is toegevoegd aan uw favorieten.

De bergvriend; alpinistisch tijdschrift-tweemaandelijks orgaan Sektion Holland van de "Oesterreichischer Alpenverein", jrg 8, 1959, no 6, 1959

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET GAAN OVER DE SNEEUV\/

Als men in het hooggebergte dagenlang wandelingen over de sneeuw maakt, over gletschers, stijgend of dalend, bij temperaturen onder en boven nul. door de poeaersneeuw of tot bijna in Firn veranderde sneeuw, dan komt men er gemakkehjk toe wat extra aandacht te besteden aan de vele problemen die zich hierbij voordoen.

exira aanaacm le ucsicucn aan •;« Ideaal mag de horizontale sneeuwvlakte wel genoemd worden, als men s morgens i de vroegte over de vaste bevroren sneeuw stapt. Hoe triest kan daarentegeri de situatie zijn als men in de namiddag opnieuw deze vlakte passeert en de Mn op onbarmhartige wijze de bovenlaag in een papperige substantie heeft veranderd. Tot over de rand der schoenen zakt men in de brei en na de sneeuwstamperij zal er wel nauwelijks een sok droog uit de schoenen te voorschijn komen. Verkeert de oppervlakte in een iets minder deplorabele toestand, met nog een zwak korstje, dan kan de juiste plaatsing van de schoen nog wel eens uitkomst brengen. De hele voetzool dient gelijktijdig met de oppervlakte in contact te komen, dus niet het eerst de hak of de teen. Het is frappant hoe de ene wandelaar keer op keer door het korstje zakt meestal een vermoeiende bezigheid terwijl zijn vriend, door een juiste plaatsing van zijn schoenen dit noodlot ontgaat. Maar de theorie leert nu eenmaal dat de druk per oppervlakte eenheid in deze de beslissing brengt. Houdt men niet van zoveel theorie, welaan, wees slim en profiteer van de reeds aangestampte voetstappen van een voorganger!

Wat doet de ervaren gids als hij zonder stijgijzers een bevroren helling moet beklimmen? Is de stijging tamelijk sterk, dan zal hij zijn toerist langs een zigzag naar boven leiden. Daardoor vermijdt hij een te grote stijging bij iedere voetstap, wat minder vermoeiend is. Hij drukt daarbij niet de punt van zijn schoen tegen de sneeuwkorst maar meer de zijkant, waarbij een kleine Stufe ontstaat. De voetzool blijft horizontaal, he lichaam verticaal. Kan de schoen niet in de te harde, bijna ijs geworden sneeuw doordringen, dan zal hij met zijn pickel de nodige treedjes moeten hakken. De tourist profitere van dit werk van zijn gids. <~i_ 4. j_ ~ _ fö/'Vk tct c ncitar Hp tori P3Jin 13F12S QC SII6CU W“

Soms moet de stijging plaats vinden rechtstreeks naar de top. Het gaan langs ae sneeuwgraat is er een boorbeeld van. Bijna steeds zal men langs geijkte routes voldoende voetstappen van voorgangers vinden. Zo niet, dan zal de voorman in zachtere sneeuw zijn schoenen met de punt in de sneeuw drukken en daardoor een prachtige trap opwaarts vormen. In te harde oppervlakte dient de pickel gebruikt te worden.

k.H_>waoiia »v/i iiiwii. Aii w i Aii 1.» 4- ■' Met stijgijzers kan men zich vaak veel inspanning besparen. Alle punten van het ijzer worden gelijktijdig in het ijs of de harde sneeuwkorst gedrukt, zodat de schoenzool niet meer horizontaal ligt. Omdat voor het juiste evenwicht het lichaarn verticaal blijkt, zal het duidelijk zijn dat de enkels het te verduren krijgen. Maar het tijdrovende treden hakken kan achterwege blijven. ,

De afdaling langs een sneeuwhelling eist de nodige voorzichtigheid. Nu is het zaak, rechtop gaande, en, mits de sneeuw dit toelaat, gebruik te maken van de schoenhakken. De zolen houdt men horizontaal, zodat steeds de hak het eerst contact maakt met de sneeuw. Het volle lichaamsgewicht laat men op de hak neerkomen en een vaste en stevige standplaats is verkregen. , . . i

öLCVigc öiaiivnJiaato lo »n.i _ « j i * Is de helling en de sneeuwhoedanigheid daartoe geschikt, dan is rutschen de snelste manier om naar beneden te komen. Niet de hak maar integendeel de voorkant van de zool moet nu het eerst de sneeuw raken. Men voelt zich glijden als op schaatsen en kan zelfs dezelfde bewegingen maken, de Nederlanders welbekend. Het begin van rutschen vormt ook de manier om de lastige sneeuwklonten. die zich bij zachte sneeuw onder stijgijzers vormen, kwijt te raken. Slechts enkele centimeters glijden en de klossen schieten los. .... , – .J 4. _ .a Vö f irt fT r\rs crt 11W 111 n-

De pickel zal, behalve bij het sonderen, te pas komen bij de zekering op sneeuwhelhngen. Hij dient steeds boven de hoogst geplaatste voet in de snepw gestoken te worden en wordt als regel in de hand gedragen, die zich aan de stijgende kant der helling