is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijd en taak; religieus-socialistisch weekblad, jrg 52, 1955, no 7, 19-02-1955

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

/ A»n / den Heef I behoort de aar< I en haar \ volheid. Psalm 24 : 1

en Taak I Amstópdam

ONAFHANKELIJK WEEKBLAD VOOR EVANGELIE EN SOCIA L I S M E

VERSCHIJNT 50 MAAL PER JAAR 52STE JAARGANG VAN „DE BLIJDE WERELD”

Zaterdag 19 Februari 1955 No. 7

Redactie:

ds.J.J. Buskesjr. ds. L. H. Ruitenberg dr. J. G. Bomhoff

Redactie-Secr.: Roerstraat 48* Amsterdam-Zuid Telefoon 724386

p/a dr. J. G. Bomhoff Vaste medewerking van prof. dr. W. Banning J. Hulsebosch H. van Veen

dr. M. V. d. Voet

ds. H. J. de Wijs Mej. dr. M. H. v. d. Zeyde e.a.

itperjaarfS,-; halfjaar 2,75; kwartaalf I,soplus f 0,15 incasso. Usse nrsfO.ls; Postgiro 21876; Gem.giro V 4500; Adm. N.V. De Arbeiderspers. Hekeheld 15, Amsterdam-C; Postbus 800

BEGRAFENIS OF CREMATIE

Het woord kerkhof” wijst erop, dat eertijds in een tuin rond de kerk, dus midden in de bebouwde kom der gemeente, de doden belijke dood ons voor de geest. Wij zijn gewend heel omzichtig over de dooi te zwijgen. Onze kerkhoven nu begraafplaatsen genoemd, liggen verscholen achter een wal van groen, terzijde van het drukke verkeer, Een grote verlegenheid overvalt ons als we Uevtnirrr”' " ““

Ti • 1 -u De vorige week was het wetsontwerp inzake lijkverbranding aan de orde in de Tweede Kamer. Vanaf 1914 reeds bestond de onverkwikkelijke toestand, dat krachtens de begrafeniswet van 1869 crematie wettelijk verboden was, en nochtans regelovergeleflrde Nederlandse zeden en had daarenboven, zeker in het begin drstrek n boven alles was er de verlegenheid, de xs rpSfa£Xa~ een staatsweg overtfeedt '

Kort gezegd en in de eigen termen van de vereniging voor crematip i'awt i Viavucf de voorkeu? X deni „crematie getu™t vin ?erS iSII de overledene, ,e hygiënisch, niet koe'tX

is plechtig, niet in strijd met godsdienstige opvattingen, economisch, aesthetisch, voor ieder bereikbaar” (reclamefolder van de AVVL) (reclamefolder van de

eerbiedig geschiede De weet te verteS van zeer manieren, waarop die eerbied tot. uiting kwam, in samenhang met de gedachte der volken over wat de dood eigenlijk de mens aandeed. eigeniijK ae mens

werd de begrafenis verkozen boven de verbranding. Men oordeelde dat de crematie te kort deed aan de eerbied voor het lichaam, doordat zij het met een zeker geweid vernietigt; men beriep zich op Lt voorbeeld van Jezus Christus die toch ook begraven il en zodoend de ge- ShTs°S Hreewü?Sf TaV Hem nafolÏÏn rTn .int f wederopstanding in gevaar eebracht werd

i ~ir sTechte eenTweèfle ‘ meer. Het kiïi nooit een kwiS ran"o? Kwestie van Lre- I? Srb eXd e ''' Xl wnel.nef TeS la"ntTeïr'aX: v?ork“

ven. Echter „een crematie is uit christelijk oogpunt minstens evenzeer verantwoord als een begrafenis” (prof. H. de Vos). Op principiële gronden is er dus geen reden voor, dat de wetgever zijn voorkeur laat blijken vóór begraven, tegen crematie.

Echter, zo eenvoudig is het niet.'Zo goed als de zede van het begraven eeuwenlang gestalte gaf aan de christelijke waardering van de dood, zo goed heeft men in de crematie een zede gezien, die uitdrukking gaf aan geheel andere gedachten. Dit verband, het zij nog eens gezegd, is niet principieel, maar historisch. Vandaar een begrijpelijke afkeer van de crematie in traditioneelchristelijke kringen.

deSi pS vvn ïn dP CPN was de zaak eenvoudie Kmchtono h eenvoudig. Krachtens de consequent doorgedachte scheiding van tulr.TnV garanderen. De andere parnn compromis ge" t.o.v. de sneelde hier Partijen speelde hier ongetiteld mee de voorkeur comblnesrd se staat een christelijke staat is De Party van de ibeid hepft bpt lieeft gemeend moeten waarSen* HeVvoord?il^T^\^" waf il’r, \ maot-tp h- wetgeving mogelyk TmS ’waï e'n"d"at'meTre^'a! grypend staat tegenover de nieuwe wijze dodenbezorging. Een goede wet kan als ITmLZVZITZT

Rpf „ • ,

rX dit de eneïr”? “““ ‘eleurstelllng zegt, dat „de socialisten alle democratische vrijondergraven” (holM“«“ol l«-2-'55). De enige vraag ie slechte ‘o ?IXop“