is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 60, 1910, no 355-360, 1910

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De beterschap vorderde echter zeer langzaam. Maar hoe de vreugde der familie te beschrijven, toen Martha naar huis kon terugkeeren ! Haar oude vader, een grijsaard van vijf en zeventig jaren, weende van blijdschap toen hij haar zag.

De echtgenoot en de kinderen meenden als bewijs hunner dankbaarheid niets beters te kunnen doen, dan telkens bij eeri reis naar Sendai geschenken voor de zusters mede te brengen, bestaande uit het beste, wat hun tuin opbracht.

Allen zegenden, zonder Hem te kennen, dien machtigen God der zusters, die de zieke had genezen.

Benige maanden later werd de ziekenzuster in hun dorp geroepen om eenige lijdende menschen bij te staan. Zij bracht een bezoek bij de genezene. Ónmogelijk u hare blijdschap en die van het heele gezin te beschrijven. De oude vader vroeg het Doopsel. Nooit beantwoordde iemand beter aan de genade, nooit was iemand ijveriger in het aanhooren der godsdienstonderrichting. „Veel uitleg heb ik niet noodig, sprak hij. ’t Is mij voldoende te weten, dat het de God der christenen is, die mijne dochter genas, om Hem tot mijn dood te beminnen en te aanbidden.

De zuster, gansch bewogen, stortte over het witte hoofd van den grijsaard het heilige en zuiverende water, dat hem tot kind Gods maakte.

Gansch het gezin had later hetzelfde geluk.

Zoo troost en bemoedigt de goede God zijne bruiden, die lijden en werken voor zijne glorie en het heil der zielen.