deze vijandelijke veste vlak voor de kust zwaar op de maag. De agressiviteit van de Chinese nationalisten wordt aangemoedigd door de veelzijdige Amerikaanse militaire steun. Amerika heeft ten aanzien van Formosa een situatie gecreëerd die in grote trekken overeenkomt met de Zuidkoreaanse. Tsjang Kai Tsjek voelt zich evengoed als de Zuid-Koreaan Syngman Rhee tot menig bravourstuk in staat. De jongste vliegtuigincidenten hebben daarvan weer een angstig bewijs geleverd.

Communistisch China nu heeft duidelijk te kennen gegeven de bezetting van For-

MORGENGEBED

Heh’s dank, o Heer, dat ik den dag heken.

en levend hen de lijkkoetse uitgetreden, waar ’t licht mij was gedoofd en waar mijn’ leden noch taal noch teeken meer en deden.

van tonge en taal beroofd: een weerschijn van de dood.

Heh’s dank, o Heer, en laat den dag mij wel, op Uw hevel, door Uw’ goedjongstigheden, volenden, eer ik sterf;

ach, laat mij heden.

het zij genoten of geleden, U danken anderwerf.

om al Uw’ liefde groot!

Heh’s dank, o Heer, en, na den wisselgang.

zij ’t kort of lang, en de onstandvastigheden des levens, laat mij, ach, in ruste en weden, den langen blijden dag

eens vinden, in Uw’ schoot!

GUIDO GEZELLE uit „Tijdkrans”