is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 47, 1897, no 277-282, 1897

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

want was er meer geld, dan zouden de goede Zusters vierja zelfs vijfmaal meer kindertjes kunnen koopen en opvoeden, en jaarlijks duizenden engeltjes meer naar den hemel zenien, om daar voor hunne jeugdige weldoeners te bidden. Een voorbeeld laat ik hier volgen, om u te doen zien, hoeveel goed uwe kleine giftjes stichten. Zuster Paula schrijft uit [long Kong :

«Een klein driejarig meisje, door koorts verteerd, schreide dag en nacht en belette haar moeder te slapen. Wie zou geen medelijden hebben met het zieke wichtje ? doch de moeder dacht aan geen medelijden. Het schreien van haar kind moede, nam zij het op en bracht het naar ons. Zij bood het te koop aan en gaf het ons gaarne voor anderhalven stuiver, zeven en een kalven cent. De laatste liefkoozing, die zij voor haar kind over had, was een klap.”

Doch keeren wij ons met afschuw van deze gruwelen af en laten wij liever eens zien, wat de goede Zusters voor de kinderen doen. In gezelschap van l\lgr. Pioszoli bezocht ik twee zulke inrichtingen , met de eene waren Italiaansche, met de andere Fransche Zusters belast. Velen der kinderen , die wij hier in de ruime, zindelijke lokalen aantreffen, zijn ofwel uit vijvers en rivieren gehaald , waar een vroegtijdige dood hen wachtte, ofwel aan de tanden der vraatzuchtige varkens ontrukt in de straten der stad. Anderen werden hierheen gebracht door hunne moeders , die, op het punt van hen te dooden, vernamen, dat zij hen voor geld verkoopen konden. De Italiaansche Zusters vertelden mij , dat de politie haar jaarlijks duizend zuigelingen brengt, die zij op straat vindt; en in het andere klooster nemen de Zusters gemiddeld acht kinderen per week op. De meesten zijn door wreede behandelingen en gebrek zoo zwak, dat zij hier l)eneden niet lang meer leven, doch hun zieltjes leven dan voor eeuwig in de hemelsche vreugde. Er blijven echter nog genoeg kinderen over, om de Zusters meermalen bezorgd te maken, hoe te voorzien in de behoeften der lieve kleinen. Dan is al de hoop der Zusters op de kinderen van-Europa gevestigd, en nooit nog werden zij teleurgesteld.