is toegevoegd aan je favorieten.

Tijdschrift van den Nederlandschen Werkloosheids-Raad, jrg 2, 1919, no 9, 1919

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor de toekomst. Het nieuwe Congres kwam 16 Mei j.l. bijeen, en het was een tijd lang tAvijfelachtig of de begrootingscommissie de som zou toestaan, noodig om voor den bemiddelingsdienst tot 1 Juli de salarissen, enz. uit te betalen. Maar volgens de laatste betrouwbare inlichting zouden de noodige gelden worden toegestaan. De volgende stap bestond in de voorbereiding voor het tijdperk volgende op 1 Juli. 25 April werd te Washington een conferentie bijeen geroepen met het oogmerk den Dienst op een permanent wettelijke basis te plaatsen. Afgevaardigden vertegenwoordigend de gouverneurs van 30 Staten, met inbegrip van bijna alle industrie-staten, kwamen samen met vertegenwoordigers van het Dep. van Arbeid en van den Dienst der Arbeidsbemiddeling en stemden eenparig voor het voortzetten van den Bemiddelingsdienst als een permanent bureau bij het Dep. van Arbeid en voor de bestendiging van een stelsel van openbare arbeidsbemiddeling, gebaseerd op de samenwerking der Bondsstaten. De gedelegeerden stemden eenparig in met de beginselen van een wet, welke was ingediend door den Secretaris van Arbeid en thans in overweging is bij de ~House and Senate Gommittees on Labour and Education”.

De wet wil, dat elke Staat er een nationaal systeem van openbare arbeidsbeurzen op na houdt terwijl de Bondsregeering voor de helft aan de Staten moet bijdragen voor de ontwikkeling en de instandhouding van Staatsbeurzen. Verder dat de Staatsbeurzen moeten werken volgens regelingen, voorgeschreven door den federalen bemiddelingsdienst, welke zich ook zal moeten bezighouden met kwesties van vereffening van arbeidskrachten tusschen de Staten, het verzamelen van inlichtingen betreffende omstandigheden van de arbeidsmarkt en het inspecteeren van plaatselijke beurzen door de ambtenaren van den Bond. De wet zorgt er ook voor, totdat de wetgevingen der afzonderlijke Staten eigen wetten uitvaardigen, dat het voor de Bondsregeering mogelijk zal zijn, de noodige beurzen in stand te houden en er een directe controle op uit te oefenen ingeval een onvoldoende regeling of in het geheel geen regeling tot nu toe is getroffen.

De vooruitzichten van de wet in het Congres zijn uiterst onzeker. De werkgevers als geheel verzetten zich tegen elke permanenten nalioiialen dienst en hun politieken invloed met dien van de vele duizende winstbeoogende plaatsingsagenten mag niet worden onderschat. Aan den anderen kant moet worden opgemerkt, dat 10 Juni op de Jaarlijksche Conferentie van de „American Federation of Labour” een beshiit was genomen ten gunste van een permanenten nationalen Dienst en dat de legerautoriteiten verlangen, dat de Dienst slechts in het belang van het weder werk verschaffen aan oud-soldaten zal werken. Een levendige strijd zal worden gevoerd in de pers en in politieke kringen, terwijl de verdediging voornamelijk gebaseerd is op de aan de terugkeerende soldaten en zeelieden te verleenen hulp en op de aanklacht tegen de winstbeoogende besteders enz.