is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 61, 1911, no 361-366, 1911

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eenige vogeltjes voor mijn avondeten te vangen, had ik een wormpje aan mijn haakje gestoken en dit op straat neergelegd terwijl ik zelf, het einde der koord waaraan het haakje bevestigd was, in de hand houdend, mij achter eene hut verborgen hield. Een der hongerlijdende kippen van dit booze wijf slokte worm en haakje gulzig naar binnen. Ik heb den slokop terstond afgemaakt om mijn haakje terug te hebben doch helaas het was gebroken. De doode kip is ter harer beschikking doch eerst zal zij mij mijn haakje vergoeden.” Lisasi vond ’t onnoodig te vermelden, dat hij reeds de boutjes van zijn slachtoffer opgepeuzeld had. Dagelijks kreeg Lisasi meer aandeel in geschillen. Zijn element was het hooge gras en de eenzame paden van t bosch, waarin hij stout en onversaagd alleen ronddoolde, levende van sprinkhanen, rupsen, mieren, muizen, en wat dies meer zij. Water en hout bijhalen voor zijne pleegouders of op hun klein kind te passen waren de geringste van Lisasi’s bekommeringen. Het gevolg was, dat hij ten derden male van pleegouders veranderde, dat hij gestraft en gekastijd werd tot hij op zekeren dag verdween en wegbleef. De hoofdmannen der omliggende dorpen werden opgeroepen en ondervraagd, niemand wist van den jongen, en gedurende vijf maanden hoorde men niets van hem.

Zonderling echter, sedert zijn verdwijnen raakten aarden potten en huisraad zoek, kippen werden gestolen, het veld werd geplunderd. Op zekeren dag zelfs verdween een schaap.

Wie mocht die stoute dief zijn ? Ware Lisasi er nog geweest, elkeen zou gewis hem verdacht hebben, doch deze was verdwenen.

Maar het raadsel werd opgelost.

Rondom de missie liggen schier ondoordringbare bosschen welke door onze houthakkers allengskens gerooid worden. Eensdaags dat wij aan de missie palen van doen hadden van buitengewone lengte, waren de mannen, om zulse te vinden, dieper dan gewoonlijk het bosch binnen gedron-