Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

genoeg oiTi dat voornemen in daad om te zetten. De vrees er het hachie bij in te schieten maakt den mensch vaak heldhaftig.

Maar wat nu aangevangen? Was hij er wel zoo veel te beter aan toe dan zijn doode makker naast hem? Wel waren zijn vijanden heengegaan, maar wat nu? Stilletjes wegvlughten kon hij niet. Daarvoor verkeerde hij door wonden en bloedverlies, in een te ellendigen toestand. Om hulp roepen was hier levensgevaarlijk. Ze mochten eens terug komen, de wreede beulen, om hem verder den laatsten genadeslag toe te brengen. Treurig lot! Zijn afgemaakte makker lag naast hem, en, door de zoo felle zon geblakerd, begon het lijk langzamerhand den geur der ontbinding te verspreiden. Die treedt hier in de tropische landen heel wat vlugger op dan te Uwent. En nu werd dat al ondragelijker en ondragelijker, nadat de zon zich andermaal om hare as had gewenteld!

Gelukkig voor den armen stakkerd, staken ’s anderdaags een paar van onze Larantoekasche christenen ook naar het tegenoverliggend Adonara over.

Toevallig komen ze op dezelfde plaats waar anderhalven dag te voren die misdaad plaats greep.

Of onze christenen schrokken bij het gezicht van deze twee zoo vreeselijk toegetakelde menschenlichamen! En of onze nog levende Florineesche bergman blij was, toen hij in deze twee mannen christenen van Larantoeka erkende! O, hoe had zijn hart eerst van vreeze gebonsd bij de gedachte, dat het misschien weer de mannen van gisteren waren! Nü smeekt hij vertrouwvol om erbarming, terwijl hun het zoo wreed afgespeelde drama dra verteld is.

Als barmhartige Samaritanen nemen deze brave christenen den zwaar gewonden lijder terstond op, legden hem voorzichtig in hun in de nabijheid vastgemeerd vaartuigje, en toen ging het zoo spoedig mogelijk naar Larantoeka, om den ongelukkige aan onze handen toe te vertrouwen.

Afschuwelijk, zooals de arme man was toegetakeld. Op den bruinen rug gaapte een ontzaglijke wonde, die van boven naar beneden liep, als hadde men het lichaam willen openkerven. ’tHeupkleed stond stijf van geronnen bloed.

Sluiten