is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 75, 1925, no 445-450, 1925

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn, Lies,” ging ie voort, „doen we ze in twee kistjes: in ’t eene de postzegels van Nederland en Indië, in ’t andere die van de vreemde landen. En dan komt er nog ’n werkje, dat je wel zonder mij afkan, n.1.: van elke honderd postzegels ’n pakje maken met ’n draadje garen kruiselings er omheen.”

Lies klapte in ’r handen, ’t Arme kind had in den winter niet veel afleiding, en dit was weer ’ns iets nieuws voor ’r.

Moe zei: „’t Is niet alleen prettig, maar ook ’n nuttige tijds-besteding en bovendien ’n goed werk. En weet jullie wel, dat ’t ook nog ’n leuke manier is om aardrijkskunde te leeren? Als jullie op de postzegels den naam van ’n land vindt, dat je niet weet te liggen, dan kunnen jullie dat opzoeken in den atlas; daar zal Pa je wel mee helpen.”

„Dat ga ’k Oom Hein dadelijk vragen,” riep Henk, die van z’n vader wel ’ns gehoord had, dat je ’t ijzer moet smeden, als ’t heet is; en hij wou naar den salon.

Tante lachte en hield ’m bij z’n arm vast. „Niet zoo haastig, mannetje. Oom heeft ’t nou nog te druk met z’.i visite. Straks, als de menschen weg zijn, zal Lies ’t ’m wel vragen. Hij doet ’t vast, hoor! Daar kan je op aan. Maken jullie nou samen maar ’n beetje plezier, kinders!” En Tante ging naar de visite terug.

Ik ben blij, dat ’t morgen Woensdag is,” zei Liesje. „Kom je vroeg, Henk? Om drie uur ben ’k al klaar met m’n huiswerk.”

De jongen knikte. „Dan kom ’k van drie tot vijf. We kunnen heel wat doen in twee uren!”

Ze dronken samen thee en lieten zich de gebakjes goed smaken. Ze speelden ’n belegeringsspelletje, dat Lies tot ’r groote voldoening won, en toen stapte Henk op.

Ajuus, Lies! Tot morgen!” riep ie, vroolijk, en Lies knikte ’m lachend goeien dag. „Op tijd komen, hoor!” riep ze ’m nog na.