is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leeskabinet; mengelwerk tot gezellig onderhoud voor beschaafde kringen, 1863, 01-01-1863

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En zag Otto // geel" — zijne vrouw zag // paarsch" van kwaadaardigheid. Maar het hielp haar weinig; want nadat zij, met haar stampvoeten , half den bodem had ingetrapt van het korvet, dat haren naam droeg, kon zij met haren echtvriend naar huis gaan, en aan papa vertellen, dat de kruik zoolang te water was gegaan tot zij eindelijk was gebarsten.

Andermaal zijn de Grieken vrij en van den vreemdeling verlost (want dat de Beijersche ambtenaren, officieren enz. enz., onder het masker van gehechtheid aan den koning, alle //de plaat hebben gepoetst", uit vrees voor erger, behoeft wel geen betoog) en blazen van hunne revolutiekoorts uit onder een voorloopig bestuur, met Bulgaris aan het hoofd. Nu komt het er op aan om een nieuwen koning te kiezen, en bij die gelegenheid gaf Busland het voorbeeld , hoe knap men in de politiek wit kan maken wat zwart is, en wel zoo zwart als de raven.

Het protocol van 35 sluit natuurlijk iederen Russischen prins van den Griekschen troon uit; en toch had Rusland wel zin om dien met een slinkschen streek in te palmen. De candidatuur van den hertog van Leuchtenberg kwam zoo zoetjes en zachtjes ter sprake, en men was al een eind op streek om hem met den // Franschen slag" Griekenland binnen te moffelen. // Wat beteekent dat, vriend Alexander ?" riepen Engeland en Frankrijk te gelijk. // Heb je vergeten dat de hertog een neefje van je is, of herinnert u je bij geval art. 3 van het protocol niet meer ?"

//Wel zeker herinner ik mij art. 3 van het protocol," zei Alexander, //en ik weet zeer goed dat Leuchtenberg mijn neef is; maar hij is geen Russisch prins: daarom, daarom en daarom — en daarom maak ik hem koning van Griekenland."

En nu was het klaar als de dag, dat, toen Otto nog op den troon zat, de hertog van Leuchtenberg Russisch prins was; maar toen hij er niet meer op zat, deze volstrekt niet meer tot de keizerlijke familie behoorde.

//Daar zal ik eens een stokje voor steken!" dacht Palmerston bij zichzelven — en zoo gezegd zoo gedaan. Prins Alfred van Engeland werd nu uit den hoek gehaald, en zijne candidatuur zoo krachtig door Engeland doorgedreven, dat hij werkelijk tot koning werd uitgeroepen.