is toegevoegd aan uw favorieten.

Pius-almanak ...; jaarboek van katholiek Nederland, jrg 12, 1886, 1886

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ûdJ/L ôifl/VL Áwxzn/

Terwijl ik mij nederzet om den twaalfden jaargang van den Piiis-Almanak saam te stellen, worden mijne gedachten bezig gehouden met eenige berichten uit het Binnen- en Buitenland.

In ons vreedzaam landje hebben de Socialisten in den Haag en te Amsterdam tot oproer aansporende biljetten aangeplakt en ze zelfs in de kazernen te Groningen neergelegd op de kribben der soldaten.

Te Parijs hebben oproerige demonstratiën plaats gehad en oproermakers zijn, toen zij eene kazerne voorbij gingen, door de soldaten toegejuicht.

De steun waarop de regeerders rekenden tot het handhaven der orde begint dus te wankelen.

Dit zijn geen op zichzelf staande feiten; het zijn openbaringen van hetgeen in den boezem der maatschappij smeult, en de overheid is‘ ziende blind. Doch de overheid niet alleen.

Het bestuur der Processie-Broederschap van O. L. Vr. van het H. Hart te Nederhorst-den-Berg, schreef in zijne circulaire van 15 April 1885:

sDe tijden zijn hoogst ernstig, ernstiger dan menigeen denkt, de een ziet het niet omdat hij het te druk heeft met zijne zaken; de ander bemoeit zich niet met wat in de wereld omgaat, en denkt: „een vergeten burger, een gerust leven.” Veelal is het zoo. Maar in dagen van revolutie gaat de geesel des kwaads als een wervelwind rond en ontziet geen rustigen, geen nijveren, geen vromen.”

De regeeringen kunnen de rwolutie niet beteugelen, omdat zij meestal verward zitten in het spinneweb der loge of vrijmetselarij.”

jDe Katholieke Volksvertegenwoordiger-s zijn machteloos, hier door hun klein getal, daar door hun verdeeldheid, elders door het op de gunsten van de Staatsruif enz.”