is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leeskabinet; mengelwerk tot gezellig onderhoud voor beschaafde kringen, 1863, 01-01-1863

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

/errata van Castellamare in mijne equipage rijden, en hoop u aan het stationsplein van Torre del Greco te vinden. Beantwoordt dit aan uwe wensehen, Eccellenza?" — //Volkomen. Is het veroorloofd te vragen, of gij van den volgenden trein gebruik zult maken?" — Van den volgenden, goede Falcone! Wees niet zoo neêrslagtig over mijne gevoeligheid! Ik wensch dat gij mij in eene opgeruimder stemming verlaat."

Falkenberg, door de hevigste aandoeningen bestormd, kuste de fiere en toch zoo kinderlijk argelooze Januaria de hand, en nam afscheid, juist toen zij hare kamenier naar haren vader zond, met het berigt dat zij een klein uitstapje zou doen.

De jongman wierp zich in een corricolo, en reed van de Strado foria naar de Porta Nolana , waar zich het stationsplein van den spoorweg bevindt. In weerwil dat de half naakte koetsier, zoo als de Napolitanen dit altijd verlangen, in galop reed, werd de corricolo toch door een schitterend rijtuig ingehaald, waarin Falkenberg Januaria, benevens Tommasina, bij het pijlsnel voortjagen van het voertuig, naauwelijks herkende. Het stoomros wachtte, en Falkenberg zette zich in den waggon, met de zekerheid dat Januaria gelijktijdig met hem te Torre del Greco zou aankomen.

Hoe zou deze intrigue van Maghella, waarin Falkenberg tegen zijnen wil de handelende partij geworden was, eindigen? Welke vergelding stond de schoone Januaria te wachten? Was misschien graaf Eandazzo, op aandrang van Maghella, genoopt geworden om zich insgelijks naar Torre del Greco te begeven, om zijne verloofde in het gezelschap van een vroegeren aanbidder gelijk een engel der wraak te verrassen? En indien Falkenberg met de schoone marchesa op de villa Pagani aankwam, zou hij daar Miranda vinden, aan wie het bewuste biljet, gelijk Maghella had te kennen gegeven, door het bepaalde bevel van haren vader was afgedwongen? Kortom, hoe zou het pijnlijke avontuur van Falkenberg eindigen ?

Tot verwondering van zijne spraakzame reisgenooten , inzonderheid der dames, lag Falkenberg stilzwijgend in zijnen fauteuil, de oogen strak in de verte gerigt, alsof hij aan den gezigteinder der zee een zeil trachtte te ontdekken. Hij

1863. II. 4