is toegevoegd aan uw favorieten.

De berggids; tijdschrift gewijd aan alle takken van bergsport (skisport)-officieel orgaan van de Nederlandsche Alpen-Vereeniging, 1958, 1958

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een nauwe kloof, die in het Rhónedal uitmondt tussen Brig en Visp) en vervolgens over de Bistinenpas naar Simplon-Hospiz, vanwaar we ’s middags naar Gspon terugkeerden per bus, trein en zweefbaan. En boven ons dorp strekte zich de lange bergkam uit, die Zuid-Oostelijk culmineert in de Mattwaldhorn. Wij bestegen er de Simclihorn, 1200 m boven Gspon, langs de meest directe route over Hanschbiel en de inzinking tussen de Weissgrat en de bergtop zelf; het uitzicht op de Weismies- enMischabelgroepen, met Saas Fee in de diepte, was er verrassend.

Voor wie in Wallis tochten gaat maken is Gspon een heerlijke springplank ter acclimatisering (vrij hoog; 1900 m) en training. Twee jaar geleden vonden we een dergelijk oord in het nabij gelegen, hoogst schilderachtige Visperterminen, dat óók het voordeel biedt van rust en prachtige vrije uitzichten op de Berner en Walliser Alpen, maar helaas het nadeel van een slecht onderhouden hotelletje. In dit opzicht en qua ligging is Gspon stellig te prefereren.

Op weg naar Zermatt kwam in de trein, in T'aesch, een invasie van 26 Utrechtse botanische studenten, die onder leiding van prof. Lanjouw en dr. Jonker een excursie maakten. Het gezelschap, dat een week in Zermatt logeerde, vertelde ons veel wetenswaardigs omtrent de rijke flora in dit gebied (zij verzamelden bijna 300 variëteiten!). Gezamenlijk hadden wij een genoegelijke wijn-avond in „Alpina”. waaraan luister werd bijgezet door de aanbieding van de nieuwste uitgave der Alpenflora van prof. Schröter, namens een anonyme goedgeefse

Nederlander aan alle deelnemers der excursie.

Het klassieke bergdorp wordt steeds voller en meer geëxploiteerd. Speciaal aan de kant van Winkelmatten breidt het zich uit, er kwamen daar zelfs verharde wegen met lantarens. Het nieuwe gebouw met de dépendance van Hotel Mont Cervin, de Confiserie, winkels en het postkantoor, een wit gebouw dat er overigens niet misstaat, is nu met de eronder gelegen Otto Furrerstube middelpunt van het vertier. Het eind van het dal is zeker ontsierd door de pas in gebruik genomen kabelbaan via Furi naar Schwarzsee, welke de Hörnlihut en dus ook de Matterhorn aanzienlijk meer onder het bereik van de touristen heeft gebracht. En onder langs de Riffelalp leidt een brede grintweg over Furi naar Staffelalp, waar het Zmuttdal voorlopig is verknoeid door de installaties en barakken ten behoeve van de waterwerken van Dixence. Men moet respect hebben voor deze enorme technische prestaties, waardoor verscheidene stuwmeren en een enorm groot buizennet onder de bergen tot stand komen, en die Zwitserland aldus voorzien van een uiterst nuttige elektriciteitsreserve, doch ook in enkele andere Walliser dalen hebben ze aan het natuurschoon hinderlijke afbreuk gedaan; ons werd echter verteld, dat na voltooiing binnen enkele jaren de storende bouwsels vrijwel alle zullen verdwijnen.

Een ander produkt van techniek en cultuur zette Zermatt deze zomer op stelten: de flim. Walt Disney, in hoogst eigen persoon met een staf van 60 leden aanwezig, had het dorp en omgeving uitverkoren voor zijn scenario „The third man in the mountains”, dat omstreeks

Matterhorn vanaf Col Durand foto: C. J. A. de Ranitz