is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 74, 1924, no 439-444, 1924

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

roerend, dat de menschep hem met tranen niet alleen, maar ook met nieuwe giften betaalden.

Pater Verhagen was erover in de wolken, maar toch ontbrak er iets aan zijn geluk.

Overal had hij navraag gedaan naar Ernest Groot, maar niemand wist hem een aanwijzing te geven. Alleen kwam hij te weten dat z’n Moeder als kostjuffrouw woonde bij de Zusters van ’t gasthuis in de stad.

Daar moest hij dus heen.

„Ik zal eens zien. Eerwaarde, of ze te spreken is,” zei ’t vriendelijk Zustertje, dat hem in de spreekkamer bracht.

’t Duurde lang, heel lang, eer hij weer iets hoorde. Wel ’n kwartiertje had hij daar al gezeten en hij was reeds van plan om even in de gang te gaan, om te hooren, of ze hem misschien vergeten hadden, toen er plotseling twee schaduwen verschenen voor het gordijntje van de spreekkamerdeur.

Uit den Kindsheidoptocht te Gilze. Parochie H. Petrus' Banden.