is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 70, 1920, no 415-420, 1920

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

God dagelijks dankbaar, dat Hij hem tot inkeer had gebracht en Kareis roeping had vervuld.

Hoe zwaar hem het afscheid ook viel, toch zag hij met vreugde den jongen priester vertrekken om te gaan naar het land waarheen God hem zond. En Karei deed van zijn kant zijn best om zijn oom op te beuren en in zijn goede gesteltenis te behouden, want meermalen per jaar zond hij hem uitvoerige brieven, waarin hij hem alles mededeelde, wat hij in die vreemde gewesten, onder die heidensche en onbeschaafde volken ondervond.

Slechts éénmaal nog hadden de oude oom en de jonge neef het ge uk elkander terug te zien. Na tien jaren in de missie te hebben gearbeid, moest Karei tot herstel zijner gezondheid eenigen in het vaderland komen doorbrengen. Onnoodig te zeggen, wat ’n gelukkige maanden dat voor den missionaris en den ouden man waren. Maar misschien, dat de oude dienstmeid Maiianne toch nog meer genoot. Geen wonder, dat de verpleging zóó uitstekend was, dat de missionaris zich na een half jaar geheel hersteld voelde en, toegerust met nieuwe kracht, naar zijn missiearbcid kon terugkeeren.

El NDE

A.

10.