is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leeskabinet; mengelwerk tot gezellig onderhoud voor beschaafde kringen, 1862, 01-01-1862

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewone middelen bedienen. — Kardinaal Alessandri!" zeide hij met ernst en waardigheid tot dezen: // gij hebt mij nooit bemind, en ik u ook niet; intusschen heb ik u steeds voor een man van energie, voor een dier sterke zielen gehouden, die voor niets terugdeinzen. Ik draag aan u de zorg voor de veiligheid van Rome op. Ik vorder van u, dat ieder Romein binnen veertien dagen gerust op het Forum, met een zak geld onder zijn hoofd, kan slapen, zonder vrees van beroofd te worden, Om dit doel echter te bereiken, moeten geen alledaagsche middelen worden aangewend, en gij zijt de man om die met eene krachtige vuist ten uitvoer te brengen. Gij zult morgen vier scherpregters in dienst nemen, en op den dag mijner krooning twee der roovers, die zich in den kerker bevinden, doen onthoofden, en de twee anderen laten ophangen. Op deze wijze gaat gij dagelijks voort, zelfs bij hen, die zich in de hoop op amnestie aanmelden of in de asylen eene toevlugt zoeken." — // Maar het asylregt, Heilige Vader!..." merkte Alessandri aarzelend aan. — »Dat is opgeheven," viel Sixtus hem in de rede. // Even zoo beloof ik, u in de uitoefening van uwen pligt nooit iets in den weg te leggen. Ik zal aan niemand genade schenken. De hoofden der gevonnisden," voegde hij er koel bij, //worden telkens op de Engelenbrug op palen gestoken." — //Maar het ontzettend gezigt, de afschuwelijke reuk ..merkte Alessandri aan. — // Hebben de Romeinen tot dusverre het begaan der afschuwelijkste misdaden bedaard aangezien, dan mogen zij nu ook de gevolgen er van ruiken," antwoordde Sixtus op een ijskouden toon. u Het blijft bij hetgeen ik gezegd heb, Alessandri!" dus eindigde hij met eene doordringende stem. // De dood voor den moordenaar, den dief of den beleediger der vrouwen!" Met een wenk zijner hand gaf hij den kardinaal zijn afscheid.

// Doctor!" zeide de paus glimlagchend, na eene korte poos, tot den vol angst wachtenden Matere. // Doctor! Ik neem u onder twee voorwaarden als lijfarts in mijne dienst. De eene is, dat gij u nooit over mijne gezondheid bekommert, als ik er u niet over raadpleeg; de tweede, dat gij u nooit weêr met het maken van verzen inlaat. Ga nu heen; gij kunt vertrekken."

Ten hoogste verblijd, wierp Matere zich op de knieën,