is toegevoegd aan uw favorieten.

De berggids; tijdschrift gewijd aan alle takken van bergsport (skisport)-officieel orgaan van de Nederlandsche Alpen-Vereeniging, 1960, 1960

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Opn. Robert Symons Bishop {Caiifornië)

W hitney-massief

Het klauteren is een genot en vlot bereiken we de graat. Maar .... dit is nog niet Pinnacle Ridge: we staan voor een lange mulle zandhelling, die naar het laagste punt van deze kam wijst. Ook dat nog! We laten ons echter niet uit het veld slaan. We hebben toch een avontuur gewild? Eens lets helemaal anders? Doch ik verzeker u, dat ik de steilste puinhelling verkies boven deze zandhelling op 3500 m hoogte. Ik weet niet meer hoe lang het duurde of hoe hoog het was, maar nog wel, dat we beiden buiten adem op de pas arriveerden.

De avond valt, de zon staat reeds laag en het gezicht op de oostwanden van het Whitneymassief rs indrukwekkend. Scherp omlijnd en met lange schaduwen staat alles afgetekend. We hebben niet veel tijd meer, maar moeten toch even rusten en genieten. De stilte is volmaakt, er is geen spoor van enig leven te bekennen. Be-

neden vóór ons zien we een geschikte plek voor ons bivak. Het wordt plotseling erg koud, we moeten verder.

„Het eerste deel van de afdaling in O-richting is matig moeilijk. Daarna in W-richting schuin omlaag”. Aldus de beschrijving.

Een afdaling in oostelijke richting lijkt evenwel met onze capaciteiten onmogelijk, we proberen het schuin links. Het eerste stuk is vrij lastig, we moeten ons erg inspannen, te meer daar het al wat schemerig wordt. Het onderste deel is alleen maar moeizaam vanwege de grote, soms manshoge blokken. Voor het eerst vandaag klopt de weg met de beschrijving; „The lower portion and the basin floor are composed of very rough talus”.

Het is nu 7 uur en de duisternis valt. Ik heb nog niet verteld, dat het eind september is; de dagen zijn dus kort, maar we hebben daaren-