is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijd en taak; religieus-socialistisch weekblad, jrg 52, 1955, no 9, 05-03-1955

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Fer ziUie

Die Zaterdagmiddag had ik gereserveerd voor 'prof. Romme. Hij zou in Almelo spreken en de KRO had zijn program geivijzigd, opdat wij allemaal zouden kunnen vernemen, wat de fractieleider der KVP te antwoorden had op de bewogen verklaring van pg. J. Willems, voorzitter van de KWG, en op de redevoering van onze fractievoorzitter pg. Burgers op het partijcongres 11.

Een uur lang heeft Romme gesproken. En over me kwam een zeker medelijden met de Almelose textielarbeiders, die zo weinig terugkregen van het laaiend enthousiasme, waarmee ze hun leider toejuichten.

Burger had weer eens gevraagd, hoe het met de democratische gezindheid van de KVP stond.

Romme antwoordt: a. dat de KVP voor steun aan grote gezinnen en weduwen en wezen is; b. dat men hen maar moet nemen voor wat ze zijn.

Willems had uitvoerig uitgelegd waarom hij meende verantwoord te zijn in dit speciale geval het advies van de bisschoppen niet te hoeven opvolgen.

Romme zegt over de verantwoording geen enkel woord, hoewel hij aankondigt over de geestelijke betekenis van Willems’ verklaring te zullen spreken. Toch houdt hij Willems’ betoog scherp in het vizier en lost drie schampschoten:

a. „Helaas heeft Joan Willems die verklaring af gelegd op het Congres van zijn Partij.” V proeft de insinuatie. Een r.-katholiek legt zo’n verklaring af in eigen kring. De KRO had het graag uitgezonden! De Maasbode had het graag gepubliceerd!

Christus, Remhrandt

b. Het percentage aan ledenwinst van de PvdA onder het r.-k. kiezersvolk is weliswaar niet identiek, maar loopt parallel met het percentage van niet meer practiserende r.-katholieken. De spreker heeft zelf aangevoeld, dat dit een delicate insinuatie was. Hij formuleerde dan ook uiterst voorzichtig, maar de eenvoudige toehoorders zullen hem wel begrepen hebben, zonder de nuances.

c. De geestelijke betekenis van Willems’ verklaring werd door Romme geresumeerd in deze samenvatting: na twaalf keer het belang der kerk in bescherming genomen te hebben, verklaart Willems dat hij aan de wens der bisschoppen niet kan gehoorzamen, omdat hij niet mag. Over de motivering van Willems, over de uitspraak van kard. Feltin enz. enz. werd gezwegen.

De argeloze luisteraar kan besluiten: Willems is een huichelaar, want na 12 keer gebogen te hebben voor het kerkelijk gezag, laat hij het kerkelijk gezag in de kou.

Twee conclusies: 1. op de vraag van Burger is geen antwoord beschikbaar; 2. tegen de uiteenzetting van Willems is weinig doeltreffends in te brengen.

Deze gevolgtrekkingen mogen de strategie van prof. Romme verduidelijken. Er zijn mensen, die Romme zo slim vinden. Ik ook. KORZELIGE KES

IS DAT MIJN KONING?

Goud zaagsel zweeft om Zijn gebogen lijf

En krullen kronklen om Zijn blote voeten.

Hij kijkt soms óp, om Zich te rekken, stijf.

Of ’n kennis die voorbij gaat te begroeten.

De klemtoon valt met elke hamerslag.

„De aarde en haar volheid is des Heren.” Een klant komt storen: Als ’t van Vader mag.

Ga even mee, mijn tafel repareren.

Met ’n bruine arm veegt Hij het zweet van ’t hoofd. Gauw gaat Zijn hand door Zijn verwarde haren:

De klant heeft Hem een aardig loon beloofd, En God de Zoon is voor een kleed aan ’t sparen.

OKKE JAGER

uit: „Worden als een kind.” Een bundel verzen, onlangs in ons weekblad besproken