is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leeskabinet; mengelwerk tot gezellig onderhoud voor beschaafde kringen, 1863, 01-01-1863

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wacht dat Tommasina hem naar de eene of andere spelonk van avontuurlijk voorkomen geleiden zou. Zij ging echter naar de bekoorlijke wandeldreven, die de stad omringen, en bleef voor de poort van een fraaijen tuin staan, waar zij aan de schel trok. Spoedig kwam een oud man aanstrompelen.

c/Kent gij mij, Andrea?" vroeg Tommasina. — //Neen!" gaf de oude man koel ten antwoord. — //Ik ben de zuster van Beppo Cicolo , en dit hier zijn goede vrienden."—//Wat gaat mij dat aan ?" — * Ik wensch mijnen broeder te spreken." — //Dat is mijne zaak niet." —//Wij hebben belangrijke berigten omtrent de neven mede te deelen." — //Zoo? Wie zijn dan de neven?" — //Zij die zeggen : Pago quanto, paga Ella." — //O goed, heel goed! Schielijk naar binnen; gij hebt hier veel te lang gestaan."

De oude man ging met groote schreden vooraan naar een tuinhuis in den Oud-Eomeinschen stijl, dat schilderachtig aan den voet eens heuvels gebouwd was. Hij schelde driemaal op een bijzondere wijze aan de deur, die terstond open ging. //Schielijk naar binnen!" bromde de oude man.

De drie vreemdelingen stonden in het prothyrum, en Valkenberg bemerkte, dat zij over het woord salve! heenstapten , dat in den vloer gebeiteld was.

//Zijn wij hierop de regte plaats?" fluisterde Valkenberg Tommasina in het oor. — //Zeker. De Heiligen mogen ons gelukkig weêr hier van daan brengen!"

Men hoorde deuren openen en sluiten, en schielijk kwam eene mannen gestalte naar hen toe in de schemering, die tusschen de buitendeur der area en de binnendeur van het atrium heerschte. //Moed, Miranda!" fluisterde Valkenberg. //Hier Tommasina, ondersteun de signora!" De man kwam nader. Thans stond hij digt voor Valkenberg, en hem ontsnapte een kreet van verrassing.

//Maghella!" riep Valkenberg, en terwijl hij met beide handen, gelijk een halsband, den schurk bij de keel pakte, wierp hij hem in een oogwenk op den grond. Hij zette den inbrigant zijne eene knie op de strot, en greep naar Maghella's linker vestzak, waarin zich, zoo als Valkenberg wist, altijd een scherp geslepen stilet bevond. Valkenberg vond het wapen, en stiet het den capo der Camorra in het hart. Toen Valkenberg weder opstond; rigtte Maghella nog