is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 71, 1921, no 421-426, 1921

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet. En niettegenstaande dat was hij met z’n ongelukken nog niet op ’t einde. Just, altijd even slim en vlug van geest, scheen nu aan niets te denken. Hij hield den zwaren Duil stijf tegen z’n vochtige jasje gedrukt, met. het gevolg dat ’t papier langzamerhand doorweekt werd en ’t zout begon te smelten. Zoodoende werd het papier doornat en ging stuk met het gevolg, dat Just ’n heelen hoop zout, ’n pond wel, kwijt raakte.

Nu zag hij ’t, maar ’n beetje te laat. Hij moest z’n uiterste best doen en voorzichtig den buil met twee handjes vast houden, om de rest veilig en wel op de boerderij te krijgen. Gelukkig voor Just, dat de boer, die anders allesbehalve vriendelijk was, nooit boos kon worden op z’n jongste knechtje. Hij zei enkel : „Als ’t varken nu niet goed gezouten is, moet jij ’t voor straf heelemaal opeten, begrepen ?”

Just lachte, omdat het zoo goed afliep en liep gauw naar huis, want daar was ook nog wat werk aan den winkel.

Z’n katechismusles was gauw over gekeken ; hij kende het heele vragenboekje van buiten. Huiswerk had hij nog al veel dezen keer, maar ’t was niet moeilijk en dan ben je er nog al eens mee klaar. Toen ’t avondeten moest beginnen, was alles al opgeborgen en Just was vrij man.'

Juist voor ’t avondeten was vader binnengekomen, die bii den burgemeester in huis ’t een en ander had moeten timmeren ; en hij had iets meegebracht, dat in ’n krant gewikkeld was.

Just noest raden wat het was en hij had het den eersten keer goed. Maar hij wist toch niet, dat het boek ’n jaargang was van de Katholieke Missiën, waaraan hij z’n hartje eens mocht ophalen. De mevrouw van den burgemeester had over Just gepraat, die met één van haar jongens in dezelfde klas zat, en toen ze hoorde, dat hij missionaris worden w'ou, had ze dadelijk iets uitgedacht, om hem eens blij te maken. Zoo’n lieve mevrouw' !

En of Just er blij mee was ! ’t Was tot het rozenhoedje toe n echte missieavond, en toen de jongen te bed lag, zette hij de zaak daar nog ’n tijdje door.