is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 63, 1913, no 373-378, 1913

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Moet ik het zeggen ? Ik gevoelde in den grond mijns harten, dat ik zeker verhoord was. Maar om mij den moed te geven op het veroveren van zielen uit te gaan, deed ik dit eenvoudig gebed : Mijn God, ik ben zeker dat Gij den ongelukkigen Franzini vergiffenis zult schenken ; ik zou er niet aan twijfelen, zelfs dan niet wanneer hij niet biechtte en geen enkel teeken van berouw gaf, zoo groot is mijn vertrouwen op uwe oneindige barmhartigheid. Maar ’t is mijn eerste zondaar; daarom vraag ik U alleenlijk tot mijn troost een teeken van berouw. Mijn gebed werd letterlijk verhoord.”

Op het schavot van de Roquette, op het laatste oogenblik vroeg die zondaar, tot dan toe verstokt, met vurigheid naar het kruisbeeld, dat de priester Faure, aalmoezenier der gevangenis, hem deed kussen.

Het verhaal van dit tooneel, waarin het verlangde teeken werd verkregen, vervulde haar m.et troost. Tot het einde haars levens bad zij veel en liet zij H. Missen lezen voor dengene, dien zij haar eerste kind noemde.

HARE ROEPING. HARE INTREDE IN DEN CARMEL. HARE LIEFDE.

Het was tijdens het priesterjubilé van Paus Leo Xlll den 20 November 1887; de H. Vader liet de pelgrims van het diocees van Bayeux voor zich heen trekken na hun de gunst te hebben toegestaan zijne H. Mis bij te wonen.

Een zeer jong meisje, zij telde nog geen vijftien jaren, aan de voeten van Zijne Heiligheid neergeknield, zei hem met betraande oogen:

„Allerheiligste Vader, ik heb U een groote gunst te vragen.”

Onmiddellijk, zoo verklaarde Theresia zelf, zich tot mij neigend terwijl zijn gelaat bijna het mijne raakte, schenen zijne zwarte en diepliggende oogen tot in het diepst van mijn hart te willen doordringen.