is toegevoegd aan uw favorieten.

De berggids; tijdschrift gewijd aan alle takken van bergsport (skisport)-officieel orgaan van de Nederlandsche Alpen-Vereeniging, 1957, 1957

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en bondig, in zijn brieven is Winkler wat uitvoeriger. En dan denk ik vooral aan zijn brieven aan Lammer.

Prof. dr. Guido Eugen Lammer is een merkwaardig figuur in het alpinisme geweest; een zeer omstreden figuur en een fanaticus. Naar alle waarschijnlijkheid zelfs een gevaarlijk fanaticus.

Lammer zwelgde in het gevaar. In 1893, na zijn val in een spleet van de Untere Ortlerferner, schrijft hij zijn beroemde en beruchte ~Worte eines Fessellosen”. Hoort hoe hij zijn lofzang op de doodsangst aanheft:

~In die wahre Todesgefahr (z.B. den „Sturz selbst), wo die Wagschalen des ~Gewinnens und Verlierens wirklich gleich ~schweben, hat sich noch Keiner bewusst „und freiwillig begeben; dazu sind wir alle ~viel zu schwach. Dieses Höchste und ~Herrlichste, das des Menschen Gefühl „ertragen kann, fast zu stark selbst für „den Starksten es muss uns geschenkt „werden von gütiger Hand.”

Dr. Lammer was de oudere en als alpinist reeds bekend. Dat Winkler tegen hem opzag als tegen een groot man valt aan te nemen. Aan te nemen valt ook dat de oudere een niet geringe invloed op de jongere heeft gehad, evenals met stelligheid te constateren valt dat Lammer op de duitse bergstijgersjeugd van toen— en ook nog wel van later zijn invloed heeft doen gelden. Of Winkler dus geheel origineel was in zijn hieronder geciteerde passages uit een brief van april 1888 aan Lammer zou enigszins betwijfeld kunnen worden, ook al werd die brief vijf jaar voor de ~Worte eines Fessellosen” geschreven.

Hier zijn deze passages:

„ich bin mir über das movens bei „meinen Touren langst klar geworden und ~erkannte bald, dass es die Gefahr ist, die, „aufgesucht und überwunden, dem Manne ~unendliche Genugtuung und viele Be,,friedigung gewahrt.”

Even verder:

„Die Führerlosen alle, die sich bisher „einen Namen gemacht, batten keine „anderen Triebfedern und Ziele wie wir; „und der Grund, warum so manche „Gleichgesinnte Ihre Ansichten bekam-

„pfen, is nur der, dass sic das Kind nicht ~beim Namen genannt wissen wollten.”

En ten slotte: „die Gefahr und die „unendliche Grossartigkeit des Hochge„birges in ihrer Vereinigung, sind es, die ~uns damonisch anlocken.”

Voorwaar, merkwaardige woorden in de mond van een achttienjarige! Stellig passen ze bij de harde ogen en de strakke mond, al zouden ze ook uit Lammer’s pen gevloeid kunnen zijn. Met misschien dit verschil dat ze bij Winkler nog zuiverder klinken dan in de holle en mateloze frasering van Lammer.

Doch ik moet deze laatste hier maar laten voor wat hij was: een zeer markante, maar uiterst gevaarlijke figuur in een wereld van alpinisten die toch reeds makkelijk op een verkeerd spoor te brengen waren. Vele pennen moet hij indertijd in beweging gebracht hebben, en de pennestrijd van toen zal ons nu wel wat antiek en van wezenlijk belang ontbloot in de oren klinken. Maar dan wil ik niet nalaten hier ook nog Guido Rey te citeren.

Na het ongeluk dat Lammer en zijn tochtgenoot Lorria in 1887 overkwam. toen zij het Penhall Couloir in de Zmuttflank van de Matterhorn ’s middags gedurende de afdaling moesten traverseren en een sneeuwlawine beiden meesleurde, ontstond in de alpine pers een heftige polemiek, waarin voorstanders van het gidsloze alpinisme en gidsentoeristen tegenover elkaar stonden.

~Aber keine Polemik”, schrijft Guido Rey in zijn bekende boek over de Matterhorn, ~kann vergessen machen, wie wun„derhar tapfer sich Dr. Lammer hielt. Ich „weiss nicht, oh der Alpinismus solche „Charaktere schafft, oder oh sich diese ~instinktiv zu ihm hingezogen fühlen. Sei „dies, wie er sei, in keinem Falie hat der „Alpinist Grund, seinem edlen Sport ~untreu zu werden.”

Keren wij tot slot nog even naar Winkler terug. Het valt niet te ontkennen dat het gevaar als element van het alpinisme niet is weg te denken. Dat hij, nog gymnasiast, dit zo duidelijk zag pleit voor zijn inzicht. Maar dat hij in de werkelijkheid het gevaar, zelfs als dit bij wijze van spreken in een tastbare gestalte voor hem