is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leeskabinet; mengelwerk tot gezellig onderhoud voor beschaafde kringen, 1861, 01-01-1861

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

//De assessor zal eerder de hoogte hebben dan zij!" Dit riepen mij de oogen van mijnen tolk aan het zijtafeltje toe. Den assessor intusschen schenen de frissche, volle lippen, die met zooveel smaak den punsch slurpten, met nieuwe teederheid vervuld te hebben.

//Kindlief," zeide hij tot haar, //laat uwe vingerS nu een oogenblik rusten, en vertel mij eens wat; wij hebben nog niet met elkander gesproken. "Waar komt gij vandaan?'' — // Ik ben van Koningsberg." — //En hoe heet gij ?" — n Laura Eiedeldom." — // Ei, ei! een zeer gepaste naam voor u. En waar wilt gij nu heen, Laura?" — //Naar Rusland." — ii Om daar op de harp te spelen ?" — // Ja." — // Maar hebt gij wel een pas?"— //Ik heb mijn Pruissisch patent." — //Maar dit geldt alleen voor Pruissen. En wilt gij daarmede over de grenzen komen?" — // Ik ga naar Georgenburg; ik ken de Russische officieren daar." — // Ah, zoo; anders had ik u mijne bescherming aangeboden. Ik passeer met mijn rijtuig morgen de grenzen, en indien gij nog wilt...." — // Gij zijt zeer goed, genadige heer!" zeide Laura, terwijl zij het voorstel aannam.

Dit, en misschien ook het //genadige heer," bragt den assessor in verrukking. Stoot aan, kindlief! Op onze gelukkige reis!"

De punsch kon uit het binnenste van den assessor veel aan het licht brengen. Hij stiet met haar aan, en daarop vroeg hij: // Gij kunt toch zeker ook zingen, sch.oone Laura?" — // O ja, genadige heer!" — //Nu, zing dan eens, maar een zeer teeder liedje."

Zij zong met eene heldere stem, en lang niet slecht. De assessor hoorde haar aan met eene verrukking, die meer en meer toenam. Maar het lag in mijn plan, dat ik mij in de zaak mengde, en wel zeer spoedig; het was reeds bij tienen, en indien er eene overrompeling van de Russen zou plaats hebben, was deze tegen twaalf uur te wachten. //Gij wilt derhalve morgen ook over de grenzen?" vroeg ik hem.— //Zeker." — //Maar parbleu, wij moeten immers over die zaak den schout nog spreken?"—//Dat heeft den tijd nog; hij slaapt nu toch al." — //Gij zijt toch reeds vroeger in Rusland geweest ?" — //Nog nooit." — // Gij hebt toch een pas ?" — //Ik heb geen pas noodig." — // Zoo ? Die Russen