is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 51, 1901, no 301-306, 1901

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der moeder. Terwijl deze eene akte van berouw bad, riep de kleine O. L. V. te hulp, en zie, de bijl ontviel den moordenaar en rolde in eene bergkloof. De man sprong ze achterna onder bet uiten der vreeselijkste bedreigingen. Het duurde één, twee, drie minuten: hij kwam niet terug. Op eens hooren zij het gedruisch van voetstappen en bemerken bet schijnsel van een licht. « Daar is hij, zeide de kleine ; och, moeder, ik wou dat ik maar in uwe armen kon sterven 1” De moeder doet wanhopige pogingen om zich los te wringen, en naar haar kind te loepen, doch tevergeefs; ontmoedigd laat zij het hoofd zinken om het dooden van haar kind ten minste niet te zien , als op eens beiden zich door eene bekende stem bij hare namen hooren toeroepen. Zij konden baast bare ooren niet gelooven; bet was de stem van den vader, die vrouw en kind te gemoet kwam. «Hier zijn wij ,” riepen zij als dronken van blijdschap, « kom ons gauw losmaken.” In een oogenblik was dit geschied en de vader op de hoogte gebracht van bet gebeurde. Maar waar was de roover gebleven ? Terwijl moeder en dochter spoedig het hun ontroofde, dat op den grond was blijven liggen, weer opraapten, was de vader voorzichtig naar beneden gaan onderzoeken. Op eens roept hij : Vrouw, kom eens hier; zie, boe O. L. V. u beschermd heeft 1”

Daar lag de roover levenloos, met gezwollen hoofd, de bijl nog in de hand , en eene vervaarlijke groote slang om zijn hals geslingerd. Hoe bartelijk dankten de drie gelukkigen God en zijne H. Moeder, die zoo zichtbaar over hen hadden gewaakt 1

’s Anderdaags morgens kwamen vader, moeder en dochter in onze kapel hunne dankzeggingen vernieuwen. Sinds beeft Arokiam echter veel minder lust tot uitstapjes op den berg.