Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tegen 2 uur begon ik het aardig moe te worden. Ik beval dus mijn roerganger op het eiland Adonara aan te stevenen en mij aan wal te zetten waar wij zouden belanden, dan zou ik Woereh wel te voet bereiken. Zij moesten dan maar nakomen en de kampong trachten te bereiken. Gelukkig bracht de prauw mij naar Wauwadan. Ik begaf mij nu naar kakan JLiboè, vooreerst om oji de hoogte te komen van de zaken en wel voornamelijk om mijn jongens wat eten te bezorgen. Een lieve golfslag had hun heerlijk middagmaal totaal bedorven. Ik trof het daar buitengew’oon. Voor een paar dagen was daar de nieuwe onderwijzer van de dessaschool aangekomen en nu hielden kakan, onderwijzer en kamponghoofden juist vergadering om maatregelen te treffen om kinderen op school te krijgen. Een 12-tal hadden zich reeds gemeld. Dit getal zou spoedig aangroeien. Ik droeg den onderwijzer op, des avonds catechismus te geven en vroeg kakan Liboe hulp te verleenen om den volgenden keer met het doopen der kleintjes een aanvang te kunnen nemen. Na de besprekingen vroeg ik den kakan een paard te leen en had ik het genot dien afstand van twee uren gaans te paard te kunnen afleggen. Mijn jongens hadden intusschen den inwendigen mensch goed versterkt, want de kakan had hen getrakteerd op rijst en kip. Bij mijn vertrek kwam nog een klein aardig baasje van een jaar of vijf, de zoon van een kamponghoofd, naar den toewmn en bood hem een jong kipje en wat pisang aan. Het speet mij, dat ik hem niet terstond op eenige koekjes kon trakteeren : ik had niets meer bij mij, doch beloofde den kleinen baas bij een volgende gelegenheid goed' te zullen onthalen. Later vernam ik, dat de kleine peuter nog dikwijls naar den toewan gevraagd had en zijn vader verzocht naar Woereh te gaan om den toewan te ontmoeten. De.s avonds kwamen rriij twee prauwjongens vertellen, dat de prauw bijna verongelukt was. Bij het omgooien van het zeil was er plotseling een hevige rukwind gekomen, de matrozen konden het zeil niet meer baas woorden, de prauw stak haar kop onder water en liep half vol. Het was nu pompen of verdrinken. Alles wat kon dienen om water te scheppen werd bij elkander gebracht. Later bleek hun nog, dat de prauw door het zware

Sluiten