is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 49, 1899, no 289-294, 1899

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

staan ons middagmaal gereed gemaakt, dat voor onze studenten een ware kermismaaltijd is. ’tls geen rijstepap met suiker, gegeten met gouden of zilveren lepels, gelijk de kleine kinderen in den hemel krijgen; maar rijst, zuivere rijst, gekookt in water, zuiver bronwater, gegeten met stokjes, die ieder zich tijdens onze afwezigheid heeft afgesneden. ledereen heeft zijne tas die in de linkerhand rust en waaruit onze lekkerbekken! ? met hunne rechterhand met de fameuze stokjes gewapend, telkens een goeden voorraad naar den mond brengen, ’tls jammer dat die groep, welke onze confrater getrokken heeft, mislukt is. Ook ik doe mee en ondervind telkens, dat de honger die men na eenige uren wandeling door berg en vallei gevoelt, de beste toespijs is. De droge rijst, waarvan men in Europa met lange tanden slechts een paar vorken vol zou gegeten hebben, smaakt uitstekend en de eene tas verdwijnt na de andere, zoodat mijne studenten zelf er over verwonderd staan. Na een kort dankgebed rusten we nog wat uit en rooken eene pijp, waarna wij stilletjes aan huiswaarts keeren, waar we tegen het vallen van den avond aankomen.

Het zal wel overbodig zijn te zeggen, dat men in ’t algemeen nog al moe is. Na een half uurtje i'ust nemen de studenten het avondmaal en dan , na hun avondgebed, rap rap naar bed 1 Eer vijf minuten verloopen zijn, slapen ze, zonder dat ik ze behoef in slaap te wiegen, gelijk gelukzaligen.

Laten wij ze maar slapen en spreken wij intusschen nog een beetje over de afwezige studenten en over ons nieuw seminarie.

Een onzer oudstudenten is verleden jaar vertrokken naar de Paters Trappisten, die niet ver van Peking een klooster hebben. De goede jongen was de braafheid zelve. Ofschoon hij een jaar of zes latijn studeerde, beantwoordden zijne vorderingen niet aan zijnen ijver. Om deze reden oordeelde Monseigneur het geraadzaam hem zijne studies te