is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leeskabinet; mengelwerk tot gezellig onderhoud voor beschaafde kringen, 1863, 01-01-1863

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

staan aangeschreven op dicht- en letterkundig gebied; maar — het hooge woord moet er uit — ik had ook wel eens blinkenden onzin, hoogdravende dwaasheid en holle phrasen opgemerkt, en het einde gewenscht van een langwijlig onderzoek, of men aa of ae behoort te schrijven , of van eene dichterlijke bijdrage, waaraan niets dichterlijks was dan dat de regels rijmden. En voorts het geleerd gehaspel over de zamenstelling van een Groot Woordenboek der Nederlandsche taal, welks volledige uitgave onze kinds-kinderen mogelijk beleven zullen. Maar dan zal het ook zijn een werk, reusachtig van omvang, uitgebreid tot in het oneindige, afdalende tot in de geringste bijzonderheden omtrent den oorsprong van elk woord j dan zal het zijn de vraagbaak voor allen, de zekere gids, die zeggen zal hoe men van 1860 tot in latere dagen over onze taal dacht en schreef.

Maar ik had ook menig vrolijk uur gesleten, menig uitmuntend vernuft leeren kennen, menig beroemd man, wiens naam reeds tot de geschiedenis behoort, als onze Tollens, de beide Des Amorie van der Hoeven, vader en zoon, Prudens van Duyse, en vele anderen, van aangezigt tot aangezigt gezien. Niet het minst waren dan de avonden, waarop eene voordragt van rederijkers gedaan, eene soirée musiccde gegeven of eene vriendschappelijke bijeenkomst gehouden werd, en die gelegenheid schonken om kennis te maken met zoo menig man, uitmuntende door talent en geest. En dan het afscheidsdiné! Die welaangerigte tafel, rondom bezet met vrolijke bollen, die schuimende bokalen, die koddige toasten, die...

En dit alles zal ik niet bijwonen p Ééne geruststelling is er, namelijk, dat het zevende Nederlandsche taal- en letterkundig congres te Brugge het buiten mij zeer wel stellen zal.

//7 September. Zondag."

Och, die aanteekeningen! Het is bijna nog lastiger werk dan dat van den penningmeester. Maar het is een brief, die nog heden weg moet. Als ze te huis maar wijs kunnen worden uit mijn gekrabbel, dat wel aanspraak maakt op veelsoortigheid van onderwerpen en uitgebreidheid, maar het allerminst op duidelijkheid. Enfin! Men moet het nemen zoo als het is.