is toegevoegd aan uw favorieten.

De Nederlandsch-Duitsche Kultuurgemeenschap = Die Niederländisch-Deutsche Kulturgemeinschaft; orgaan der Nederlandsch-Duitsche Kultuurgemeenschap, 1944, 1944

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kan men toch niet zeggen, dat hij zijn onderwerpen copieert, want daarvoor is hij te veel een per van de werkelijkheid.

Ongetwijfeld behoort hij tot de nieuwe realisten, maar hij is een realist, die een geheel eigen weg volgt. Daardoor zal niet iedereen bij de eerste ken? nismaking zich met zijn werk vertrouwd voelen. Men moet zich in zijn teekeningen verdiepen om ’t ware van zijn kunst te vatten. Daarbij komt nog, dat Vreugdenhil een karakteriseerend kunstenaar is. Hij stelt zijn onderwerpen niet fraaier voor, dan ze voor hem zijn. Hij wil den beschouwer niet be? koren met romantischen schijn. Het is zijn bedoe? ling een levensbeeld te geven, scherp en vast om? lijnd. Als zulk een levensbeeld herinner ik mij het portret van de vrouw met de gekruiste armen. Men voelt zich hier geplaatst voor een vrouw die de bitterheid van het leven geproefd heeft en over dit leven in gedachten verzonken zit. De ernst in de groote, peinzende oogen en de geheele stille hou? ding met de schouders steunend in de handen, geeft dit moment van inkeering treffend weer. Toch heeft de teekenaar met slechts enkele sobere middelen deze expressie bereikt. Een lichte scha? duw op het gelaat, een minimale arceering hier en daar, maar, als voornaamste element een kloeke, soms haast vinnige lijn; zij waren voldoende om een streng geteekende beeltenis van een monumens taal karakter te scheppen.

Zulk een portret, dat den teekenaar spontaan uit de pen vloeide, is een ding uit één stuk, een visie, die vooral door de spanning in de lijn het oog van den beschouwer vasthoudt.

Van Vreugdenhil kan men zeggen, dat men aan de beperking den meester herkent. Ook zijn andere werken hebben een klaren, pakkenden eens voud, zooals de teekening van het interieur met de vrouw bij de kachel, dat ik onlangs te zien kreeg. Er schuilt een fijne melancholie in dit ongedwon? gen tafereeltje met deze eenzame vrouw, die soe? zend haar handen heeft uitgestrekt naar de karige kachelwarmte.

Niet alleen is het geheel als compositie bijzonder geslaagd, maar ook is het de moeite waard de details van nabij gade te slaan. Zoo heeft de ge? noeglijke kachel met het geestig geteekende deurtje iets intiems en ook de Brabantsche stoel en de motieven op kleeden en kussens zijn pittig van teekening. De gestalte van de vrouw, in het nonchalant neerhangende jasje, komt bovendien tegen de eenigszins grijs gehouden achtergrond goed tot haar recht.

Slapend'kindje Foto Frequin

Vreugdenhil hecht veel waarde aan het nauw? keurig observeeren. Hij is terecht van meening, dat men zijn onderwerpen pas met succes kan weergeven, als men ze door en door kent. Daarom zoekt hij zijn modellen het liefst in eigen omge? ving. Hierdoor kon hij ook van het vaasje tulpen voor het raam een grondig doorwerkte teekening maken. De los gerangschikte elegante bloemen met hun donkere, gedistingeerde kelken, de even op?

waaiende lichte vitrages, het zwar.e, ijzeren hek, de onverstoorbare strakke gevels aan den overs kant en hun weerspiegeling in het glas vormen een even kundig geteekende als deftige combinatie.

Het loont de moeite zoo’n teekening „op de hand” te bekijken, want zij is als een werk met de uiterste zorgvuldigheid detail voor detail behandeld. Toch heeft de teekenaar den totalen indruk niet uit het oog verloren, waardoor de sierlijke bouquet het stilleven blijft beheer? schen.

Vreugdenhil zoekt echter lang niet altijd zijn kracht in een nauwkeurige detailleering. Men heeft dit reeds gezien aan het portret van de vrouw met de gekruiste armen. In dit opzicht schenkt het fijne portretje van het slapende kind eveneens een duidelijk voorbeeld, want met een minimum aan lijnen is hierin een maximum aan uitdrukking be? reikt. We beleven in dit portret als ’t ware de wonderlijke rust van den slaap. Maar bovendien, hoe goed is in slechts enkele, lenige pennestreken de plastiek van het gezonde, bolle kopje getee? kend. Ook het grappige profiel met den moppi? gen, kleinen wipneus en de strak gebogen lijn van