is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leeskabinet; mengelwerk tot gezellig onderhoud voor beschaafde kringen, 1864, 01-01-1864

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naauwelijks op de mijne staande liouden. Is er dan geen middel om aan deze helsche pijniging een einde te maken?" — //Niets is gemakkelijker, sire! Wanneer gij mij last geeft..." — //Ja, ja, Berry! maar laat niet merken, dat ik er de oorzaak van ben!"

De hertog van Berry ging naar een officier van de lijfwacht toe, en fluisterde hem eenige woorden in het oor. Lodewijk bemerkte dit met innig welbehagen, en gaf zich van dit oogenblik af het voorkomen van iemand, die aandachtig toeluisterde. De verrukte pastoor rondde nog meer zijne periodes, en zijne woordrijke welsprekendheid vloeide als een breede stroom. Maar zie, op eens werd zijne stem gesmoord door de slagen van de groote trom en de schelle toonen van trompetten, bazuinen en trommels. De muziek speelde: Vive le roi! vive la France! Kreten van toejuiching verhieven zich van alle zijden, toonen der klokken mengden zich daarin, en een algemeene hoerakreet liet zich hooren. Het gevolg des konings ziet elkander vol verbaasdheid aan, en de pastoor blijft met een open mond staan, als iemand, die niet weet wat hij van dit alles denken moet. Lodewijk XVIII vertrekt zijn gezigt niet; alleen met een naauwelijks merkbaren glimlach bedankt hij den hertog van Berry voor de hem bewezene dienst.

De plegtigheid begint, en de koning zit onbewegelijk in zijn leuningstoel. Verscheidene kussens liggen voor hem, om hem de noodige kniebuigingen zoo zacht mogelijk te maken. De priesters zijn in hunne koorstoelen; het koor is bijna geheel ledig; daar komt eene gestalte uit de deur der sacristij. Het is een jong, mager man, gekleed in een soutane en koorhemd. Hij loopt het koor door, om zich in een der ledige koorstoelen te plaatsen. Daar bemerkt hij op eens dat hij vergeten heeft zich voor den tabernakel te buigen. Hij wendt zich weer naar het altaar, en buigt op een der trappen zijne knie. Een eigenaardig geruisch laat zich echter hooren; het komt van eene sabel, die, onder de soutane uitstekende, over den steenen vloer glijdt. De jongman haast zich om het onder het vreedzaam gewaad van den Leviet verborgen wapen weg te stoppen, en zoekt zijne plaats weder te bereiken, waar hij dan bedaard in het vers van den psalm invalt. Het gevolg van den koning echter, voor wie dit